In de VS ruziet men over de vraag of ze te veel ruzie maken." /> In de VS ruziet men over de vraag of ze te veel ruzie maken." />
Asset 14

Amerikaanse gekte

De aanslag op Amerikaans congreslid Gabrielle Giffords roept de vraag op of de scherpe retoriek in het huidige politieke klimaat debet is aan dit drama. Het bloedbad in Arizona zet aan tot discussie over de grenzen van politieke retoriek. Jammer dat die discussie zelf zeer agressieve vormen aanneemt. Zowel de media als de nieuwsgebruikers reageren op karakteristieke wijze. Zal er iets veranderen?

Afgelopen zaterdag schoot een 22-jarige blanke man uit Arizona zes mensen dood tijdens een ‘Congress on your corner’ in Tucson. Dit is een met regelmaat georganiseerde ontmoeting tussen Democratisch congreslid Gabrielle Giffords en de mensen in haar kiesdisctrict in Tucson. Giffords was het doelwit van de schietpartij. Zij werd in het hoofd geraakt, maar is nog in leven. Bij dit soort drama's wordt altijd de vraag gesteld: is dit het werk van een losgeslagen individu of zijn we als maatschappij schuldig? Deze vraag lijkt in het extreem gepolariseerde Amerika actueler dan ooit.

Politiek vuur en de gek

Giffords is in het verleden meermalen de dupe geweest van de woede van mensen die het niet eens waren met haar politieke standpunten. De vorige verkiezingen won ze nipt van Jesse Kelly, een kandidaat van de ultraconservatieve Tea Party-beweging, die Giffords hoopte te verslaan vanwege haar steun voor Obama's nieuwe gezondheidszorgwet. Voor één van zijn verkiezingsstunts nodigde Kelly mensen uit om samen met hem een machinegeweer af te vuren: “Get on target for victory. Help remove Gabrielle Giffords from office. Shoot a fully loaded M16.” Daarnaast werden de ruiten van Giffords’ kantoor in Tucson vorig jaar maart ingeslagen en op de site van Sarah Palin was ze één van de Democratische congresleden wiens staat de potentiële Republikeinse presidentskadidaat in het vizier had, eveneens vanwege haar steun voor Obama-care. De landkaart is inmiddels verwijderd. Giffords is zelf overigens niet vies van wapens: ze staat bekend als een voorstander van wapenbezit en heeft een pistool van hetzelfde merk als dat waar ze mee is neergeschoten.

De schutter, Jared Lee Loughner, heeft een Youtube-kanaal en had een MySpace-account die inmiddels is verwijderd. We kunnen zien welke boeken en films hij mooi vindt: Animal farm, A brave new World, The wizard of OZ, het communistisch manifest, Mein kampf, One flew over the cuckoo’s nest enzovoorts. Als je in gedachten houdt dat Loughner in staat is gebleken tot het plegen van een aanslag, kun je uit deze voorkeuren een bijpassend wereldbeeld van abstracte angsten en verlangens filteren: een afkeer van gezag, angst voor vooruitgang en een drang naar houvast. Zijn Youtube-filmpjes worden op internet “crazy ramblings” genoemd en zijn voor sommigen een reden om te besluiten dat Loughner eenvoudigweg gek is en daarom tot zijn daad is gekomen.

Democraten die volgens Sarah Palin uitgeschakeld moesten worden

De media

Is Loughner een geschifte eenling? Zijn gezever op Youtube over “English grammar” en het gebruik van de grondbeginselen van de logica doen aan een knullige interpretatie van Wittgensteins Traktatus denken, maar hebben niets met Sarah Palin te maken. Toch richt de huidige discussie zich op de politieke krachttaal van de Democraten, Republikeinen en met name de fanatieke Tea Party. De verharde Amerikaanse politieke retoriek raakt steeds meer doorspekt van wapenmetaforen en openlijke bedreigingen. Gaan woorden en metaforen soms te ver? Clarence Dupnik, Sherriff van Tucson, bracht als eerste deze gevoelens onder woorden: “The bigotry that goes on in this country is getting to be outrageous, and unfortunately Arizona, I think, has become sort of the capital.”

Een schrijver van het toonaangevende tijdschrift The New Yorker mengde zich meteen in de discussie:

For the past two years, many conservative leaders, activists, and media figures have made a habit of trying to delegitimize their political opponents. Not just arguing against their opponents, but doing everything possible to turn them into enemies of the country”.

Liberale kranten als The New York Times volgden:

The problem would seem to rest with the political leaders who pander the margins of the margins, employing whatever words seem likely to win them contributions or TV time, with little regard for the consequences.”

Ook het conservatieve Fox News reageerde. In een interview met Sheriff Dupnik lijkt de interviewster te insinueren dat het ongepast is dat iemand die als Democraat bekendstaat vlak na een aanslag in zijn district zijn mening over de gevolgen van het taalgebruik van politici gaf. De zender benadrukte dat het wijzen naar rechts het discours vertroebelt en dat Loughner vooral een gestoord individu is.

Dat het discours vertroebeld is, blijkt uit de discussies die zijn losgebarsten op Twitter en Youtube: “Dupnik is my hero”, “Dupnik has once again won my vote”, “Dupnik is a left wing idealogue”, “Dupnik the DIPSHIT”. Palin wordt door velen zwaar bekritiseerd, anderen wijzen er net als Fox op dat de schutter slechts één enkele gek is. Maar of deze vertroebeling nieuw is en onderdeel van dit specifieke debat, is zeer de vraag.

Verandering?

Wat voor conclusies kunnen we trekken uit de sentimenten die opborrelden na deze schietpartij? De meta-discussie die Sheriff Dupnik probeerde aan te zwengelen is onmiddellijk zelf weer politiek geworden en heeft daarmee het tegenovergestelde doel bereikt. Het publieke debat lijkt in het voordeel van links Amerika te zijn: Sarah Palins landkaart met Democraten in het vizier is wel verwijderd, maar niet vergeten, de tegenkandidaat van Giffords is er gloeiend bij vanwege de M16 waarmee hij vorig jaar Giffords uit het congres wilde knallen. Vier dagen na de moordpartij wordt dezelfde dans gedanst die liberale en conservatieve media al tijden dansen: Fox News publiceert artikelen waarin de geloofwaardigheid van Dupnik wordt aangetast en liberale nieuwsmedia roepen op tot nuchterheid en analyse. Wat verder opvalt is dat de partijen die een oproep doen tot bezinning een vlaggenschip nodig hebben: ze scharen zich achter Dupnik door de door hem gebruikte term voor het gif in het debat, “Vitriol”, over te nemen. De inhoud wordt in de media onherroepelijk verpakt in hun zorgvuldige geconstrueerde en vaak gekleurde retoriek en de focus ligt altijd op de betrokken personages. De meta-discussie volgt precies hetzelfde stramien als de polarisatie waar deze discussie over ging.

Er lijkt weinig geleerd te zijn. Terwijl Giffords nog steeds buiten bewustzijn in het ziekenhuis ligt, is er nu al minder aandacht voor de vragen die echt gesteld zouden moeten worden: onder welke maatschappelijke omstandigheden wordt een zonderling een moordenaar? Is de agressieve taal die gebezigd wordt door politici niet een symptoom van iets dat veel dieper geworteld zit in de Amerikaanse samenleving? Misschien is de politicus die een M16 leeg schiet tijdens de verkiezingen niet de oorzaak van de aanslag van de eenzelvige boekenwurm, maar zijn beiden onderdeel van hetzelfde probleem.

Is het moment al voorbij of is er nog hoop op verandering? Iedereen kijkt weer naar één man. President Obama zal vandaag aankomen in Tucson. Het volk wacht met ingehouden adem op zijn speech.

Mail

Bart Verbunt

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer