Asset 14

Ze moesten eens weten

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'. Deze week: de biechteditie.

Snoepmix: Dit was de laatste keer
✩✩✩✩✩
Tommy de Bruijn

'‘Ik ben geen zoetekauw’, hoor je mij geregeld zeggen. In scenario’s als waarin men om me heen met aan geilheid grenzend enthousiasme uitweidt over Tony Chocolonely 'met karamel, en…’ - hier volgen een zwoele zucht, fladderende wimpers - ‘…zeezout, hmm’, houd ik halsstarrig vol dat ik het liever bij een olijfje, een nootje of wellicht een chipje houd. Als ik dan toch moet snacken, hè. Ik ontleen er een soort (volledig misplaatst) superioriteitsgevoel aan. Mensen moesten eens weten. Weten dat ik soms heel stiekem thuis zit, met alle gordijnen dicht, de deur op slot, en naast mij op de bank een schreeuwerig rode plastic zak. ‘Red Band, als je voor pret bent!’ luidt de slogan. Ik fluister zacht dat ik inderdaad voor pret ben, terwijl ik zure winegums afwissel met colasnoepjes en giftig gekleurde flesvormige zoetigheden die om wat voor reden dan ook naar kauwgum smaken. Ik snoep tot die motherfucking zak leeg is en ik misselijk in mijn schaamte wentel. Dit was de laatste keer. Ik ben geen zoetekauw.'

Buying the band: De schaamte voorbij
✩✩✩✩✩
Ruby Sanders

'Ieder van ons heeft wel afscheid moeten nemen van achteraf beschamende jeugdverlangens. Wie fantaseerde niet over een leven als model, profvoetbalcarrière, het doorbreken van de band of de succesvolle roman die je ging schrijven? Meestal heeft het leven de fantasie ingehaald en kijkt men met weemoed terug op oude dromen die nooit werkelijkheid werden. Zo niet vastgoedmiljonair Jan ’t Hoen, als tiener drummer en groot fan van Herman Brood en zijn Wild Romance, maar gekozen voor een square leven als zakenman. Zijn droom liet hem nooit los en hij besloot zijn plekje als drummer in de band te ‘kopen’. Hij neemt de bandleden van weleer in dienst, huurt peperdure studio’s af en stelt oud-manager Koos van Dijk aan. Filmmaker Teus van Sintmaartensdijk volgde hem maandenlang, resulterend in de geweldige documentaire Buying The Band. Werelden botsen, ego’s vechten elkaar de tent uit, succes blijft uit. Dat verbaast ’t Hoen in grote mate. Hij betaalt iedereen toch? Hij heeft de administratie toch netjes op orde? De benevelde rock ’n rollers snappen het wel: met geld koop je geen bezieling. Maar eigenlijk zijn alle personages de schaamte voorbij: het kopen van aandacht en succes of jezelf als volwassene uit financiële nood moeten hoereren, zijn dan twee kanten van dezelfde gênante medaille. Maar dit vastleggen is goed waard gebleken. De documentaire Buying the Band lag drie jaar opgeborgen, maar dook de afgelopen weken plots overal op. De film is in zijn geheel online te bekijken en is op 23 en 24 februari op groot scherm te zien in Melkweg Cinema in Amsterdam.'

Zoutelande: Zeeuwse oorlogsvoering
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs

'Dit moet me echt eens van het hart: ik heb een moeilijke relatie met BLØF. Als geboren Zeeuw heb ik nostalgische liefde voor een aantal van hun nummers, maar ook wrok over dat ze na hun succes nooit meer op het Vlissings bevrijdingsfestival wilden optreden. Ik houd van hun zee-referenties, maar ik vind het er te veel. Ik vind het irritant dat ze duizend keer hetzelfde nummer maken. En natuurlijk, natuurlijk, vind ik net als de rest van Nederland dat de teksten die Pascal Jakobsen meer weg hebben van een willekeurige-woorden-generator dan van liedteksten. Slechts een voorbeeld: 'Ach, je weet hoe 't gaat/Aan het eind van de straat wordt het steeds vroeger laat.' En toen kwam Zoutelande. Ik vind een lied over een strandhuis zoals dat van mijn ouders een verrassingsaanval in de oorlog met mijn BLØF-gevoelens. En dan die video! Zoveel thuis ben ik niet tegen opgewassen. Gelukkig zijn er nog steeds teksten waar ik over kan zeuren: 'En te zien dat het goed is, zien dat we bruisen/En met wodka en met bokking tussen reddingsbanden.' Ondanks die zin hebben ze deze slag gewonnen.'

Beeld: still uit de film Buying the band.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer