Asset 14

De kunst van het zwijmelen

Column: De kunst van het zwijmelen

‘Adamo! Adamo!’, scandeerden zaterdagavond ongeveer tweehonderd jongens en meisjes, terwijl zij zich verdrongen bij het podium van de grote zaal in Tivoli. Maar de schijnwerpers doofden definitief. Vermoeid en bezweet liep de twintigjarige, Italiaans-Belgische zanger zijn kleine kleedkamer binnen, waar hij zich door zijn neef liet inwrijven met eau de cologne om niet verkouden te worden.

Voor zijn kleedkamerraam verdrongen zich al snel een twintigtal meisjes, die steentjes tegen het glas gooiden om zijn aandacht te trekken. Eerder die avond hadden zij, samen met tientallen andere fans, zakdoekjes, briefjes en bloemen naar hun idool gegooid. Suppoosten zagen daarbij streng toe dat iedereen op zijn plaats bleef.’

Een van die fans was ik. Het inmiddels vergeelde verslag uit de Utrechtse krant van maandag 18 mei 1964 bewaar ik al 55 jaar in een van mijn dagboeken uit die tijd. Ook ik had die avond mijn idool iets toegeworpen; vermoedelijk een brief, maar zeker weten doe ik het niet meer. Wat ik wél zeker weet, is dat Adamo op het juiste moment in mijn leven verscheen: toen ik als zestienjarige bol stond van een Groot Verlangen, zonder te weten naar wat of naar wie.

‘Het leven moet toch meer zijn’, verzuchtte ik in mijn schriftjes, ‘dan je best doen op school en mooie cijfers halen.’ Zoals iedere puber voelde ik me door niemand begrepen. Alle volwassenen om mij heen lieten zich verblinden door status, materie en uiterlijk succes. De enige die wist dat het bestaan om verhevener zaken draaide – puurheid! waarheid! schoonheid! – was ik. Was er dan helemaal niemand die het precies zo voelde?

Jazeker. Op een zaterdagavond stapte mijn Verlosser zomaar, via het beeldscherm, onze huiskamer binnen. Salvatore Adamo. Schuchter, vastgeklemd aan zijn gitaar, zong hij met gebroken stem over een onvervulde liefde. Over een voorbije liefde. Over aanstellerige meisjes, die hun echtheid verbergen achter rare maniertjes en make-up. Over het leven dat moeilijk en ingewikkeld is en waar niemand om heeft gevraagd.

Ik was betoverd. Hier stond iemand die dezelfde pijn voelde als ik, die hetzelfde gevecht leverde tegen schijn, hypocrisie en het gevoel dat alles zinloos was. Mijn eenzaamheid was voorbij. Ik had een zielsverwant.

Vorige week was ik weer bij een optreden van mijn jeugdidool. Weer in het Utrechtse Tivoli, al staat dat inmiddels op een andere plek. Waarom ik het nog eens wilde meemaken, had ik me nauwelijks afgevraagd. Ik moest er gewoon zijn. Hij is 75, het kon weleens mijn laatste kans zijn. Misschien hoopte ik ook - al was het maar bij één liedje – op dezelfde vervoering, het oplaaien van een nooit helemaal gedoofde vlam.

Dat gebeurde niet. De kunst van het zwijmelen was ik verleerd, maar dat stemde me niet mismoedig. Eerder blij om de tijd die verstrijkt en alles in een zachter, milder licht zet. Mijn held was oud geworden, net als zijn publiek, en zijn teksten hadden hun urgentie verloren. Maar waar muziek is, lonkt het leven en daarom stond hij daar weer, met die stem die iedereen met alles verzoende. Nog steeds.

Ik kneep in de hand van de man die naast mij zat en die alleen voor mij was meegekomen.

‘Mooi?’ vroeg hij.
‘Prachtig’, zei ik.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Tijdens een weerzien in Berlijn, dringt de waarde van Eva's jarenlange band met drie vrienden dringt goed tot haar door. Lees meer

Iedereen heeft bad guys nodig

Iedereen heeft bad guys nodig

Waarom zijn complotten zo aantrekkelijk? Marthe van Bronkhorst geeft eerlijk toe: 'Was het leven maar een complottheorie. En kon ik er maar in geloven.' Lees meer

Iets willen willen

Iets willen willen

Tijdens een autorit stelt Eva's zwangere zus haar een lastige vraag. Lees meer

Gewoon aan de bel trekken

Trek gewoon aan de bel

Het nieuws over The Voice maakte bij Marthe van Bronkhorst frustraties los: waarom wordt schuld nog altijd in de schoenen van slachtoffers geschoven?! Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel