Foto: privécollectie Ava Mees List

Voor Mees geen heldenverering. Liever een nieuwe computer en een trip naar New York." />

Foto: privécollectie Ava Mees List

Voor Mees geen heldenverering. Liever een nieuwe computer en een trip naar New York." />
nieuwsbrief
Asset 14

Big Apple

Tot twee keer toe werd mijn feed als door een tsunami overspoeld. Eerst met 'de Speech', en daarna met 'de Dood'. Bijna werd Facebook onleesbaar door de constante stroom die zich voor mijn ogen voltrok. Het leek wel alsof de website één van haar kuren had, waarbij dezelfde statusupdates, als een hommage aan Groundhog Day, steeds werden herhaald. ‘Mark and 38 other friends have posted about @SteveJobs’. Mensen schreven emotionele afscheidsredes. Tot in den treure kwam het appelplaatje van zijn profiel voorbij. De ene na de andere gare grap werd gemaakt, allemaal met dezelfde simpele formule: neem een woord en zet er een ‘i’ voor.

Mail

Wereldwijd werden miljoenen Twitterberichten aan Jobs' dood gewijd. Op YouTube werden in één dag meer dan 3000 video’s geupload met de tag ‘Steve Jobs’, waarin mensen voor de webcam hun liefde verklaarden aan de man, maar vooral aan zijn producten. Voor Apple Stores werden in grote getale bloemen gelegd. Wat is er toch in godsnaam met ons gebeurd dat we en masse janken om een magnaat van een biljoenenbedrijf die ons weliswaar techniek, maar ook massaconsumptie, conformisme, media-afhankelijkheid en homogeniteit bracht?

Zouden we ook zo teergevoelig reageren op het overlijden van Ingvar Kamprad? Wie? Juist, de oprichter van Ikea, de man die ons goedkope maar handige boekenkasten schonk! Natuurlijk niet! Want Ikea is niet cool, en niet voor kunstenaars en hipsters, maar massaal geproduceerde rotzooi voor normale mensen, les autres. En rondom de Zweedse meubelmaker is zeker geen cultus ontstaan, hoewel waarschijnlijk meer mensen in het bezit zijn van een Billy dan van een iPhone.

Foto: privécollectie Ava Mees List

Mijn eerste Macintosh-computer was een 12” G4 Macbook. Mijn Toshiba was kapot gegaan, en twee maanden had ik zonder computer gezeten. Tot mijn vader een financiële meevaller kreeg en hij me opbelde: “Je krijgt een computer van me, maar dan wel een Mac. Hey, waarom vlieg je niet naar New York om er één te kopen?” Indertijd scheelde de dollarprijs van een Apple precies evenveel als een ticket, dus het leek ons wel een mooi avontuur. De voorwaarde was echter dat ik geen colleges zou missen, en zo vloog ik op 3 december 2004 voor een weekend naar Manhattan. Op mijn grote decadente Apple-pelgrimstocht nam ik een enorme stapel cash en een handgeschreven boodschappenlijst mee:

1 12” G4 Macbook
1 iPod Nano
1 headphones
2 iPod Nano Docks

In Soho, op Prince Street, was een Apple Store. Bij binnenkomst stond ik oog in oog met een enorme glazen trap, links en rechts tafels met de producten, overal klanten, en tussen hen in een keur aan medewerkers met hun turkooizen T-shirts. “Can I help you?”, vroeg eentje, die waarschijnlijk had gemerkt dat ik licht geïntimideerd was en wat schuchter stond te dralen. Ik overhandigde de boodschappenlijst, en nog geen tien minuten later tikte ik bij de kassa briefjes van honderd neer alsof het niets was. Tweeduizend dollar, poef, weg. Twee jaar later gooide ik een glas water over het arme ding, en stilletjes overleed laptop één.

Laptop twee, een 13” Intel Mac, danst nu alweer maandenlang de stervende zwaan. Van de ene op de andere dag was er een enorme storing in het scherm. Midden door het beeld liep een vier centimeter brede baan. Ik heb geen geld om een nieuwe te kopen en reparatie is bijna net zo duur. Zo werk ik nu al een halfjaar op een half scherm. Sinds een week weigert de mousepad te slepen: ik kan niets meer selecteren. Mijn iPod Nano (inmiddels nummer zes, nadat de eerste vijf, respectievelijk: barstte; in de plee viel; werd gejat; een ge-warped beeldscherm ontwikkelde; in de gracht flikkerde) wil niet meewerken als ik op de ‘next’ knop druk, en de helft van het beeld wordt verdonkeremaand door een wirwar aan barsten.

Uiteindelijk maakt het geen moer uit hoe mooi of hoe nieuw een product ooit was. Het blijven spullen, gebruiksvoorwerpen met een korte levensduur die we vervangen voor een nieuwere versie, waar evengoed geen ziel inzit. Herinneringen kunnen worden vastgelegd met een Apple-product, maar als het er op neerkomt heb ik geen hulpmiddelen nodig om de trip naar New York met mijn vader te heugen. En die laptop? Tja, dat is maar gewoon een laptop. Ik zal de Big Apple altijd verkiezen boven een Mac.

Trouwens, je kan zeggen wat je wilt, maar met mijn Ikea-bed gaat het na al die jaren trouwe dienst nog altijd prima.

Ava Mees List

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5