Asset 14

Afd. 1.618

Cadavre (XX): Afd. 1.618

In het Cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Nikki Dekker verder met de famous last words van Marijn Sikken.

‘Daantje moet terugkomen’, zeg ik.
Dat was kinderachtig van me. Stompzinnig. Waar je mee omgaat, word je mee besmet, en voor je het weet kerf je iedere donderdag als het afdelingshoofd hakken draagt ‘…Baby One More Time’ in morsecode in je dijbeen.
‘Dat komt ze ook. Morgen weer. Daantje is nu alleen even weg.’ De leugens waarmee ze me hier proberen te sussen. Annemieke had het lege Danoontje simpelweg achter haar rug in elkaar geknepen. Ik hoef het amateuristische paardenschilderij achter haar niet te zien om te weten dat het dier gras uit z’n mond heeft hangen.
Op de achtergrond schelt onze nieuwe wereldleider door de speaker van een derdehands kringlooptelevisie. ‘Ze liegen,’ roept hij steeds opnieuw. Ze liegen. Alles om de lieve vrede te bewaren.

Mees is niet in staat onderscheid te maken tussen mensen en objecten.

‘Weet je al wat je morgen wil hebben?’ Annemieke is naast me gaan zitten, het klembord op schoot. ‘Stoofpeertjes of spinazie? Lamskoteletten of runderrollade?’ Je kan in deze wereld niet bestaan zonder een ander de keel dicht te knijpen.
Neem dit pennetje. Dit suffe, blauwe, pennetje, het fallussymbool eraf geknakt, de dop geknauwd tot het een maanlandschap lijkt: dit pennetje was in de hele geschiedenis van de wereld onmogelijk geweest. Het bestaat pas nu, en het is een wonder, en het wordt zonder pardon opgegeten door een zeeotter in California, die erin stikt. We noemen ze spullen zodat ze minder lijken te bestaan.

Patiënten met het Syndroom van Harman zijn vaak niet in staat normale werkzaamheden uit te voeren.

Alles wat je nodig hebt om een probleem op te lossen, is voldoende tijd en inzet, zei iemand eens tegen me. Met de nadruk op voldoende. Ik kijk naar buiten en zie iemand een ander van straat oppakken, in een prullenbak gooien.
‘Mees, ik wil dat je weet dat je niet alleen bent. Mensen met jouw aandoening voelen zich vaker zo. Dat kan ook niet anders, wanneer je alles ter wereld een gevoelsleven toedicht.’
Ik ben geen dichter, ik leg niemand pijn in de mond.

‘Hoe te overleven in een wrede wereld’ geeft 3 miljoen resultaten op een online zoekmachine, maar geen daarvan vermeldt het Syndroom van Harman.

‘Hoe voel je je vandaag?’ Annemieke noteert elk uur op haar klembord.
‘Verslagen.’ Je moet toch iets zeggen.

De laatste keer dat ik met iemand vocht was in groep 7 van de basisschool. Hij had de bal lek gestoken. Ik sloeg hem een bloedneus. Ik weet nog hoe hij me aankeek, de grote ogen boven zijn afgekloven kinderenhanden, als een kom om zijn neus gevouwen. Hij was vooral verbaasd. Als ik niet was gaan huilen, had de directeur er waarschijnlijk niets mee gedaan.
’s Avonds moesten mijn ouders op gesprek komen. Ik bleef op de achterbank achter, de radio uit, keek hoe mijn vader de deur openhield. Eigenlijk, bedacht ik, was school alleen school als de bel ging. Daarbuiten was het gewoon een gebouw.

Over drie weken borduurt Annemieke Dannenberg verder op Nikki's laatste zin.

Mail

Nikki Dekker is schrijver en radiomaker. Haar gedichten werden gepubliceerd in o.a. Tirade en De Optimist, en ze trad op tijdens Lowlands, De orde van de dag en Dit zijn de schrijvers. In maart verschijnt haar nieuwe podcastserie bij VPRO Dorst.

Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

De tanden van opa

De tanden van opa

Bart en zijn vader brengen het kunstgebit van Barts opa terug naar een Duitse soldaat. Een verhaal van Pieter Drift over het onkenbare verleden en de anoniem gestorven vijand die we nooit helemaal zullen kennen. Lees meer

Ik Zeg Emily

Het verlangen naar Emily is simpel

De debuutbundel van Yentl van Stokkum bevindt zich tussen poëzie en spookverhaal in, waarin een jonge dichter het graf bezoekt van een door haar geliefde schrijver en bezeten terugkeert. Lees meer

Automatische concepten 51

[Hier komt nog iets]

Roos Vlogman is sinds het schrijven van haar eigen roman geobsedeerd door het verschil tussen verzinnen en vertellen. Gaat het vertellen haar zelf altijd makkelijk af? Lees haar tips om inspiratie te krijgen van naaktkatten, op tijd te stoppen met schrijven en om soms net te doen alsof je geen ambities hebt. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vitamine D

Vitamine D

De hoofdpersoon van dit korte verhaal spreekt met haar therapeut af in de trein. Lekker efficiënt en zo krijgt ze korting op de sessie. Nadeel is wel dat de andere forenzen zich met de therapie gaan bemoeien. Of is dat juist een voordeel? Lees meer

Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer