Asset 14

Alsnog een heks

Column: Alsnog een heks

Binnenkort loopt er nog maar één soort postbode door de straat: die van PostNl. Dit bedrijf schijnt zijn belangrijkste concurrent, Sandd, te hebben opgekocht, in de hoop een snel naderende ondergang te kunnen afwenden.

Zou de marktwerking haar langste tijd gehad hebben? Ik mag het hopen. Politiek gezien lag ik er niet van wakker, economisch ietsje meer, maar wat mij vooral verontrustte was de negatieve invloed ervan op mijn humeur. Neem de meest verfoeilijke van al haar uitvloeisels: de telefonische colportageterreur. Daar werd ik een ander, slechter mens van.

Het is vijf uur ’s middags. Ik krijg eters en klop eiwitten in een kom. Het recept maant: ‘voeg rustig suiker toe’. Ik bén rustig. Totdat de telefoon gaat.

‘Hallo, met Trudy Kunz.’
Een jonge mannenstem: ‘Heb ik het genoegen te spreken met meneer of mevrouw Kunz?’
Ik maak mijn stem nog iets hoger: ‘Wat denkt u zélf?’
‘Eh …’
‘Ik heb niks nodig meneer’, zeg ik bits, ‘goedemiddag.’

Lange tijd was ik op weg een lieve, welwillende bejaarde te worden, maar dit soort ongevraagde verkooptelefoontjes maakt van mij alsnog een heks. Dat ze andere oude vrouwtjes zo gek krijgen van provider of zorgverzekeraar te veranderen moeten zij weten - ík heb ze nog goed op een rijtje en kap zo’n gesprek al af voordat het begonnen is.

Totdat ik een blaaskaak tref die het geraffineerder aanpakt.

‘Heb ik het genoegen …?’
Ik snauw hem op de bekende wijze af.
‘Maar, eh … u weet nog helemaal niet wat ik ga zeggen’, stamelt hij verbouwereerd.
‘O nee?’, zeg ik, ‘u wilt mij iets aansmeren waar ik geen enkele behoefte aan heb.’
‘Als het u niet uitkomt bel ik u met alle plezier op een ander moment terug’, klinkt het allervriendelijkst.
‘Doe dat!’, blaf ik, ‘goedemiddag.’

Tot mijn verbazing belt hij de volgende dag weer. Ik herken zijn dictie. Wat een volhouder. Een mengeling van schuldgevoel en bewondering maakt dat ik deze keer wél luister. Als ik het goed begrijp wil hij me namens mijn huidige energieleverancier wijzen op een goedkopere variant van mijn abonnement. Dat is sympathiek, al voel ik een verpletterende moeheid opkomen zodra hij woorden als transport, netbeheerder en leveringsdeel over me uitstort. Na tien minuten hoor ik al niet meer wat hij zegt. Ik zou het liefst ophangen maar hij moet nog een vragenlijstje met me doornemen. Als ik nog drie keer ‘akkoord’ zeg ben ik van hem af.

Ja, wel van hem, maar nog lang niet van de gevolgen. Uit de eerste bevestigingsmailtjes die binnenkomen blijkt dat ik er met blote voeten ingetrapt ben. Ik zit ineens bij een nieuwe energieboer die niet alleen veel duurder is, maar door welk geintje ik ook nog eens een forse boete moet betalen aan de oude. Wegens contractbreuk, mevrouwtje.

Drie brieven en vijf telefoontjes later is de boel gelukkig weer teruggedraaid.
Dat laat onverlet dat ik die hele markteconomie graag persoonlijk de nek omdraai. En wel nu.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer