Asset 14

Angsten die ouder worden

Automatische concepten 11

Toen ik acht was reed er, vlakbij school, een tandarts met zijn vrouw in de gracht. Beiden verdronken, met achterlating van een meisje van elf en een jongen van negen. Sindsdien werd ik gekweld door een diepe angst mijn ouders te verliezen.

Waren ze met de Traction Avant een avondje naar vrienden, dan lag ik net zo lang wakker tot ik de vertrouwde geluiden onder mijn slaapkamerraam hoorde: een stoppende auto, het dichtslaan van portieren, de hakken van mijn moeder over het trottoir. Ze waren er, ze hadden de rit overleefd!

De plotselinge dood van de buurman, de vader van mijn vriendinnetje, maakte het er niet beter op. Ik at die avond bij haar, het eten stond al dampend op tafel toen er ineens een politieman voor de deur stond. Vreemde stemmen in de gang. Een jammerende buurvrouw. Mijn buurmeisje overstuur en niet begrijpend aan haar rokken. Even later zaten we samen op de bank in mijn eigen huis, waar mijn moeder ons probeerde zoet te houden met speculaasjes en warme melk. Waar was mijn papa, waar was de papa van mijn vriendinnetje, waar was haar moeder? De waarheid kregen we pas een dag later te horen. Haar vader was op weg naar huis dood van zijn fiets gevallen. Hartstilstand, nog geen vijfendertig jaar oud.

Deze ervaringen bereidden me nauwelijks voor op de vele vormen van vrees die me nog te wachten stonden: verlatingsangst, bindingsangst, vliegangst – zodra ze hun kans schoon zagen, drongen ze zich aan me op en probeerden me op de knieën te dwingen. Het duurde even voordat ik doorhad dat ze allemaal op hetzelfde uit waren: mij de vrijheden afpakken die ik mij met zoveel moeite had verworven. De vrijheid om lief te hebben, de vrijheid mijn vleugels uit te slaan, de vrijheid me over te geven. Blijkbaar moest ik harder dan anderen mijn best doen om het allemaal te verkrijgen en te behouden.

Soms leidde dat tot gênante situaties. Zo liep ik eens, vlak voor vertrek, door het gordijntje naar de cockpit om de piloot te wijzen op de ‘ijsafzetting op de vleugels’ – een fenomeen dat (had ik eens gelezen) verantwoordelijk is voor het neerstorten van menig vliegtuig. Zelden werd mij een vernietigender blik toegeworpen dan toen, door die zongebruinde woesteling die voor de komende paar uur aan het stuur van mijn leven zou zitten.

Ja, ik ben vaak bang geweest. Bang om te kwetsen, bang voor geweld, bang voor de liefde, bang voor de dood. Maar al die angsten zijn ouder geworden, net als ik, en sommige hebben veel van hun kracht verloren. Wat over is, is als het zachte zoemen van de ijskast. Het is er altijd, op de achtergrond, maar je went eraan en soms lijkt het even helemaal weg. Maar om de zoveel tijd slaat hij aan. Hij rammelt en schokt een beetje en haalt je terug bij de les.

Angst. Hij hoort nu eenmaal bij het leven. En als hij weg is ben je dood.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer