Asset 14

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

‘Hier is-ie dan, bij de blokken, sorry voor de puinhopen. Ja, ik zie u kijken: een heleboel knuffels moeten nog naar de knuffeldokter, komt goed, ik zie u denken ‘dat water in zo’n aquarium, hoort dat dan zwart? En wie heeft er aan die planten zitten rukken?’, dat gegil? Dat zijn de buren, die hebben altijd wat te gillen. Nou, Don zit daar dus middenin en die maakt zich niet druk hoor. Mooi toch?

Wij? Allemaal een beetje ziekig. Griepje, niets bijzonders.

Jullie zijn vast benieuwd hoe het met hem gaat. Veel gebeurd in vier jaar.

Hij blijft nog heel speels.

Monopoly – dat vindt hij fantastisch. Wint-ie altijd.

Hij speelt dan het poppetje én de bank. En de andere kinderen mogen bij hem lenen. Dat vindt ie lastig, daar gaat nog wel eens .. – Maar we begríjpen het ook niet helemaal, hoe die nou telkens zoveel huisjes en hotelletjes heeft, we vinden het héél lastig om dat helemaal te volgen.

Afijn. Dol op autootjes, alles wat een trekker heeft. En dingen grijpen.

Maar goed, dat was een incident, dat bedoelde hij niet zo, dat hebben we besproken.

Andere jongetjes? Vindt hij niet zo leuk. Veel ruzie. Ja, zelfs met de buurjongens. Júist met de buurjongens.

Wacht, ik roep hem even:

Donnie! Don-Don!

Moeilijke eter, moet ik zeggen. Burgers en cola. We hebben een keer een reisje naar de kinderboerderij gemaakt, daarna wou-ie..

Kalfsvlees.

Dat hebben we wel even genoteerd.

Begint u nou wéér over die plantjes?  Don vindt dat ze er helemaal niet slecht bij staan. Hoe bedoelt u helemaal vergeeld? Dat is geen geel, wie heeft het over geel?

Die plantjes, welke kleur is dat, Don?

‘HOAX!!!’

Groen, bedoelt-ie daarmee. Ziet u nou wel? Niets aan de hand met de plantjes.

DON? Wat ben je aan het bouwen, Don?

Een muur. Oh ja, ah, nou zie ik het.

Is ie af? Ben je klaar met de muur, of?

Je gaat hem nog afmaken. Maar daar heb je nog veel meer blokjes voor nodig.

Hé Donnie wat is dit nou wat is de buurjongen nou huilend met de blokken aan het spelen?

Hou daar eens mee op! Wat heeft Donald tegen jou gezegd? Waarom ben jij blokjes voor hem aan het bouwen? Wat is hier in godsnaam aan de hand? Nou goed.

Don, zeg eens even gedag tegen de mensen die van je houden?

‘CHINA!’

Ja hij praat he. Enorme prater. De hele dag door.

‘COVFEFE!’

Wij weten ook niet wat covfefe is. Doen we alles aan, we hebben er een politicoloog en een logopedist op gezet.

Al met al, een goeie jongen hoor. Dat van die jongen die stikte, héél naar, héél naar, maar niet zijn schuld.

Wat vindt u, zullen we hem nog vier jaartjes laten kleuteren?

 

Een nieuw gedicht voor Amerika

Naar: "Een nieuw gedicht voor Amsterdam”, Simon Vinkenoog.

“Je manen worden veroverd, Amerika
Je grenzen zullen groeien, Amerika
Je dollar krijgt een zegen, Amerika
Je wordt weer verliefd, Amerika
Je gaat bruisen, ontkurken, Amerika
Er kan weer gelachen worden, Amerika.”

Mail

Marthe van Bronkhorst schrijft, acteert en werkt als psycholoog. Ze woonde een tijd in Amerika, sloot zich aan bij een kungfuschool, een poëziegroep, ontsnapte aan een rijdend circus en schrijft nu verhalen voor Red Pers, Digressions en El Hizjra. // marthe.van.bronkhorst@hardhoofd.com

Jessica Bacuna (1996) vindt de wereld een vreemde plek die ze niet altijd begrijpt. Dat inspireert haar om op een speelse manier te illustreren in combinatie met vervreemdende elementen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer