Asset 14

Anna bezoekt Lena Dunham

Anna kon het niet laten en ging luisteren naar Lena Dunham.

In De Duif gonzen de vrouwenstemmen. "Ik vraag me af of ik ooit in een ruimte met zo veel vrouwen ben geweest," hoor ik achter me. "Ik ben lid geweest van een studentenvereniging..." antwoordt iemand. Wie niet praat bestudeert haar smartphone, zoals ik, en leest de tweets die Lena Dunham vanochtend verstuurde. Het laatste dat ze schreef was om 11.30, als reactie op de beschuldigingen dat ze haar zusje seksueel misbruikt zou hebben: "Sometimes I get so mad I burn right up. Also I wish my sister wasn't laughing so hard." Gisteravond zat ze in Londen in Southbank Centre naast Caitlin Moran. Ik wou dat ik daar bij was geweest, het was nogal bijzonder, zie ik op Twitter. Hier in Amsterdam is de eer aan Niña Weijers en Simone van Saarloos. Ik oefen met mijn fototoestel op de drie stoelen die klaar staan. Na een paar foto's van het lege podium bekijk ik de laarsjes, sjaaltjes, speldjes en rokjes om me heen. Ik zie geen Hannah Horvath-outfits. Misschien is het ook iets te koud om halfnaakt te zijn.

Misschien is het ook iets te koud om halfnaakt te zijn.

Aaf Brandt Corstius verschijnt bij de microfoon, ter introductie. "Ik heb hele rode wangen want ik heb net Lena Dunham aangeraakt en dat was heel speciaal." We lachen, hahaha. We zien groen van jaloezie. Aaf meldt trots dat de dame van de bloemenwinkel bij haar om de hoek ook in de zaal zit. Het lijkt alsof ze bedoelt dat Lena van iedereen is, of je nou bloemen verkoopt of in de Volkskrant columneert. Maar toen ik gisteren bij de kapper zat kon ik haar met geen mogelijkheid uitleggen wie Lena Dunham is. Ik twijfel nu: leeft mijn kapster onder een steen of leef ik in een LD-bubbel? Waarschijnlijk dat tweede. Straks betreedt Lena zelve die bubbel en blijft die dan nog heel? Ik wil liever niet dat hij barst. Zo veel idolen heb ik al opgegeven, deze zou ik graag nog eventjes houden. Michael Jackson papte aan met kleine jongetjes (terwijl ik een klein meisje was potdomme!), Leonardo DiCaprio’s hoofd wordt steeds boller (schokkend is het en het wordt steeds erger) en zo kan ik nog wel even doorgaan. Mijn damesidolen haalden nog veel vreemdere capriolen uit. Lena Dunham heeft met haar Girls dat woord eindelijk voorzien van een zinvolle betekenis. Ik had de hoop al bijna opgegeven. Haar televisieserie laat jonge vrouwen zien zoals jonge vrouwen zijn, zoals wij hier zitten met zijn allen.

Leeft mijn kapster onder een steen of leef ik in een LD-bubbel?

Nee, ik neem me voor Lena nooit meer uit mijn bubbel te laten. Ik heb mijn geliefde alvast gewaarschuwd dat het laat kan worden. Ik hoop en verwacht namelijk dat vannacht niets meer of minder zal worden dan de avond die Caitlin Moran met Lady Gaga doorbracht. De avond die bewijst dat een ontmoeting tussen een journalist en haar idool een heerlijke nacht kan opleveren (daar is zelfs één foto van). Maar goed, kennelijk moet ik eerst Lena's nieuwe BFF Aaf uit de weg ruimen, die ons Anja Meulenbelts beroemde boek De schaamte voorbij uit 1976 nog even tipt.

Dan komt Lena binnen en ze zwaait. Wij applaudisseren alsof ze zojuist een salto heeft gemaakt. Ze is overigens wel halfnaakt: van boven draagt ze een dikke jas over een korte jurk, van onderen blote benen en zwarte schoenen met zwarte pompoms erop. Ze neemt plaats. Ik kijk naar die pompoms, die een beetje bewegen als ze praat. Simone van Saarloos vraagt hoe het met Lena gaat. Het gaat wel goed met Lena. Zou ze het ook zeggen als het niet zo goed ging? Dan geeft ze toe: het ging niet zo goed, “but then I met you two and I feel much better now...” Lena is charmant en slim en vooral razendsnel. De interviewsters hebben moeite haar tempo bij te benen.
Lena zegt zonder merkbare spaties dingen als: "andthenImadeafilmcalledTinyFurniturewhichyoujustmentionedthankyou". Maar ook mooie dingen als: “writingisawaytoreleaseshame”, en ze maakt grapjes waar wij zo hard om lachen dat het bijna ongemakkelijk is. Ze vertelt dat schrijven over schaamtevolle dingen de wereld kleiner lijkt te maken, dat ze haar ervaringen ermee wil normaliseren. Omdat ik precies achter haar nieuwe BFF zit, heb ik het gevoel dat Lena soms naar me kijkt en dan glimlach ik bemoedigend en bezwijk tegelijkertijd zowat.

Plaatsvervangende schaamte én jaloezie strijden in mijn lichaam om de eer.

Dan komen er vragen uit het publiek. Plaatsvervangende schaamte én jaloezie strijden in mijn lichaam om de eer. De jaloezie wint het al snel, want deze vragenstellers zijn de minsten niet. Een genderstudiesstudente, een heer (ze zijn er wel), een filmmaakster. Spontaan volgen nog vragen van Sunny Bergman en Marlies Dekkers. Dekkers vraagt Lena hoe we de derde feministische golf het beste kunnen noemen (Lena vindt het een goede vraag maar weet het ook niet) en belooft haar lingerie te geven. “That’ssosweetofyouthankyou”, antwoordt Lena en vertelt dat ze eigenlijk nooit een bh draagt. We lachen ons kapot. Dit zal de eerste keer zijn dat tijdens een Opzij-evenement een feminist een andere feminist een bh geeft. Die derde golf is best een dolle boel.
Er mag nog één spontane vraag komen en dan sta ik op en zwaai verwoed richting microfoon, maar op de eerste rij gaan ook twee armen in de lucht. Die horen bij twee dames die kennelijk samen een identieke tweeling zijn en “socute” volgens Lena. Daar kan ik niet tegenop. Achter me slaakt iemand een medelevende “aaaaah” als ik weer ga zitten. De tweeling maakt zich zorgen om de weergave van homo’s en lesbiennes in de serie. Zo’n beste vriend die homo is, is dat niet een enorm cliché? Lena legt uit dat haar eigen beste vriend ook homo is, dat heterodames nou eenmaal vaak homoseksuele vrienden hebben. Maar ze zal de kritiek meenemen, belooft ze. Met haar missie vrouwen te tonen zoals we zijn, heeft ze zich nogal een verantwoordelijkheid op de hals gehaald. Andere vragen gingen namelijk al over het gebrek aan etnische diversiteit in de serie en over de stereotypering van mannen op tv. Het is aan Lena de wereld te laten zien zoals die is, al valt te betwijfelen of wij in deze feministische bubbel enig verstand hebben van hoe die er werkelijk uitziet.

Foto's: Anna van Leeuwen

Om het College Tour-gevoel nog even te rekken luidt de slotvraag van de interviewsters welk advies Lena het liefst aan ons zou geven. Vaker nee-zeggen is haar advies.
Ik zie ons avondje uit op dat moment verdampen. Op dat moment pas, maar ik had beter kunnen weten.
De deur naar het podium is open blijven staan, alle 63 minuten dat Lena op het podium was. Ze was duidelijk niet van plan in deze bubbel te blijven. Ze poseert voor een selfie met ons allemaal, ze zwaait, wij klappen weer hysterisch en ze verdwijnt door de deur. Even later zie ik haar op de gracht in een taxi stappen. Iemand roept “doedoei!” naar haar en ze verdwijnt de nacht in. Misschien om met iemand anders naar de Lellebel te gaan, maar waarschijnlijk niet.
Een dag later is ze thuis vanwege medische redenen, maar men zegt dat het met de misbruikbeschuldigingen te maken heeft. Ze had van sommige rechtse Amerikanen nooit haar zusjes vagina mogen bestuderen. De schaamte zijn we kennelijk nog lang niet voorbij.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Filmtrialoog: Der Fall Collini

Der Fall Collini

Redacteurs Ruby Sanders, Rosanna Baas en Oscar Spaans togen naar de bioscoop om Der Fall Collini te zien, een rechtbankthriller met een verrassende inkijk op een onderbelicht stukje naoorlogse geschiedenis. Lees meer

Zomer als filler episode

Zomer als filler episode

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Jesse Gunsing. Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Op de corona-top waande Rutte zich in zijn eigen sprookje

Op de corona-top geloofde alleen Rutte zijn eigen sprookje

Onder het mom van solidariteit probeerde onze premier destructief neoliberalisme te exporteren. Daarmee schiet hij Nederland alleen maar in de voet. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Jaap Goudsmit weigerde voor coronagoeroe te spelen

Jaap Goudsmit weigerde voor coronagoeroe te spelen

Jaap Goudsmit manoeuvreerde behendig tussen het wetenschappelijke en het persoonlijke. Helaas was de samenhang in het gesprek lange tijd ver te zoeken, vond Marte Hoogenboom. Lees meer

Een huis vol water

Een huis vol water

'Hoe leg je aan iemand die de wereld al kent uit dat hij zo kwaad niet is?' Een kort verhaal over verdriet en troost. Lees meer

 Flierefluiters op tournee

Flierefluiters op tournee

Waarschijnlijk pikten de vogeltjes het lied op tijdens het overwinteren in nabijheid van hun soortgenoten uit het westen. Maar waarom nou juist déze hit het goed doet? Dat blijft voorlopig waarschijnlijk een raadsel. Lees meer

Meissie

Meissie

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Mel Kikkert. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Als we gisteravond íets van Nazmiye Oral leerden, dan is het wel hoe belangrijk het is om de ruimte die we hebben gewonnen aan anderen door te geven. Lees meer

 Een kosmische estafette

Een kosmische estafette

Maar liefst vier verschillende robots zullen de buisjes als een estafette op tientallen miljoenen kilometers van de aarde aan elkaar doorgeven. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 32

Als alles anders loopt

Deze week worden onze redacteurs blij van poëzie op hun time line, een film met Cate Blanchett en een verassingsalbum. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Micha's Muur

Micha's Muur

Gijs van Maanen bezocht Micha Wertheims voorstelling 'Voor alle duidelijkheid' en constateerde dat die stond als een huis. Maar juist een scheurtje in een van de muren had de verbeelding van het publiek kunnen prikkelen, betoogt hij. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Inez Weski bleek een intelligente, doordachte gast die uitspraken doet over de condition humaine, maar ook wantrouwig is tegenover de mensheid. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan