Asset 14

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Ik ben in Berlijn op bezoek bij mijn vrienden Y. en M. Telkens als ik aan mensen vertel dat ik naar Berlijn ga, verwachten ze dat ik er een weekend lang ga feesten. Met enige trots leg ik uit dat ik misschien wel een avond zal gaan dansen, maar dat ik toch vooral mijn vrienden op ga zoeken die daar wonen. Mijn vrienden die ik nog ken van de middelbare en de basisschool.

We hebben lang getafeld, een paar lege flessen wijn staan op het tafelkleed dat besprenkeld is met kaarsvet, de glazen vettig en plakkerig naast de lege borden. M. gooit een nieuw balletje op en vraagt wie van ons er eigenlijk wel zou willen trouwen. Tot mijn lichte verontwaardiging blijk alleen ik dat te zijn, degene die het langst geen relatie heeft. Kritiek op het huwelijk als instituut komt voorbij, de benauwende premisse dat iets voor altijd zou moeten zijn.

Als zachtjes de fantasieën over denkbeeldige bruiloften door de kritiek heen komen sijpelen, bruiloften die dus nooit zullen plaatsvinden als het aan mijn vrienden ligt, gaan P. en ik naar buiten een sigaret roken. Ondanks dat haar relatie net uit is en ze een paar dagen geleden haar telefoon verloor, is ze vanuit Brussel naar Berlijn afgereisd om ons te zien.

Als ik moet kiezen tussen een partner en mijn vrienden, dan is de keuze snel gemaakt.

‘Ik ben zo blij met jullie,’ zegt P. terwijl ze de rook hoog in de lucht blaast. ‘Als ik moet kiezen tussen een partner en mijn vrienden, dan is de keuze snel gemaakt.’ Ik beaam haar prioriteit, en realiseer me intussen dat we makkelijk praten hebben: P. heeft liefdesverdriet en ik heb geen partner, dus je bestaande vrienden van vlees en bloed die je al heel lang kent en om wie je veel geeft ruilen voor een denkbeeldige liefde, dat klinkt per definitie als een slechte deal. Toch is het fijn om te horen: partners komen en gaan, maar wij zijn al 22 jaar essentiële onderdelen van elkaars leven. Als een soort familie die we zelf gekozen hebben. Soms betekende loyaal zijn ook elkaar even wat minder zien, en nog steeds spreek ik P. af en toe weken niet, ondanks dat ze een van mijn beste vrienden is.

Intussen gaat binnen het gesprek door: wie zou wie vragen als getuige? Als we elkaars huwelijkspartner nou niet zo graag mogen, zouden we dan weigeren? En wat als je goede vrienden bent geworden met de partner van je vriend, en ze gaan scheiden? Natuurlijk gunnen we dat elkaar niet, maar soms is het beter toch? Of wat als er dan kinderen bij betrokken zijn?

P. drukt haar peuk uit in de lege asbak, onze eerste en laatste sigaret van de avond is gerookt. Vanaf het balkon kijk ik naar het tafereel binnen: een warm licht schijnt over de rozige gezichten die ik al zo lang ken, Y. maakt een grapje, F. lacht, M. snapt het niet, zijn partner R. begint de tafel vast af te ruimen. Onwillekeurig komt een zinnetje op in mijn hoofd: tot de dood ons scheidt.

‘Ach wat een benauwend gedoe,’ roept M. als ik vanaf het balkon de woonkamer weer binnenloop. De dood hoeft voorlopig helemaal niemand te scheiden. Tot die tijd gaan we vast en zeker verliefd worden, vreemdgaan, het uitmaken of elkaars getuige zijn. In voor- en tegenspoed.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Bjorn Gort is een illustrator uit Oosterhout die altijd op zoek is naar nieuwe perspectieven. Hij speelt met de vormen van de werkelijkheid en gebruikt zijn lijnenspel om zijn blik op de realiteit weer te geven.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 3

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel twee. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer