nieuwsbrief
Asset 14

Alleen thuis

Het is half negen in de ochtend en alle taken voor deze dag zijn volbracht. Mijn dochter heb ik afgeleverd op de crèche, mijn echtgenote ben ik achterna gerend tot aan de bushalte met de boterhammen die ik voor haar smeerde. Het huis is nu helemaal van mij. Gelegen op de bank met een dekentje over mij heen en met op dat dekentje twee heftig spinnende in elkaar gekrulde katten, kan ik de uren heerlijk aan mij voorbij laten trekken. Er is weinig waar ik meer van kan genieten dan een griepje op z’n tijd, zeker met een goed gevulde koektrommel aan mijn zijde en een stapel stompzinnige programma’s op Uitzending Gemist.

Mail

Als eerste klik ik op een documentaire waarin de finalisten van de eerste editie van Idols gezamenlijk terugkijken op de afgelopen elf jaar. Het lijkt wel een soort groepstherapie. Ze hebben het natuurlijk ook niet makkelijk gehad, zo gauw als ze zijn vergeten na een periode van intense spotlights. Alleen Jamai heeft het anders ervaren, maar hij was dan ook de winnaar. Ik voel tranen over mijn wangen biggelen en pak nog een pennywafel uit de trommel. Dan spitsen Loeder en Muis tegelijk hun oortjes. Aan mijn sentimentaliteit moeten ze zo onderhand toch wel gewend zijn; ze horen vast iets anders dan gesnik. Ik zet het programma op pauze en dan hoor ik het ook: er is boven iemand aan het douchen.

Het idee om een broodmes uit de keuken te pakken en de trap te bestijgen, flitst slechts een halve seconde door mijn hoofd. Ik lig gewoon veel te lekker op deze bank om indringers uit huis te verjagen. Bovendien zal deze persoon toch op zeker moment vanzelf naar beneden moeten komen. De poezen en ik luisteren gedrieën nog enkele minuten aandachtig naar het stromende water, maar dan druk ik weer op play. Muis en Loeder nestelen zich in hun oude posities. Als deze onvoorziene badkamergast voor het baasje geen reden tot alarm is, zullen zij er ook geen snorhaar om vertrekken. De voormalige idolen treden voor elkaar op. Wanneer Dewi zingt dat ze “beautiful” is, “no matter what they say”, zwaait de woonkamerdeur open.

De jongen heeft mijn badjas aan en een handdoek om zijn dreadlocks geknoopt. In zijn handen houdt hij een bak met yoghurt.
‘‘I hate this song, it’s so fucking shallow,’’ mompelt hij.
Aan tafel lepelt hij de yoghurt met een paar happen naar binnen. Loeder springt van mijn schoot en loopt snuffelend naar hem toe.
‘‘Who are you?’’ vraag ik, nadat ik het programma weer op pauze heb gezet. Mijn stem klinkt stompzinnig hartelijk, alsof we bezig zijn met een voorstelrondje.
‘‘I am Dimitri,’’ zegt de jongen. ‘‘You are Kasper, right? Samantha told me everything about you.’’
‘‘Oh, okay,’’ zeg ik. Na een korte overpeinzing vraag ik hem wie Samantha dan wel mag zijn.

‘‘I don’t know her very well,’’ zegt Dimitri en begint dan heel heftig te hoesten. Een klodder yoghurt spat tegen de muur. Ik graaf ondertussen in mijn geheugen. Samantha, het zegt me vaag wel iets. Was dat niet de Canadese achternicht van mijn vrouw? Nee, dat was Christine. Dimitri zal op bezoek gekomen zijn toen ik al op bed lag. Wel echt iets voor mijn wederhelft om niet even aan mij door te geven dat we een logé hebben.

‘‘I’m sorry, but I’m very allergic. Could you please get these animals out of the room?’’ snottert Dimitri.
Loeder en Muis verzetten zich niet als ik ze op de gang zet, maar kijken me aan met een blik van diepe teleurstelling.
We meenden je zo onderhand nou wel een beetje te kennen, zegt die blik, maar hadden niet verwacht dat je je in je eigen huis zou laten commanderen door een volslagen vreemde.

‘‘Don’t worry,’’ zegt Dimitri terwijl hij een jointje rolt, ‘‘I’m only staying for a week. Then I’m leaving for Cuba.’’
Ik lig weer op de bank en pel een sinaasappel. Dimitri heeft de koektrommel afgepakt, omdat koekjes volgens hem niet goed zijn als je ziek bent.
‘‘I’d rather have you not smoke in the house, you see, the child...’’ stamel ik verontschuldigend.
‘‘But I’ve grown these myself,’’ grijnst Dimitri trots. ‘‘It’s as natural as giving birth.’’
Dan horen we een stem zeggen: ‘‘Aaaah, you kitties are so cute.’’

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

Het meisje zwemt in een oud T-shirt van mij. Ze heeft gitzwart haar en sproeten, een bijzondere combinatie.
‘‘Who are you?’’ vraagt Dimitri.
‘‘Yeah, very funny,’’ zegt het meisje verveeld.
‘‘How many people are sleeping here?’’ wil ik vragen, maar er komt geen geluid uit mijn keel. Het logeerkamertje is best ruim, maar er zijn grenzen.
‘‘Are you Dan’s friend Deborah?’’ vraagt Dimitri, alsof we een raadspelletje aan het doen zijn. Hij blaast enkele rookkringetjes in de lucht.
‘‘Oh George, could you please stop it? I fucking hate these kinds of jokes,’’ zegt het meisje bozig. Ze kijkt Dimitri strak aan, wachtend op een blik van spot. Als deze niet komt, rolt ze met haar ogen en hapt ze naar adem.
‘‘You seriously don’t fucking remember me?’’
Ze loopt naar de andere kant van de kamer, bestudeert vluchtig de archiefkast die daar staat en trekt een van de lades open. Het is een la waar rekeningen in liggen die nog betaald moeten worden. Ze pakt de stapel, laat die neerploffen op de grond en trapt de papieren alle kanten op.
‘‘Oh no, she’s going mental,’’ zucht Dimitri. Hij kijkt me aan met vermoeide blik.
‘‘Could you please stop doing that!’’ roep ik naar haar. Eindelijk klink ik kordaat. Jammer dat de poezen nog op de gang zitten, ze zouden trots op me zijn.
Het meisje ziet nu pas dat er al die tijd een man op de bank lag en zegt met grote ogen: ‘‘And who. The fuck. Are you?’’

‘‘I live here.’’ Tot mijn spijt klinkt mijn stem weer verontschuldigend. Blijkbaar was de opleving van assertiviteit maar van zeer korte duur.
‘‘George, you could at least have told me you have a roommate!’’ Dan kijkt ze de kamer rond en merkt het speelgoed op.
‘‘And you have children as well?’’ Haar stem slaat over.
‘‘No, the children are mine,’’ stel ik haar gerust. ‘‘Well, actually it’s only one child so far, but...’’
‘‘I’m so so sorry about the mess I made. My name is Jennifer, but you can call me Jen.’’
Jennifer loopt naar de bank en buigt voorover om mijn hand te schudden. De veel te wijde hals van mijn T-shirt biedt uitzicht op haar decolleté, waar een spiegeltje aan een ketting voor hangt. Ik weet niet waarnaar ik moet kijken, haar borsten of mijn eigen reflectie.
‘‘Yeah, I’m laying here because I’m sick and...’’
‘‘Oh, you poor boy,’’ zegt Jennifer en trekt het dekentje goed over mij heen.
‘‘Did George make you a cup of tea?’’
‘‘No, but...’’
‘‘What the fuck, George? Your roommate is sick and you don’t even give him some tea?’’
Dimitri haalt zijn schouders op en drukt de joint uit in zijn yoghurtbak.
‘‘I gave him an orange. That bastard was munching cookies and watching stupid television.’’
Jennifer fronst haar wenkbrauwen en kijkt me dan indringend aan.
‘‘Are you really sick? Or are you just shamming?’’
Ik zie dat ook Dimitri mij nu streng aankijkt. Met grote voorzichtigheid sta ik op van de bank.
‘‘Actually, I am starting to feel a bit better now. Must have been the orange.’’
Ik trek mijn schoenen aan, geef de poezen wat verse brokjes, raap de rekeningen van de grond en stop ze met de laptop en een extra sinaasappel in mijn tas, pak mijn jas en verlaat het huis.

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Meer bloed 2

Meer bloed

'Zoveel bloed, en toch zo onzichtbaar. Waarom telkens de hoop dat het niemand op zal vallen? ‘Ik ben ongesteld’ – wanneer leerden we dat dat beschamende woorden zijn?' Lees meer

Beeldbrekers (VII): 'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

'Kunst en sport gaan ontzettend goed samen'

In deze serie interviewt Hard//hoofd beeldbrekers: mensen die het kunst- en cultuurveld openbreken en de spelregels veranderen. Aflevering 7: In een oude kogelfabriek op het Hembrugterrein is sinds deze zomer Het HEM te bezoeken, ‘een nieuw huis voor cultuur’. In gesprek met Laura Kemper. Lees meer

Automatische concepten 27

Ben je wel echt verslaafd aan je smartphone?

Dagelijks besteden we eindeloos veel tijd aan onze smartphones. Sommigen wijten dat aan een verslaving. Gatool Katawazi pleit ervoor dat we onze verantwoordelijkheid nemen voor dit gedrag, en spaarzaam om te springen met het woord 'verslaving'. Lees meer

Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

Alles vijf sterren: 15

Persoonlijke revoluties en opdringerige aansporingen

Deze week worden we blij van een eeuwenoude schoolkrant, een handig polsbandje en een kostuumdrama zoals we dat niet gewend zijn. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Alles vijf sterren 2

Zo komen we de herfst wel door

Deze week worden we blij van een ouderwetse spelletjesavond (bij jou thuis), het elegie van Kate Tempest en een fotoarchief. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons