nieuwsbrief
Asset 14

Beetje opruimen

Column: Beetje opruimen

Op een begraafplaats in het Amerikaanse New Jersey worden bloemen van graven gestolen, al maanden. Via camerabeelden wordt een verdachte gevonden: Mrs. Wingate, een vrouw van 59 jaar die niet alleen bloemen van de begraafplaats ontvreemdt, maar ook planten en andere ‘items’ (grafkaarsen, teddyberen, een weggewaaide strik). Als ze wordt verhoord verweert ze zichzelf aanvankelijk: ze probeerde de boel enkel een beetje op te ruimen.

Mail

Ik lees het nieuwsbericht en denk direct aan kringloopwinkel Iris, een klein en inmiddels al lang ter ziele gegaan winkeltje in het dorp waar ik opgroeide, waar mijn eigen eerste diefstal plaatsvond.

Iris was een walhalla omdat er, naast de gebruikelijke servies- en meubeltroep, een aanzienlijke poppenafdeling was: helemaal links achterin stonden twee manden met barbies, één mand met babypoppen en een kleine mand met poppen die hoofden hadden van keramiek.
‘Prachtig’, zei mijn moeder bij een van onze eerste bezoeken aan de winkel over die laatste categorie, ‘die ken ik nog van vroeger, die stenen popjes. Daar mag je er een van uitkiezen.’
Ik probeerde mijn teleurstelling te verbergen en een keramiekpopje uit te kiezen dat het meeste op een barbie leek.
‘Weet je zeker dat je die wilt?’ vroeg Herm.

Iris was twee dagdelen in de week geopend en op die dagen stond Herm achter de toonbank. Herm had een onnoemelijk lange snor die tijdens het praten regelmatig in zijn mond verdween, vooral bij het uitspreken van bepaalde plof-, wrijf- en neusklanken. Bij het woord ‘poppenkleertjes’ flapperde die snor zo’n drie keer zijn mond in- en uit.

Het woord ‘poppenkleertjes’ moest Herm vaak uitspreken, want net zoals bij de manden met poppen was ik niet weg te slaan bij de mand poppenkleertjes. Vanwege de grote aantallen poppenkleertjes die wij thuis al hadden, had mijn moeder een deal met mij gemaakt: ik mocht bij Iris net zoveel kleertjes kopen als ik er ook inbracht. Herm noemde het bedrag dat de ingeleverde kleertjes waard waren, en voor dat geld mocht ik nieuwe uitkiezen.

Het spreekt voor zich dat ik een wollen, katoenen en zorgvuldig door familieleden zelfgemaakte garderobe aanleverde, en daar overwegend glitter-, roze- en synthetische tenues voor terug koos. Mijn moeder zei daar – en dat vond ik ergens wel gek – niets over en liet mij mijn gang gaan. (Later bleek dat ze onze oorspronkelijke kleertjes vaak terugkocht en verstopte op zolder, maar dit niet vertelde omdat ze mij kennis wilde laten maken met commercie en handelsgeest.)

Toen kwam de dag dat ik al mijn vervangbare poppenkleertjes had omgeruild, maar nog niet klaar was met ruilen. Sterker nog, ik begon er net lekker in te komen. Dus nam ik op een middag een van mijn oude poppenjurkjes, die Herm keurig geprijsd in de mand had gelegd, in mijn jaszak mee naar huis. Het voelde niet als stelen, het jurkje was gewoon even uit logeren geweest en keerde nu weer terug.
‘Ik dacht dat we die naar Iris hadden gebracht’, zei mama toen ze het jurkje thuis zag.
‘Die komt me bekend voor’, zei Herm toen ik het een paar dagen later als ruilwaar op zijn toonbank legde.

Beiden keken ze me aan met opengesperde ogen. Het viel me ineens op hoe muf het eigenlijk rook in de winkel, hoe vaal de poppen waren, alsof ze uit een ander tijdperk kwamen, hun gezichten vergeeld als boeken en hun haar en wimpers door motten weggevroten. Zelfs Herms snor zag er stoffig uit. Hij keek me nu lief aan – ik voelde me verschrikkelijk.
‘Ik dacht, het is zo vol hier’, stamelde ik rood aangelopen, ‘ik dacht, ik ruim een beetje op.’

Mrs. Wingate, lees ik, werkte zelf jarenlang bij de politie. Daarna werd ze bloemist. De begraafplaats waar ze de bloemen stal ligt tegenover het politiebureau. Haar oud-collega’s herkenden haar direct op de camerabeelden. Op de verdachtenfoto kijkt ze alsof ze gigantisch van zichzelf baalt, maar echt niet anders kon.

Iduna Paalman (1991) is schrijver en dichter. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Alles vijf sterren 1

Aan de vooravond van verandering

Deze week worden we blij van Julia Jacklin tijdens de vierdaagsefeesten, een mooie roman van Sally Rooney en het regiedebuut van Olivia Wilde. Lees meer

Tip: Hou een dagboek bij

Hou een dagboek bij

Jihane Chaara houdt een online dagboek bij. Als ze de zoekfunctie gebruikt, komt ze allerlei oudere versies van zichzelf tegen en beseft ze dat nooit iets hetzelfde blijft. Lees meer

Tip: Bezoek je verre familie

Bezoek je verre familie

'Ze stond me uren op te wachten op de oprit voor haar huisje in Pawełki, een dorp met 160 inwoners op het Poolse mijnwerkersplatteland.' Lees meer

Column: Lachen, missen, voelen

Lachen, missen, voelen

Trudy was haar gevoel kwijt en ging daarom naar neuropsycholoog Marcel. Zijn eerste vraag was wat ze precies onder gevoel verstond. Lees meer

 1

Knijper je oren aan de waslijn

‘You have a superpower and it’s called empathy.’ Lees meer

Tip: Interview je vrienden

Interview je vrienden

‘Even later hoorde ik haar tegen een vreemde aan de bar vanalles over haar leven vertellen dat ik nog nooit had gehoord.’ Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5