Mees heeft een baantje gevonden in San Fransisco. Achter de bar. Het blijkt de beste baan ooit te zijn, omdat de Amerikanen fooi geven alsof hun leven er van af hangt. " /> Mees heeft een baantje gevonden in San Fransisco. Achter de bar. Het blijkt de beste baan ooit te zijn, omdat de Amerikanen fooi geven alsof hun leven er van af hangt. " />
Asset 14

Barvrouw

Barvrouw

'Mooie tieten,' zegt de jongen aan wie ik een wodka-tonic schenk. 'Dank je,' antwoord ik. Ik weet niet zo goed wat ik anders zou moeten zeggen. 'Je mag al het wisselgeld houden als je één tiet laat zien!' Veertien dollar. Ik geef hem het geld en zeg dat hij het in zijn reet mag stouwen. Hij lacht en loopt terug naar zijn vrienden. Eikel. Mijn volgende klanten zijn twee meisjes, duidelijk onder 21. 'Wat zou je me aanraden?' vragen ze me luid giechelend, alsof ze nog nooit een alcoholfles hebben gezien. Aangezien onze keus zich beperkt tot wodka, whisky, wijn en bier, roep ik dat je nooit fout kan gaan met Jack Daniels (ook al vind ik het zelf eigenlijk niet te zuipen.) Semi-professioneel zeggen ze dat ze twee Jack and Coke willen, en ruim geschonken graag. Visioenen van ondergekotste toiletten en tollende plafonds vormen zich in mijn hoofd, maar ik doe het toch. Het is niet mijn zaak of deze chicks minderjarig zijn, hadden ze maar beter moeten checken aan de deur. Ik giet een flinke scheut in hun glazen, en als beloning krijg ik wel tien dollar fooi. Thanks, suckers!

Ik word de volgende dag wakker en in mijn make-up tasje vind ik een stapel dollars waar je u tegen zegt. Ik voel me rijk, rijk als een pooier, al die dubbelgevouwen biljetten zijn wel vijf centimeter dik. Het zijn vooral één dollars, ik tel ze. Honderdachtentwintig dollar fooi, voor een avondje achter de bar. Mijn loon was vijfenveertig dollar. Een lachertje, in vergelijking. Ik begrijp opeens waarom het zo moeilijk is om een baan te vinden in de horeca, het is volop cashen. Helaas was dit een eenmalige klus voor een illegaal feest wat we gaven in de galerie waar ik vrijwilliger ben. Ik zou van dit loon ruim kunnen leven.

Het is welbekend dat er in Amerika veel fooi wordt gegeven. Toen ik hier net arriveerde moest het concept 'flink extra lappen' me nog worden geleerd. Eén dollar per drankje, werd me verteld nadat ik met verwondering reageerde toen ik al mijn wisselgeld in enkeltjes retour kreeg van de barvrouw. Met pijn legde ik elke keer de extra dollars op de bar. Niet dat ik nooit fooi geef in het Amsterdamse, maar op deze schaal was ik het niet gewend. Ook de taxichauffeur ontvangt extra dollars, en in restaurants is het zelfs gebruikelijk om twintig procent aan de rekening toe te voegen (vijftien procent is voor slechte service of voor krenten). De telefoon die ik bij aankomst kocht voor acht dollar in de Radio Shack, nog net niet gemaakt van honderd procent plastic, doet er een kwartier over om een degelijk sms-je te schrijven maar heeft wél een functie om de fooi voor je uit te rekenen (en de rekening vervolgens voor je te verdelen onder het aantal tafelgasten.) Inmiddels geef ik met gemak de dollars uit handen.

Bij de supermarkt betaal ik mijn boodschappen in enkele dollars. De kassamedewerker is er blij mee, de rij achter me iets minder. 'Fooi,' zeg ik, 'gister gewerkt,' en ik hoop dat men niet aanneemt dat ik de dollars in een stringetje in de stripclub heb verzameld.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer