Asset 14

Zoveel wilder dan zij

Alles vijf sterren: IJzersterke duimen en Russische romantiek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Francis Bebey: Vlijmscherp protestlied
✩✩✩✩✩
Daan Steinebach

'Pas stuurde een vriendin me The Coffee Cola Song van Francis Bebey. Niet vaak werd ik zo vrolijk van muziek met zo’n scherpe tekst. Er zijn mensen in de stad, zingt Bebey, hele gekke mensen. Ze drinken coffee cola ‘…and they think we are wild/Just because we don’t use any money.’.

Wat begint met de vrolijkste openingsnoten die ik ken, is een vlijmscherp protestlied. De coffee cola-drinkers dromen volgens Bebey alleen maar over geld en oorlog. Geboren in 1929 in Douala, Kameroen, werd hij opgeleid in de Verenigde Staten en aan de Sorbonne in Parijs, waar hij bleef. Daar versloeg hij als radiojournalist zowel Frankrijk als Afrika en schreef hij poëzie en boeken. Altijd bleef hij zijn afkomst trouw en terwijl hij pionierde met synthesizers zou Kameroen altijd hoorbaar blijven in zijn muziek. Het resultaat is eindeloze vrolijkheid met een serieuze ondertoon. Als Francis Bebey in mijn oor zingt: ‘Then, you discover how savage they are, so much wilder than we’, heb ik de neiging hem te geloven. Wilder dan Francis Bebey zijn we bijna allemaal.'

One Love Manchester: Tienerzalf op de wonden
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs

'Tijdens één van mijn minstens twintig gesprekken over One Love Manchester deze week, zei een vriend: 'En trouwens, ik weet niet of dat hele benefietconcert door een slimme marketeer bedacht is of niet, maar het netresultaat is wel dat ik veel meer respect heb voor Ariana Grande'. Ik vond het een scherpe observatie, maar hoop toch stiekem dat de optredens die ik al dagen bekijk, allemaal zo puur en spontaan zijn als ze er uitzien. Ik geniet er namelijk intens van, op de glazuurvernietigende manier waarop je van benefietconcerten kan genieten.

Het is de onschuld op de gezichten van de tienermeisjes, de tranen van Ariana, de 23-jarige popzangeres die er twee weken later toch mooi maar weer staat, de aantrekkelijke schorre stem van Miley Cyrus, die ook nog eens een briefje met de tekst van Don't dream it's over op het podium heeft verstopt. En dat ik met het eindeloos streamen van One Last Time bijdraag aan dat Ariana het nummer voor de tweede keer in de hitlijsten heeft staan, neem ik dan maar voor lief. Als het allemaal door een slimme marketeer is bedacht, dan weet die marketeer nu even precies wat de wereld nodig heeft.'

Henk van Straten over seks: buiten de geordende paden
✩✩✩✩✩
Suzanne Schönbeck

'Ik lees graag Henk van Straten. Voor wie hem nog niet kent: op zijn website kun je elke week wel een paar mooie stukjes van zijn hand lezen. Soms schrijft hij ook voor de krant; zo was er deze week in Tijd (het zaterdagmagazine van Trouw) een verhaal te lezen over zijn libido, seksuele contacten en masturberen.

Dit verhaal leidde tot lezerswoede en de hoofdredacteur (die kennelijk niet alles leest voordat het ter perse gaat) liep bij nader inzien ook niet zo weg met het stuk. De chef van Tijd, die het stuk van Van Straten heeft goedgekeurd voor plaatsing, verdedigt haar keuze door te zeggen dat zij in het blad ‘allerlei manieren van leven’ aan bod wil laten komen en dat schrijven over seksualiteit ‘buiten de voor sommigen geordende paden’ moet kunnen. Masturbatie is kennelijk een levensstijl die sommige mensen vreemd is. En zelfbevrediging ligt dus niet binnen de geordende paden. Ik mag hopen dat de uitspraken van de chef ironisch zijn om de kleinburgerlijke hypocrisie van de woedende lezer te onderstrepen. Ik moest er ieder geval smakelijk om lachen.'

Beeld: Youtube-video bij Coffee Cola van Francis Bebey

.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
Lees meer
test
het laatste
Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer