Asset 14

Zoveel wilder dan zij

Alles vijf sterren: IJzersterke duimen en Russische romantiek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Francis Bebey: Vlijmscherp protestlied
✩✩✩✩✩
Daan Steinebach

'Pas stuurde een vriendin me The Coffee Cola Song van Francis Bebey. Niet vaak werd ik zo vrolijk van muziek met zo’n scherpe tekst. Er zijn mensen in de stad, zingt Bebey, hele gekke mensen. Ze drinken coffee cola ‘…and they think we are wild/Just because we don’t use any money.’.

Wat begint met de vrolijkste openingsnoten die ik ken, is een vlijmscherp protestlied. De coffee cola-drinkers dromen volgens Bebey alleen maar over geld en oorlog. Geboren in 1929 in Douala, Kameroen, werd hij opgeleid in de Verenigde Staten en aan de Sorbonne in Parijs, waar hij bleef. Daar versloeg hij als radiojournalist zowel Frankrijk als Afrika en schreef hij poëzie en boeken. Altijd bleef hij zijn afkomst trouw en terwijl hij pionierde met synthesizers zou Kameroen altijd hoorbaar blijven in zijn muziek. Het resultaat is eindeloze vrolijkheid met een serieuze ondertoon. Als Francis Bebey in mijn oor zingt: ‘Then, you discover how savage they are, so much wilder than we’, heb ik de neiging hem te geloven. Wilder dan Francis Bebey zijn we bijna allemaal.'

One Love Manchester: Tienerzalf op de wonden
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs

'Tijdens één van mijn minstens twintig gesprekken over One Love Manchester deze week, zei een vriend: 'En trouwens, ik weet niet of dat hele benefietconcert door een slimme marketeer bedacht is of niet, maar het netresultaat is wel dat ik veel meer respect heb voor Ariana Grande'. Ik vond het een scherpe observatie, maar hoop toch stiekem dat de optredens die ik al dagen bekijk, allemaal zo puur en spontaan zijn als ze er uitzien. Ik geniet er namelijk intens van, op de glazuurvernietigende manier waarop je van benefietconcerten kan genieten.

Het is de onschuld op de gezichten van de tienermeisjes, de tranen van Ariana, de 23-jarige popzangeres die er twee weken later toch mooi maar weer staat, de aantrekkelijke schorre stem van Miley Cyrus, die ook nog eens een briefje met de tekst van Don't dream it's over op het podium heeft verstopt. En dat ik met het eindeloos streamen van One Last Time bijdraag aan dat Ariana het nummer voor de tweede keer in de hitlijsten heeft staan, neem ik dan maar voor lief. Als het allemaal door een slimme marketeer is bedacht, dan weet die marketeer nu even precies wat de wereld nodig heeft.'

Henk van Straten over seks: buiten de geordende paden
✩✩✩✩✩
Suzanne Schönbeck

'Ik lees graag Henk van Straten. Voor wie hem nog niet kent: op zijn website kun je elke week wel een paar mooie stukjes van zijn hand lezen. Soms schrijft hij ook voor de krant; zo was er deze week in Tijd (het zaterdagmagazine van Trouw) een verhaal te lezen over zijn libido, seksuele contacten en masturberen.

Dit verhaal leidde tot lezerswoede en de hoofdredacteur (die kennelijk niet alles leest voordat het ter perse gaat) liep bij nader inzien ook niet zo weg met het stuk. De chef van Tijd, die het stuk van Van Straten heeft goedgekeurd voor plaatsing, verdedigt haar keuze door te zeggen dat zij in het blad ‘allerlei manieren van leven’ aan bod wil laten komen en dat schrijven over seksualiteit ‘buiten de voor sommigen geordende paden’ moet kunnen. Masturbatie is kennelijk een levensstijl die sommige mensen vreemd is. En zelfbevrediging ligt dus niet binnen de geordende paden. Ik mag hopen dat de uitspraken van de chef ironisch zijn om de kleinburgerlijke hypocrisie van de woedende lezer te onderstrepen. Ik moest er ieder geval smakelijk om lachen.'

Beeld: Youtube-video bij Coffee Cola van Francis Bebey

.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer