Haifa, Israël (Foto: Elon Heymans) Elon reflecteert vanuit Israël op oud en nieuw, minaretten en empathie." /> Haifa, Israël (Foto: Elon Heymans) Elon reflecteert vanuit Israël op oud en nieuw, minaretten en empathie." />
Asset 14

Beste Melle VII

Vanaf nu verschijnen de brieven van Melle en Elon niet langer elke week, maar om de week.

Dit is de reactie op Melle's eerdere brief.

Haifa, 6 januari 2010

Hey Melle,

Als ik überhaupt al ooit de behoefte zou voelen om mezelf klem te zuipen, dan nog wel het allerminst met oud en nieuw. Begrijp me niet verkeerd, ik ben heus geen ouwe chagrijn, maar ik merk dat ik er stiekem niets mee heb. Ik voel niets anders dan anders, en er is eerlijk gezegd ook niets anders dan normaal, als je uitgelaten met elkaar aftelt en het dan opeens maar 2010 moet heten.

Want waar hebben we het nou helemaal over? Het is gewoon maar een zoveelste koude nacht in de winter. En in tegenstelling tot de meeste dingen die je als kind van je ouders niet mocht, heb ik vuurwerk ook nooit interessant gevonden. Soms kijk ik even uit het raam, naar de uiteen ploffende vuurbollen. Maar meestal zit ik met een matte blik op de bank, kauw ik traag op een oliebol en nip ik aan de champagne, terwijl de geforceerde nacht ongezien verveling met zichzelf uitgeeuwt.

Daarom vlucht ik het liefst. Naar waar sms-jes met groepswensen mij niet belagen en ik me niet schuldig naar mezelf hoef te voelen dat ik om kwart vóór de deken voldaan over m’n kop trek. Bij wijze van spreken dan. Hier is het nieuwe jaar bijna anoniem aangebroken.

Ik zit op het balkon en kijk uit over de wadi en de Middellandse zee. Haifa is een stad, gebouwd op de hellingen van een berg. Vanaf de top lopen verschillende heuvelruggen als dikke stroop de zee in. Hun kruinen zijn bebouwd, de wadi’s, de ravijnen tussen de uitlopers, zijn dichtbegroeid en onbegaanbaar. Daar wonen zwijnen, slangen en ratten. Op het gefluit van vogels en een verdwaalde sirene in de verte na is het stil. Terwijl de avondzon langzaam achter de horizon verdwijn knippert de stad tevreden met haar ogen in het warme licht.


Haifa, Israël (Foto: Elon Heymans)

Dan klinkt de grote moskee van Kababir, wiens minaretten ik in de verte zie liggen, galmend over de wadi. Kababir is een centrum van de Achmadiyya gemeenschap, een pacifistische afsplitsing van de Islam, gesticht in de 19e eeuw in India. Door hun religieuze denkbeelden zijn ze vervolgd en verspreid geraakt. Ik spits m’n oren en luister naar de klanken. Hoewel ik nog nooit gehoor heb gegeven aan de oproep, luister ik er graag naar, omdat ik zo waardeer dat het kan. Dat ik het gezang van een moskee kan waarderen, zonder dat ik me daar aan hoef te ergeren.

Maar elke keer dat ik de vreedzame oproep hoor, word ik beangstigd door wat ik niet kan begrijpen: waarom mensen in Europa zich toch zo bedreigd voelen door zo’n minaret. Waar zijn die mensen toch zo bang voor, Melle? Ze moeten toch begrijpen dat we, ongeacht de evidente pogingen, andermans ideeën niet kunnen verbieden. Jij schreef in je vorige brief dat empathie steeds verder onder druk komt te staan in onze samenleving en ik ben bang dat je gelijk hebt. Het oprukkende gebrek aan interesse in iets anders dan onszelf heeft de behoefte tot enige positieve benadering van andere mensen en culturen doen verdampen. We zijn wantrouwig geworden. Wat voor problemen er ook moge zijn, in plaats van dat we ze te lijf op basis van enige kennis of begrip van de ander, kruipen we weg voor de meest menselijke van alle eigenschappen, de fascinatie voor andere mensen, en laten we ons leiden door wantrouwen. Met als gevolg dat we steeds verder van elkaar wegdrijven en de mogelijke brug steeds verder erodeert.

Groeten, tot snel,

elon

Mail

Elon Heymans

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer