Asset 14

Zonder dat het irritant wordt

Alles vijf sterren: IJzersterke duimen en Russische romantiek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

GLOW: De vrijheid van verschoppelingen
✩✩✩✩✩
Simone Peek

'In één week keek ik een seizoen van Stranger Things, Orange is the New Black en GLOW: Gorgeous Ladies of Wrestling. Ze hebben iets gemeen: Stranger Things en GLOW spelen in de jaren tachtig. Orange en GLOW hebben een bijna volledig vrouwelijke cast, met enkele rollen voor mannen (de gevangenisdirecteur, de regisseur). De laatste twee zijn van dezelfde makers.

De nieuwe GLOW heeft een redelijk onsmakelijk seksistische vrouwenworstelshow uit 1985 feministisch weten te portretteren. De spotlight staat op de vrouwen achter de schermen. Net als Orange maakt GLOW gebruik van de dramatische kracht van onvolmaaktheid. Maar het biedt vooral een lekkere beleving van de vrijheid van verschoppelingen. Saamhorigheid in een donkere trainingsloods onder de Californische zon. Een theatrale reductie van wereldproblemen tot worstelwedstrijdjes (de zwarte Welfare-Queen versus de blonde Liberty-belle versus Soviet ‘Zoya the Destroya’). En synthesizer-pop en -rock uit de eighties. Die regisseur wordt gespeeld door Marc Maron: ‘I don’t like you. Take that in. Hold on to it. Try not giving a fuck. There is a lot of power in that.’ Ik kijk uit naar seizoen twee.'

De Toren: Intellectuelen achter het IJzeren Gordijn
✩✩✩✩✩
Daan Steinebach

'Het fijne aan literatuur is dat je af en toe in een andere wereld kunt zijn, al is het maar voor even. Eén van de fijnste, maar ook meest complexe werelden die ik daarin ben tegengekomen is die uit De Toren van Uwe Tellkamp. Het gaat over de bewoners van de gelijknamige wijk in Dresden, in het laatste decennium van de DDR. De bewoners zijn, zonder veel omhaal, intellectuelen – artsen, literair redacteuren. Maar hoewel ze leven in het Land der Dichter und Denker en zich daar uiterst bewust van zijn, leven ze ook in het land van het real existierender Sozialismus, waar denken een moeilijke bezigheid was.

Tellkamp neemt de tijd. Ik lees er al jaren af en toe in, moet moeite doen om de over achthonderdzoveel pagina’s verspreidde meanderende zinsconstructies – of beter nog: constructen, van ingenieuze structuur en, soms, indrukwekkende lengte – te verteren. Maar het leert je hoe diep een totalitaire staat kan doordringen in het denken, ook van de denkenden. Of is al dat intellectualisme, het gedweep met Schumann en Goethe, een romantische vlucht van de werkelijkheid van dat echt bestaande socialisme?'

Happy Valley: Jeukende handen
✩✩✩✩✩
Dorien Vrieling

Een klein, grauw stadje in Noord-Engeland, waar de mensen arm zijn en de meeste jongeren verslaafd. Knap om in zo’n deprimerende setting een serie neer te zetten die niet alleen realistisch aanvoelt, maar ook bloedstollend en geestig is.

Dat dat de makers van Happy Valley gelukt is komt doordat het verhaal origineel is en goed in elkaar zit, maar het is vooral de kracht van de hoofdrolspeler. Sarah Lancashire kreeg volkomen terecht een BAFTA voor haar rol als politiechef Catherine Cawood. Politievrouwen in series zijn vaak wat stuurs en bonkig - Sarah Lund, Saga Loren -, maar Catherine is sterk en kwetsbaar. Ze mept om zich heen als het moet, maar snottert ook heel wat af. Zonder dat het irritant wordt. De ellende en het geweld zijn niet van de lucht in Happy Valley. En toch gloort er steeds ook weer hoop. Hoeveel klappen haar ook toegebracht worden, en hoe vindingrijk haar nemesis Tommy Lee Royce ook is – ook een erg goede rol, van James Norton, je handen gaan ervan jeuken - Catherine krabbelt steeds weer op.'

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer