Asset 14

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

‘Hier is-ie dan, bij de blokken, sorry voor de puinhopen. Ja, ik zie u kijken: een heleboel knuffels moeten nog naar de knuffeldokter, komt goed, ik zie u denken ‘dat water in zo’n aquarium, hoort dat dan zwart? En wie heeft er aan die planten zitten rukken?’, dat gegil? Dat zijn de buren, die hebben altijd wat te gillen. Nou, Don zit daar dus middenin en die maakt zich niet druk hoor. Mooi toch?

Wij? Allemaal een beetje ziekig. Griepje, niets bijzonders.

Jullie zijn vast benieuwd hoe het met hem gaat. Veel gebeurd in vier jaar.

Hij blijft nog heel speels.

Monopoly – dat vindt hij fantastisch. Wint-ie altijd.

Hij speelt dan het poppetje én de bank. En de andere kinderen mogen bij hem lenen. Dat vindt ie lastig, daar gaat nog wel eens .. – Maar we begríjpen het ook niet helemaal, hoe die nou telkens zoveel huisjes en hotelletjes heeft, we vinden het héél lastig om dat helemaal te volgen.

Afijn. Dol op autootjes, alles wat een trekker heeft. En dingen grijpen.

Maar goed, dat was een incident, dat bedoelde hij niet zo, dat hebben we besproken.

Andere jongetjes? Vindt hij niet zo leuk. Veel ruzie. Ja, zelfs met de buurjongens. Júist met de buurjongens.

Wacht, ik roep hem even:

Donnie! Don-Don!

Moeilijke eter, moet ik zeggen. Burgers en cola. We hebben een keer een reisje naar de kinderboerderij gemaakt, daarna wou-ie..

Kalfsvlees.

Dat hebben we wel even genoteerd.

Begint u nou wéér over die plantjes?  Don vindt dat ze er helemaal niet slecht bij staan. Hoe bedoelt u helemaal vergeeld? Dat is geen geel, wie heeft het over geel?

Die plantjes, welke kleur is dat, Don?

‘HOAX!!!’

Groen, bedoelt-ie daarmee. Ziet u nou wel? Niets aan de hand met de plantjes.

DON? Wat ben je aan het bouwen, Don?

Een muur. Oh ja, ah, nou zie ik het.

Is ie af? Ben je klaar met de muur, of?

Je gaat hem nog afmaken. Maar daar heb je nog veel meer blokjes voor nodig.

Hé Donnie wat is dit nou wat is de buurjongen nou huilend met de blokken aan het spelen?

Hou daar eens mee op! Wat heeft Donald tegen jou gezegd? Waarom ben jij blokjes voor hem aan het bouwen? Wat is hier in godsnaam aan de hand? Nou goed.

Don, zeg eens even gedag tegen de mensen die van je houden?

‘CHINA!’

Ja hij praat he. Enorme prater. De hele dag door.

‘COVFEFE!’

Wij weten ook niet wat covfefe is. Doen we alles aan, we hebben er een politicoloog en een logopedist op gezet.

Al met al, een goeie jongen hoor. Dat van die jongen die stikte, héél naar, héél naar, maar niet zijn schuld.

Wat vindt u, zullen we hem nog vier jaartjes laten kleuteren?

 

Een nieuw gedicht voor Amerika

Naar: "Een nieuw gedicht voor Amsterdam”, Simon Vinkenoog.

“Je manen worden veroverd, Amerika
Je grenzen zullen groeien, Amerika
Je dollar krijgt een zegen, Amerika
Je wordt weer verliefd, Amerika
Je gaat bruisen, ontkurken, Amerika
Er kan weer gelachen worden, Amerika.”

Mail

Marthe van Bronkhorst (zij/haar) is schrijver, theatermaker en psycholoog en studeerde aan de VU Amsterdam en Harvard Medical School. Ze schreef voor onder meer Theater Ins Blau, Sonnevanck, Over het IJ festival, Kluger Hans, Meander, De Revisor en werkt aan een roman over duikers bij uitgeverij De Geus.

Jessica Bacuna (1996) vindt de wereld een vreemde plek die ze niet altijd begrijpt. Dat inspireert haar om op een speelse manier te illustreren in combinatie met vervreemdende elementen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer