Asset 14

Gewoon gelukkig

Biechtweek: Gewoon gelukkig

Yara heeft iets opmerkelijks op te biechten aan Lucas. Een kort verhaal van Emma Stomp voor de Biechtweek.

Misschien lag het aan het feit dat Yara opeens af wou spreken op een terras met felgekleurde parasols, waar mensen op luide toon over hun vakantie naar Ibiza aan het praten waren. En misschien lag het er ook wel aan dat ze meer plannen dan gewoonlijk maakte, dat ze Lucas opeens aan zijn arm meesleurde naar winkels waar de top 40-muziek luid uit de boxen schalde. Of dat ze haar berichtjes met uitroeptekens en hartjes afsloot en soms zonder duidelijk aanwijsbare reden naar zijn arm greep en heel hard moest lachen, alsof hij zojuist een hele goede grap gemaakt had.

Het voelde alsof ze in een ingewikkelde choreografie verzeild geraakt waren, waarbij Lucas steeds één tel achter liep. Net wanneer hij erachter kwam wat Yara bezighield, was zij alweer een stap verder. Niets liep meer synchroon.

Terwijl hij zijn fiets wegzette moest hij denken aan de dagen waarop alles nog wel synchroon liep. Toen Yara nog met haar dekens over haar hoofd getrokken in bed lag. Dat er langzaam een deuk in haar matras gekomen was omdat ze er niet van af wou komen. Niet dat hij perse terug wou naar die dagen, hij wist wel dat er heel erg veel verkeerd was aan het hebben van zo’n soort relatie. Maar in ieder geval was het makkelijk geweest. Het was makkelijk geweest om haar erbovenop te praten, om boodschappen te doen, om nuttig te zijn.

Yara zat al op het terras op hem te wachten, ze zwaaide wild met haar armen alsof ze zich vijfhonderd meter van elkaar af bevonden in plaats van tien. Lucas gaf haar een kus.
Ze droeg een bloemetjesjurkje dat hij nog niet eerder gezien had.

‘Ik heb cocktails voor ons besteld,’ zei ze.

Lucas moest denken aan een droom die hij die nacht had, waarin er een kat op zijn gezicht zat. Hoe hij geprobeerd had om de kat van zijn gezicht te trekken, maar de nagels van de kat alleen maar in zijn wangen bleven steken. Hoe hij langzaam buiten adem was geraakt.

Het liefste had hij die droom nu aan Yara verteld, maar iets in haar gezicht zorgde ervoor dat die droom opeens heel misplaatst aanvoelde.

‘Wat voor cocktails?’ vroeg hij in plaats daarvan.
‘Mojito’s,’ zei Yara en ze hield een haarlok tussen haar duim en wijsvinger. Alsof niets anders in de wereld er echt toe deed, alsof het er alleen maar om ging dat zij hier nu in de zon zaten. Ze leunde zelfs even achterover om haar ogen te sluiten, haar gezicht badend in het zonlicht.

De ober zette de cocktails op het tafeltje neer. Het zag er vrolijk uit: de felgekleurde rietjes en de blaadjes munt die door het glas dreven.
Yara trok één van de glazen gretig naar zich toe, als een jarig kind dat een cadeau naar zich toe trekt.
‘Proost.’ Ze hield haar glas in de lucht.
‘Proost,’ zei Lucas.

En hij moest denken aan de eerste keer dat hij Yara mee naar huis had genomen. Hoe ze op zijn bed naar The Smiths en Joy Division hadden geluisterd. Hoe Yara alle dingen voor hem had opgesomd waar ze nerveus van werd: kleine ruimtes, grote ruimtes, de zee, witte sauzen, mensen die heel vaak ‘ik wil niet lullig doen maar…’ zeiden, vissen, de gedachte dat ieder mens in zijn leven een spin opeet tijdens zijn slaap. Voor hij het wist was ze in huilen uitgebarsten. Ze had hem naar zich toe getrokken en zijn T-shirt nat gemaakt met haar tranen. Ze zei niet ‘sorry dat ik je hiermee lastig val’ of ‘normaal ben ik niet zo’. Ze zei überhaupt geen sorry. En Lucas was blij dat er meer mensen in de stad waren die niet precies wisten hoe ze zich staande moesten houden.

‘Ik moet je iets vertellen, Lucas.’ Yara roerde met haar rietje door het glas. ‘Ik weet niet precies hoe ik het moet uitleggen, maar ik ben gelukkig.’
Lucas keek naar een vrouw die een stukje overgebleven taart in een servetje probeerde te stoppen.

‘Nee,’ zei hij.
‘Hoe bedoel je nee?’
‘Je bent helemaal niet gelukkig. Je doet gewoon alsof.’
‘Ik ben anders al heel lang gelukkig. Veel langer dan je dacht. Jij bent diegene hier die ongelukkig is.’
‘Nee,’ zei Lucas weer alsof hij alleen maar door dat woord te herhalen ervoor kon zorgen dat de oude Yara weer tevoorschijn zou komen.

‘En ik wil naar Spanje deze zomer,’ ging ze verder. ‘Ik wil snorkelen en diepzeeduiken. En ik wil sangria drinken op een terras waar een man gitaar aan het spelen is.’
Ze had haar arm over de tafel heen gestoken en kneep zachtjes in zijn hand.
‘Nee,’ zei Lucas weer.

Mail

Emma Stomp heeft net zo’n serieuze koffieverslaving als Lorelai Gilmore.

Eline Schipperen is in het dagelijks leven enorm gefascineerd door de mens. Waarom doen we wat we doen? En wat heeft dit voor invloed op de samenleving? Als illustrator verwerkt ze deze fascinaties in haar werk.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Hemellichamen

Hemellichamen

In drie gedichten beschrijft theatermaker en schrijver Anne Chris van Doesburg de ruimte tussen twee lichamen. Hoe houd je elkaar vast als je niet weet hoe je je tot elkaar moet verhouden? Over het hebben van mythische waarde, plaatjes in een weckpot en elkaar uren vasthouden. Lees meer

Heimwee is de wreedste pijn

Heimwee is de wreedste pijn

Is heimwee vertaalbaar? Marthe van Bronkhorst reflecteert op de emotie in haar vertalingen van drie romantische dichters die zeer onder hun heimwee leden. Lees meer

Ter Reparatie

Ter Reparatie

Soms past toch niet alles op de manier waarop je het je had voorgesteld. Vrienden doen alles voor elkaar, toch? Een kort verhaal over elkaar net missen, drie vrienden en een paarse trui. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Morgen ruikt naar tijgers

Morgen ruikt naar tijgers

Een tijgerbrood, een zoektocht en een verzameling geurzakjes. Zullen Jefta en Ellis vinden waar ze naar op zoek zijn? Een voorpublicatie uit het afstudeerwerk van Francis Nagy. Lees meer

Woordenwerkplaats

Woordenwerkplaats

Na het verlies van haar partner laat Margriet zich nieuwe woorden aanmeten om haar gevoelens van rouw te begrijpen. Lees meer

Zomer als filler episode

Zomer als filler episode

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Jesse Gunsing. Lees meer

Een huis vol water

Een huis vol water

'Hoe leg je aan iemand die de wereld al kent uit dat hij zo kwaad niet is?' Een kort verhaal over verdriet en troost. Lees meer

Meissie

Meissie

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Mel Kikkert. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Re: Hier (CONCEPT)

Hier

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: Anne Chris van Doesburg reageert op de reflecties van dichter Ingmar Heytze. Lees meer

Aantekeningen uit Aalten

Aantekeningen uit Aalten

Willemijn Kranendonk reflecteert in deze gedichtenreeks over koolmeesjes en eenzaamheid op haar verhuizing naar de Achterhoek. Lees meer

Pleinvrees

Pleinvrees

Ezra Hakze onderzoekt in deze actuele gedichtenreeks verschillende ervaringen die te maken hebben met thuis zijn. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan