Illustratie: Gemma Pauwels

Hoe weet zo'n klein wit pilletje nou waar jouw pijn zit?" />

Illustratie: Gemma Pauwels

Hoe weet zo'n klein wit pilletje nou waar jouw pijn zit?" />
Asset 14

Aspirine

Brankele onderzoekt deze keer wat de katerbestrijder nu werkelijk doet in je lichaam. Hoe weet dit witte pilletje waar je pijn zit en hoe het te bestrijden? Is het inderdaad waar dat aspirine preventieve werkingen kan hebben? Moeten we allemaal een pilletje bij het ontbijt gaan nemen?

Eén van de dingen die alle jaren met elkaar gemeen hebben is de nieuwjaarskater. Op 1 januari ligt toch minstens de helft van de bevolking tot na het middaguur in bed (behalve misschien die mafkezen van de nieuwjaarsduik) en voelt zich ietwat brak. Een aspirientje tegen de hoofdpijn is dan snel genomen. Dan denk ik altijd aan wat mijn oppaskind vroeg: “Hoe weet een aspirientje waar de pijn zit?” Ze had een punt. Het is best gek dat zo’n klein wit pilletje alle soorten pijnen kan verhelpen, terwijl hoofdpijn toch echt iets anders is dan enorme spierpijn of menstruatiepijn. Bovendien vermindert aspirine ook nog eens je koorts en remt het ontstekingen. Het is een soort duizend-dingen-doekje dat alles oplapt. Hoe kan één pilletje zoveel verschillende werkingen hebben, en helpt het ook nog tegen herseninfarcten?

Geschiedenis

Al bijna vierduizend jaar geleden was men bekend met de pijnstillende effecten van wilgenbladeren. Pas in het begin van de 19e eeuw werd het werkzame extract van deze plant, salicine, geïsoleerd. Vervolgens werd de chemische structuur wat aangepast en verkreeg men salicylzuur. Het Duitse farmaceutische bedrijf Bayer ging verder aan de slag met dit stofje, dat ze Spirsäure noemden. Eind 19e eeuw hingen ze er wat extra moleculen aan en zo verkreeg men acetylsalicylzuur, oftewel A-Spirsäure. Het legendarische “Aspirin” was geboren en kwam in 1900 voor het eerst als tablet op de markt. Inmiddels gaat aspirine met tientallen tonnen per jaar over de toonbank en is het nog steeds een van de meest gebruikte pijnstillers. Waarom is deze afgeleide van het wilgenbladextract zo effectief?

De heilige drie-eenheid: verlicht, verlaag en rem

Het geheim zit hem in de inhibitie. Een vrije interpretatie van de wet van de remmende voorsprong. Kort gezegd remt aspirine de vorming van een enzym dat zelf allerlei pijn-, koorts-, en ontstekingsprocessen in gang zet. Dit enzym heet cyclo-oxygenase, maar wordt voor het gemak – want over het algemeen hebben wetenschappers weinig humor – aangeduid met ‘COX’. COX is op zijn beurt verantwoordelijk voor de aanmaak van prostaglandinen (voor het eerst ontdekt in de prostaatklier, vandaar de naam). Het zijn deze fascinerende stoffen die pijn – teweeggebracht door andere chemische stoffen – verergeren, koorts veroorzaken door de thermostaat in je hoofd op te schroeven, en ontstekingsreacties stimuleren. Dus: aspirine remt COX, waardoor er geen prostaglandinen meer geproduceerd worden. Weg pijn, koorts én ontsteking!

Eigenlijk moet de verwondering juist uitgaan naar het multifunctionele prostaglandine in plaats van naar de stof die haar functies tegenhoudt. Maar goed, achter de schermen krijgt men nou eenmaal nooit de roem die men verdient. Ik ben trouwens geen voorstander van het nemen van aspirine in het geval van koorts. Temperatuurverhoging is namelijk een symptoom van het feit dat je ziek bent, niet de boosdoener zelf. Je lichaam creëert koorts zodat het de ziektekiemen beter kan bestrijden. Als je de koorts remt, voel je je in eerste instantie dus wel beter, maar je verhelpt je ziek-zijn er niet mee.

Bijsluiter ontmaskerd

Laatst kreeg ik na het nemen van een aspirientje zo’n buikpijn dat ik mijn hoofdpijn gelijk vergat. Ik had nog niet gegeten en ook niet genoeg water om het onding mee weg te spoelen. Stom. Aspirine prikkelt de maag behoorlijk, en maag- en darmperikelen zijn dan ook de belangrijkste bijwerkingen. Dit komt doordat je de beveiliging van de maag tegen de zure maagsappen neerhaalt. De prostaglandinen die door aspirine onderdrukt worden, vormen normaal gesproken namelijk een beschermlaag over de maagwand. Wanneer deze verdwijnt kan het maagzuur je maagwand gaan aanvreten.

Illustratie: Gemma Pauwels

Als je genoeg eten en drinken in je buik hebt, is je maag beter tegen deze auto-attack beschermd; vandaar dat je aspirine inderdaad beter volgens de door de bijsluiter aangeraden ‘tijdens of na de maaltijd’ kan innemen. Het effect op je maag wordt overigens versterkt door alcohol, dus het preventieve kater-aspirientje kun je beter pas nuttigen ná het stoppen met drinken. Tenzij je zo grondig te werk wilt gaan dat je zelfs de dronkenschap voorkomt door de hele avond met buikpijn op de bank te liggen.

Heilzaam

Om de zoveel tijd wordt er weer een onderzoek gepubliceerd waaruit zou blijken dat aspirine allerhande preventieve geneeskrachten bezit. Moeten we allemaal de apotheek leegkopen en ons volproppen met aspirine? Wacht daar nog maar even mee. De onderzoeken die zijn gepubliceerd worden vaak binnen de kortste keren weer tegengesproken. Onlangs is er een studie gepubliceerd waarbij mensen die jarenlang dagelijks aspirine slikten ongeveer 20% minder risico hadden om te sterven aan bepaalde soorten kanker. Bijzonder effectief dus, maar gezien je ook een verhoogde kans hebt op maagzweren en interne bloedingen zou ik voor nu slechts het vitamine C-pilletje bij je ontbijt nemen.
Wel is inmiddels redelijk zeker dat een kleine dosis aspirine per dag (ongeveer 30-100mg) gunstig werkt tegen hart- en vaatziekten. Aspirine belemmert namelijk het samenklonteren van bloedplaatjes en voorkomt zo trombose, de vorming van bloedproppen die bloedvaten kunnen dwarsbomen. Het wordt voorgeschreven aan mensen die al eerder een hartinfarct of beroerte hebben gehad en vermindert de kans op herhaling met zo’n 40%. Voor de bijzonder esthetisch verantwoorden onder ons: helaas, het verkleint de kans op spataderen niet.

Zusjes

Sommigen zweren bij aspirine, anderen bij paracetamol of ‘ibu’(profen). Zijn er wel verschillen tussen deze over-de-toonbank te verkrijgen pijnstillers? Het zijn alle drie verschillende stoffen, maar ze grijpen wel allemaal op hetzelfde proces in: het remmen van de vorming van COX. Het grootste verschil is dat paracetamol als enige niet ontstekingsremmend werkt. Daarnaast kan ibuprofen via de huid geabsorbeerd worden en dus ook voor sportblessures gebruikt worden. Als men maagklachten vreest, is paracetamol te verkiezen boven aspirine, omdat het geen nadelige effecten heeft op de maagwand. Verder is paracetamol overigens niet zo onschuldig als het misschien lijkt. Het is de grootste veroorzaker van acuut leverfalen in de Westerse wereld, en paracetamoloverdoses komen het vaakst voor van alle farmacologische overdoses. Het is niet zo rock ’n roll om met paracetamol de laan uit te gaan, als je het mij vraagt.

Mocht je overigens je poes van haar zeurende hoofdpijn willen ontdoen, geef haar dan geen paracetamol. Katten missen een bepaald enzym waardoor ze het niet kunnen afbreken en zelfs de kleinste hoeveelheid paracetamol al fataal kan zijn. Daarentegen kan je hetzelfde principe wel in je voordeel gebruiken bij een slangenplaag. Voor die glibbermannekes is een pilletje namelijk ook fataal, dus een stripje paracetamol in je junglekit kan nog wel eens handig van pas komen.

Mail

Brankele Frank

Gemma Pauwels is freelance illustrator en woont in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een stem van een muze

Een stem van een muze

Bij het schilderen van een portret geven kunstenaar en muze zich bloot. Het resultaat is de interpretatie van de kunstenaar. Wat nou als ook de muze zou kunnen praten? Lees meer

 Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met name kleine webshops zijn vaak genoodzaakt om (veel) groter verpakkingsmateriaal te gebruiken. Illustrator Chloé Pérès-Labourdette brengt het nieuws in beeld. Lees meer

AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijk relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan