Asset 14

Boeken, boeken en nog eens boeken

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Kafka: Overweeg de bundel
✩✩✩✩✩
Ron Vaessen

'Mijn exemplaar van Het proces gaf ik vijf jaar geleden aan een meisje in een poging haar te versieren. Kort erna wilde ik het zelf weer in bezit hebben, maar besloot in de boekhandel anders. Het Verzameld werk was even prijzig, spotgoedkoop dus. Ik dacht economisch, en dat heeft me parten gespeeld. Zo’n lijvige bundel ontmoedigt, je hebt hem voorlopig niet uit. En zo staat hij jarenlang ongelezen stof te happen. Denk niet zoals ik deed, denk anders. Kafkaësk bijvoorbeeld. Lees dus Franz Kafka, en overweeg toch serieus de bundel. Daarin ontdek je naast de romans prachtverhalen, zoals over een aap die mens is geworden en het navertelt, het letterlijk in woorden navertelt. Dit is de moeite, dit wil je lezen.'

Haratischwili: Tussen familie-epos en geschiedschrijving
✩✩✩✩✩
Eva van den Boogaard

'Hoewel ik aardig wat lees, zijn hele dikke boeken niet per se voor mij weggelegd. Ik ben ongeduldig van aard en consumeer liever meerdere kleine eenheden dan één heel grote. Toen een vriend me Het achtste leven (voor Brilka) aanraadde van de Georgische schrijfster Nino Haratischwili reageerde ik dan ook vrij sceptisch: serieus, een boek van bijna dertienhonderd pagina’s?! Nu ik halverwege ben (op pagina zeshonderd dus), geef ik hem groot gelijk. Het is een fantastisch familie-epos dat je meesleept en je tussen de bedrijven door laat kennismaken met de geschiedenis van Georgië en Rusland. De pagina’s zijn zo dun als van een bijbel, maar je vliegt er werkelijk doorheen.'

Harstad: Van Noorwegen naar Amerika naar Vietnam en weer terug
✩✩✩✩✩
Lotte Akkerman

'Nog een titel voor op de dikke-boekenstapel: Max, Mischa en het Tet-Offensief van de Noorse schrijver Johan Harstad. Centraal staat Max, een Noorse jongen die als tiener met zijn ouders naar de VS emigreert. Hij heeft heimwee en een obsessie met de Vietnamoorlog. Max groeit op, krijgt een beste vriend en een vriendin. Het boek gaat over een jongen en een meisje, maar eigenlijk over veel meer dan dat. Over de theatervoorstellingen die Max maakt, over geschiedenis, migreren, vrienden maken en over familieleden waarmee je niet overweg kunt, maar wel moet. Aan het einde van het boek was ik zo gehecht aan de personages dat ik moeite had om ze los te laten, niet omdat ze zo aimabel zijn, maar omdat ze echt zijn. Harstad schiep een wonderlijk universum parallel aan het mijne. Ik mis het soms nog.'

Beeld: Lotte Akkerman

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer