Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst! Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op Hardhoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week Elon's tweede brief over de besluiteloosheid van een generatie zonder idealen." /> Vroeger schreef men brieven. Tegenwoordig wordt er alleen nog maar gesmst! Goede vrienden Melle en Elon schrijven elkaar op Hardhoofd wekelijks brieven over zaken die anders alleen in het holst van de nacht op een godverlaten kruispunt in de stad ter sprake komen. Deze week Elon's tweede brief over de besluiteloosheid van een generatie zonder idealen." />
Asset 14

Beste Melle II

Dit is de reactie op Melle's brief van vorige week.

Amsterdam, 2 oktober 2009

Hey Melle,

Ja ja ja. Je hebt natuurlijk wel gelijk. In al die dingen die je altijd zegt. Je hebt er gelijk in dat je mij gelijk geeft dat Amsterdam kneuterig is en je hebt gelijk in de zorgen die wij delen om het feit dat Nederland zich in deze groeiende wereld steeds verder achter de dijken verschanst. En je hebt natuurlijk gelijk dat, nog meer dan al het andere, niet Amsterdam, maar wij langzaam veranderen. Wij gaan niet meer op zoek naar nieuwe plekken. En ja, we worden steeds minder jong.

Sterker nog, ik word ouder en wel volgende week. Ik heb m’n studententijd schreeuwend voorbij laten trekken zonder mijn gêne weg te drinken en de Voetboogsteeg onder te kotsten. Ik besteed liever een kwartier aan het zoeken naar de sneltoets op mijn computer om dat dakje boven de e van gêne te kunnen typen. En over een paar maanden studeer ik misschien wel af. En dan neem ik misschien wel een baan. Gelukkig schrijf ik het, want elke keer dat ik het zeg, moet ik al een beetje overgeven. En daarna begint pas het echte klagen.

Eerlijk gezegd weet ik wel dat er maar weinig dingen dankbaarder en eervoller zijn dan in je eigen levenonderhoud te kunnen voorzien, verantwoordelijkheid te nemen voor jezelf en werkelijk geëmancipeerd te zijn. Had iedereen op deze godverlaten planeet maar de luxe en de vrijheid om zonder dank of schuld in hun eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Het probleem is dat ik veel te verwend ben om dat echt te kunnen bevatten. Laten we eerlijk zijn. Volgende week wordt ik 25 en in die 25 jaar heb ik nauwelijks anders gedaan dan mezelf te verrijken ten koste van anderen. Mijn ouders en de overheid hebben als gewillige schapen in mij geïnvesteerd, in de hoop dat die investering zich ooit uit zou betalen. En tot overmaat van ramp sputter ik nog tegen ook.

Maar het uitbetalen van die investering door mezelf nuttig en dienstbaar te maken voor de samenleving heeft niet per se iets te maken met het idee van een baan; en alhoewel we beide termen door elkaar gebuiken, is ‘baan’ toch ook niet hetzelfde als ‘werk’. Waar slaat dat woord eigenlijk op? Impliceert ‘baan’ dat je op weg bent in een bepaalde richting, zoals een glijbaan of een baan om de aarde? De term ‘werk’ verwijst naar een bezigheid die los staat van enige lange termijn context. Een baan daarentegen, moet op termijn ergens toe leiden; dat je van die ene baan overstapt naar de volgende baan, een betere baan, en dat je zo steeds verder komt. Maar het gaat helemaal nergens naar toe. Je komt helemaal niet echt verder en wat maakt de volgende baan eigenlijk beter? Een beter salaris? Een hogere positie? Een secretaresse en auto met chauffeur? Het maakt allemaal geen drol uit. En dat non-existente drolletje is waar onze generatie zich druk om maakt.

Het probleem is dat wij stiekem niets meer hebben om voor te vechten. We hebben het zo makkelijk, dat we ons niet meer hoeven af te vragen wat goed is, of wat belangrijk, wat voor ons de moeite van het opofferen waard is. Want zeg nou zelf, heb je iemand van onze generatie ooit iets zien opofferen, iets zien opgeven? Heb je ooit iemand met diepe overtuiging en vast geloof ergens voor zien gaan? Nee, wij verschuilen ons liever achter die bewering dat iedereen recht heeft op zijn of haar mening en je niet kunt beoordelen wat goed of fout is, want wat voor ons goed is, is misschien wel fout voor een ander. Lafayette en Che Guevara zouden in de wereld van vandaag voor gek zijn verklaard. Idealisten, die durven te pretenderen dat hun waarden universeel zijn en dat ook nog eens met het zwaard in de hand gaan lopen uitdragen? Gatverdamme! Ze zijn nog erger dan de neo-conservatieven. Ze zijn nog erger dan de Talibalibanban. Heb je daar wel eens bij stilgestaan?

En wij, Melle? Wij zijn de generatie van de besluiteloosheid. We hebben zoveel keus, terwijl zo weinig ons echt raakt, dat we langs de kant blijven staan. Aarzelend, wachtend op het ideale moment om het water in te springen en actief vorm te geven aan de wereld waar we deel van uitmaken. Maar het punt is, dat dat moment nooit komt.

En toch fladdert onze generatie maar een beetje rond, wachtend op de juiste kans. We studeren een beetje hier, pruttelen in een bestuurtje daar en werken een beetje in de rondte; niet omdat we er echt in geloven, maar omdat we denken dat het ons mettertijd wel zal brengen waar we wel in durven te geloven. En na verloop van tijd worden we dan zelf een cliché en lachen we onze ambities beschaamd weg.

Mel, ik geloof dat ik je in al die jaren maar een keer met klem heb verzocht onmiddellijk een boek te lezen. Weet je nog? Ik begin steeds beter te begrijpen waarom. Net als Holden Caulfield doen we maar wat. We hebben geen idee waarom of voor wie. En heel soms, denken we in al onze stompzinnigheid opeens dat we de geest hebben en het allemaal begrijpen. Dan schudden we iemand wakker om ons belachelijk te maken met het beste van alle slechte ideeën: ‘I’d just be the catcher in the rye and all.’ Ja, precies, de vanger in het graan. Heel goed.

Groetjes,
elon

p.s.: Ik heb laatst een collecteur van de nierstichting weggestuurd, omdat ik aan tafel was, en omdat ik toch geen nierziekte heb. Begrijp je wat ik bedoel?
p.p.s.: Hoe komt er stof aan de binnenkant van mijn lampenkap?

- volgende week het antwoord van Melle -

Mail

Elon Heymans

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Filmtrialoog

Kajillionaire

Redacteurs Jozien Wijkhuis, Loren Snel en Oscar Spaans togen naar de bioscoop voor Kajillionaire van Miranda July, en zagen een absurdistisch verhaal over een paar ouders dat hun dochter als verdienmodel ziet. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 36

Een nieuwe routine

Deze week worden onze redacteurs blij van een nieuwe uitdaging, het aanbreken van de mandarijnentijd en zes soorten radijsjes. Lees meer

Racisme, weet je nog?

Racisme, weet je nog?

We zijn een halfjaar verder en het gesprek over racisme is weer terug bij af. Waar wachten we op? De volgende catastrofe? Lees meer

Het Vertrek (3) - De krakende vloer

Het Vertrek (3) - De krakende vloer

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de derde aflevering. Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

 1

Antropoloog op de barricades
(David Graeber, 1961 - 2020)

Jonathan Luger eert de helaas te vroeg overleden antropoloog-activist David Graeber, door onder andere terug te blikken op Graebers inspirerende optreden bij de Maagdenhuisbezetting. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Waarom de term outsider art niet thuishoort in de inclusieve musea van nu

Waarom de term outsider art niet thuishoort in de inclusieve musea van nu

Outsider art is in zwang bij musea die pleiten voor diversiteit. Amber Bloos vraagt zich af of de term nu echt bijdraagt aan de erkenning van de kunstwerken van gemarginaliseerde mensen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Niet direct vangbaar

Niet direct vangbaar

Deze week worden onze redacteurs blij van de lokale Perzische supermarkt, een tentoonstellingsruimte die er nu nog is en unnanaaanikotoq. Lees meer

Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de tweede aflevering. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 1

Eenzaamheid ontleden in 'A-Lonely Show'

Met de pop-uptentoonstelling ‘A-Lonely Show’ nodigen Ka-Tjun Hau en Nanine van Smoorenburg ons uit om van een afstand te reflecteren op onze eigen eenzaamheid. Roos Wolthers nam de uitnodiging aan en zag: ‘A-Lonely Show’ deed veel meer dan eenzaamheid in beeld brengen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Proeven en zien

Proeven en zien

Deze week worden onze redacteurs (en een spontane inzender) blij van pittige patat, een dansdocumentaire en het laatste nummer van een kunstmagazine. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Hard//hoofd zoekt kunstcritici!

Krijgt jouw toetsenbord ervanlangs, elke keer dat je een expo of voorstelling hebt bezocht? Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan