Asset 14

Al die verdomde mogelijkheden

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Insect Redux: Dwingend ritmische poëzie
✩✩✩✩✩
Yentl van Stokkum

'Insect Redux, de nieuwe dichtbundel van Daniël Vis, bestaat eigenlijk niet uit losse gedichten, maar uit één heel lang gedicht dat de lezer in een ritme dwingt. Het leest als een trip of psychose, en God weet dat ik de bundel niet kon wegleggen. Insect Redux hypnotiseert. Daniël Vis kruipt onder je huid en neemt je als een ongure reisleider mee naar gevaarlijk gebied. Tot je net als de Ik in de gedichten verbanden gaat zien tussen de haren in de wasbak en begint na te denken over alle mensen die ooit je kamer hebben bewoond. Het is filosofische, maar ook lichamelijke poëzie: fluisterend, ruisend en denderend tegelijk. De objecten die Vis zijn lezers toont zijn onzeker, ze kunnen van vorm veranderen, net als de Ik en (zijn alter ego) Jim. Tijdens het lezen vermoed ik dat Insect Redux zelf ook van vorm kan veranderen; gelezen kan worden als poëzie, proza, maar ook als toneel. Dat is de kracht van Insect Redux, al die verdomde mogelijkheden.'

The Blacklist: Of eigenlijk James Spader
✩✩✩✩✩
Daan Steinebach

'Stel je voor. De meest gezochte crimineel van de VS loopt binnen bij de FBI en eist een taskforce, na twaalf jaar van de aardbodem verdwenen te zijn geweest. Doel: het opsporen van de criminelen op zijn lijst, op voorwaarde dat hij samenwerkt met een jonge FBI-agente en met niemand anders. Dat is grofweg het idee voor The Blacklist, een serie die nu halverwege het vijfde seizoen is. Nu zul je denken: wéér een Amerikaanse misdaadserie, dat ken ik wel. Maar, geloof me, Raymond 'Red' Reddington ken je nog niet, of beter: James Spader, die de omineuze crimineel speelt. Spader is een acteur die zichzelf juist blootgeeft in plaats van verstopt als hij acteert, en daarmee zoveel meer te zeggen heeft dan zijn rol. Zelfs als eloquente topcrimineel met een langere lijst antecedenten dan er papier te krijgen is, toont hij je zijn binnenkant. Dat beeld is niet altijd even opgeruimd en het is nooit helemaal duidelijk of het nu Reddington of Spader is die je ziet, maar dat maakt het zo goed. Het is vreselijk, soms angstaanjagend menselijk – zelfs zo iemand. Gelukkig is er ook ren-schiet-FBI, gewoon lekker om naar te kijken.'

Blind getrouwd: Willen dat het kan
✩✩✩✩✩
Lisanne van Aert

'Net zoals iedereen zoek ik in deze barre tijden naar een beetje warmte. Ik vond deze warmte in het programma Blind Getrouwd van de Belgische televisiezender VTM. Hierin worden vijf mannen en vijf vrouwen door middel van ‘de wetenschap’ aan elkaar gekoppeld, welke wetenschappelijke methode daarvoor gebruikt wordt is ietwat schimmig, maar ach. De vijf koppels ontmoeten elkaar bij het altaar. Er is geen tijd voor pijnlijke openingszinnen, alle stadia van verliefdheid worden overslagen: deze relaties beginnen met het ja-woord. Daarop volgt een proefperiode van vijf weken. Inclusief ongemakkelijke huwelijksfoto’s ('Kijk elkaar diep in de ogen!') en een exotische huwelijksreis. Na deze vijf weken kunnen ze kiezen: scheiden of met elkaar doorgaan. Ondanks de absurditeit van het concept kijk ik er met vertedering naar. Het mag dan geforceerd zijn, maar deze mensen doen écht moeite voor elkaar. Ze willen dat het kan. Hierdoor is er geen ruimte voor hard to get of ironische distantie, en dat is een verademing.'

Beeld: still uit The Blacklist

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer