Asset 14

De psychiater weet raad

Column: De psychiater weet raad

De sterk op een rockster gelijkende Vlaamse psychiater Dirk de Wachter zette in De Volkskrant een mooie visie neer. Al filosoferend over de zin van het leven wees hij op het belang van de Ander. Het gaat erom, stelde hij, dat je je het lot van de ander aantrekt en hem steunt in zijn moeilijke momenten. Ellende verbindt immers meer dan louter leuks met elkaar delen. De Wachter: ‘Maar dan zijn er altijd mensen die zeggen: “ik heb niemand om mee te praten, wat moet ik doen?” Dan zeg ik: “Is het een idee om u kwetsbaar op te stellen om zo de verbinding te leggen met de ander?”’ Waarop hij besluit met de suggestie dat zo’n kwetsbare opstelling naar twee kanten gunstig uitpakt: ‘Als je iemand die het moeilijk heeft kunt bijstaan, dan geeft dat een vervullend gevoel. Het is betekenisvol om te weten: ik ben er voor iemand.’

Aan die wijze woorden moest ik denken toen ik onlangs in de bioscoop zat. Terwijl de plot op het witte doek zich voorzichtig ontvouwde, begon iemand achter mij heel wat minder voorzichtig in haar tas te wroeten. Sleutelbossen rinkeldekinkelden dat het een aard had en het duurde niet lang of iemand begon keihard ‘Sttt!’ te sissen. Zelf beperkte ik me tot het achterwaarts werpen van een kwaaie blik, die in het duister niet echt aankwam. Wel kon ik zien dat de vrouw in kwestie stug voor zich uitkeek, immuun voor de onrust die zij om zich heen veroorzaakte. In mijn hoofd drongen zich verwensingen op die ik nooit zou uitspreken, toen het de sisser te machtig werd. ‘Ophouden!’ riep hij krachtig. ‘Nú!’

Had de overlast zich tot dan toe beperkt tot onze twee rijen, nu was plotseling de halve zaal in rep en roer. ‘Kan die man zijn bek houden?’ riep iemand uit de voorste gelederen, waarop de sisser terug schreeuwde dat hij zich tot ‘dat wijf met die tas’ moest wenden. Er moest een suppoost aan te pas komen om de gemoederen te bedaren, wat nog een hele klus was. Het ‘wijf met die tas’ liet zich namelijk niet zomaar wegvoeren. Zij verzette zich hevig en voerde ter harer verdediging aan dat zij ‘in een heel moeilijke fase’ van haar leven verkeerde. ‘En dan pikken jullie me ook nog m’n uitje af!’, jammerde zij. ‘Als je eens wist in welke shit ik zit! Je zou je ogen uit je kop moeten schamen.’

Allemachtig. Hier had meneer De Wachter vast geen antwoord op. Ik in ieder geval niet. Ik overwoog nog even de vrouw, die zich uiteindelijk toch liet meevoeren, achterna te gaan. Ik kon een poging doen haar te kalmeren, waarna ik haar vriendelijk zou vragen wat er nou precies aan de hand was en of ik haar misschien van dienst kon zijn. Als haar geld op was, zou ik haar iets kunnen lenen en als het iets anders was…

Maar ik hield me in. Ik altijd met mijn rare reddersfantasieën. Wat was mijn probleem, dat ik weer zo nodig de Salvator Mundi moest spelen? Heeft die Vlaamse rocker dáár soms een antwoord op?

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer