Asset 14

Pannenkoeken, emoties, en het leven zelf

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Pannenkoekenboot: De rust van weleer
✩✩✩✩✩
Mark de Boorder

'Afgelopen weekend vond Amsterdam Dance Event plaats, dat door de hele stad haar futuristisch klinkende muziek liet horen. Om balans in mijn weekend te brengen, probeerde ik de rust van weleer op te roepen door mee te varen op de Pannenkoekenboot, een jeugddroom die uitkwam. Ik ervoer hoe je voor €17,50 (excl. drankjes) terug kan in de tijd.
Allereerst waan je je op een willekeurig kinderfeestje. Omdat er pannenkoeken zijn, maar vooral omdat er een ballenbak aanwezig is. Voor degenen bij wie dit geen positieve herinneringen oproept, biedt de Pannenkoekenboot nog de toevlucht tot andere tijdsdimensies. Afvarend vanaf de NDSM-werf neemt het traag voortbewegende vaartuig je mee op reis langs 500 jaar Amsterdamse architectuurgeschiedenis aan beide IJ-oevers, voordat je bij het KNSM-eiland rechtsomkeert maakt.
Een tussen het feestgedruis door welkome nostalgische uitvlucht, waar met een beetje fantasie de rust nog zegeviert, en de snelheid van de tijd is aangepast aan de schenksnelheid van je stroop.'

Kelela: Scala aan emoties
✩✩✩✩✩
Sarah van Binsbergen

'Het afgelopen jaar is mijn hart keihard gebroken en langzaam weer geheeld. Opnieuw weer een beetje geopend en soms ook weer als een oester dichtgeklapt. Als ik daar een conclusie uit heb mogen trekken dan is het dat het rouwen, missen, accepteren en weer opnieuw beginnen geen nette stipjes op een opwaartse lijn zijn, maar fases die heen en weer springen en klotsen en soms allemaal tegelijk lijken te gebeuren. De achtbaan van emoties die daarbij hoort is de rode draad op het debuutalbum van de Ethiopisch-Amerikaanse zangeres Kelela: Take Me Apart. Haar warme, sexy stem gecombineerd met strakke beats doet denken aan de betere Janet Jackson-nummers, met een vleugje van de grilligheid van Björk. De teksten zijn hyperpersoonlijk en bedekken het hele scala aan emoties dat bij de liefde hoort: op iemand wachten tegen beter weten in, het loslaten van iemand waarvan je zielsveel houdt, het bedwelmende gevoel van weer verliefd worden. De gelaagdheid van het album maakt dat je, al luister je dagenlang niets anders, toch steeds iets nieuws ontdekt. Op 13 december staat ze in Paradiso, ik vermoed dat je dat niet wilt missen.'

Roelof ten Napel: Een boek om een dag vrij voor te nemen
✩✩✩✩✩
Iduna Paalman

'Van tevoren kreeg ik de tip: ruim een dag leeg. Geen afspraken, niet te veel to-do-lijstjes, weinig appen. Even alleen zijn. En dan het boek lezen, gewoon in één dag uit. En als je het uit hebt: een uurtje of twee aangedaan en open wezen.
Over welk boek hebben we het? Nou, het tweede boek van Roelof ten Napel. Het leven zelf, heet het. De roman gaat over de zwemmende Amos (meer vis dan jongen, zegt zijn vader). Maar dan stopt Amos met zwemmen, en komt er een zwaarte over hem heen die niet meer weggaat. Vanuit verschillende personages leren we niet alleen de wereld van Amos, maar die van velen om hem heen kennen. Ergens doet het denken aan die serie, A’dam en E.V.A, een ingezoomd vlechtwerk waarin achter elk mens een verhaal schuilt; een leven met eigen (on)gemakken en gedachten, een leven dat telkens weer lijnen uitzet naar de levens van anderen, de gedachten van anderen.
En dat levert zúlke aandachtige, zúlke kwetsbare verhalen op, dat ik inderdaad blij ben dat ik de dag hiervoor vrij heb, om niets over het hoofd te kunnen zien. Het beeld dat het langst in mijn hoofd blijft haken: de omhelzende eigenschap van een groot badlaken, door een geknielde vader als een vlag gespreid, zodat de jonge zwemmer er zo in kan lopen, in die klaarstaande omhelzing. En zinnen die ik niet snel vergeet: 'De horizon kon ze maar slecht onderscheiden. Een wond, dacht ze bij zichzelf – de horizon is een wond waaruit de wereld bloedt.'
Ga het boek lezen en wees dan, ja ik geef de tip maar al te graag door, een uurtje of twee aangedaan en open.'

Beeld: Roel Hemkes via Flickr

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer