Asset 14

Achtbaantester

Achtbaantester 1

‘Luister, het gaat allemaal om denouement!’ brul ik over de wind heen.
‘Danny wat?’ brult Steef terug. Hij gebaart dat ze hem moeten stilzetten. We hangen ondersteboven in de laatste looping, mijn kettinkje klakt tegen mijn neus. Steef is me heel dankbaar dat ik ben gekomen om z’n werk te beoordelen, er komen niet vaak intellectuelen, denkt hij, of hij herkent ze niet. De enige andere schrijver die hij ooit in het park had was hoeheetze op de Tina-dag, en die wilde nergens in.
‘Het spijt me van het lawaai,’ zegt Steef, ‘We werken eraan.’
‘Nee, lawaai is goed,’ zeg ik. ‘Mensen willen gekraak horen, dat verhoogt het achtbaan-gevoel.’
Door mijn haar zie ik een paar oranje hesjes bij de knoppen staan, daarachter glanzen in de carrousel de doodstille paarden met zwarte ogen. Steef pakt iets uit zijn borstzakje, een notitieblokje en HB potloodje.
‘Vind je dat echt? We hadden wat hickups… met inspectie. Ik ben heel benieuwd wat je tot nu toe-’
Direct gaan we achteruit en over de kop c.q. weer rechtop. Mijn buik voelt alsof ik een ballon heb ingeslikt die zich met grote teugen lucht opblaast.
‘Een achtbaan is een verhaal!’ brul ik, ‘Met alle emoties!’
‘Nog niet starten!’
‘Jij denkt alleen aan blijdschap, fun! Maar in een goed! Verhaal! Zitten tegenslagen! Heel! Veel! Zelfs!’
In de schuin hangende bocht stoppen we weer. Mijn ballon slinkt.
‘Wat ZEI ik nou?!’ Steef maakt alle armgebaren die het karretje toelaat.
‘Wij doen niks baas,’ roept een hesje.
‘Wel godverd-’
‘Boosheid, ongeduld,’ zeg ik rustig. ‘Heel bruikbaar. Je begint je verhaal met een onverwachtse wending. Mensen hebben in de rij gestaan, vervelen zich. De beugels gaan naar beneden. Dan laat je het karretje extra schudden bij het instappen. Mensen gaan denken: dit ken ik niet, dit is geen gewone achtbaan, is dit wel veilig? Zaadje geplant.’
We komen langs het begin, de kar stopt en sjeest nu vooruit, ik zie links en rechts van me een hoop hesjes en zelfs een paar Park Security’s aan komen rennen.
‘Zaadje geplant, ja!’ roept Steef, ‘Maar geen echt defect, hmm? Het moet wel leuk blijven. Wat vind je van deze bocht Marthe, creepy, maar leuk toch? We hebben het leuk.’
‘Dan volgt een extra beugel, puur voor de sier: the point of no return. Je kunt niet meer uitstappen. De Reis begint, dat doe je met fun: lekker hobbelen, dat buikgevoel.’ De ballon in mijn buik is inmiddels zo groot dat ik er haast gewichtloos van word.
‘De TWEEDE generator!’ brult Steef naar beneden. Steefs rode hoofd lacht naar me. ‘Sorry, ik heb een hoop stagiairs aangenomen afgelopen zomer.’
‘Als je de bocht om gaat zie je welke loopings er voor je liggen. Dan ontrolt het verhaal zich vanzelf: blijdschap, onnodige vertraging – hier moet je vertraging inbouwen – ongeduld, verbazing, boosheid en verdriet, Steef.’
‘Verdriet?’
We vertragen en bereiken een top. Er springen vonken van de rails en er klinkt een oorverdovend metaalgekreun. De horizon van de hele wereld aarzelt, grijpt zich net op tijd aan de top vast en strompelt over de rails naar ons toe.
‘Er moet altijd één piek zijn die ze wel zien liggen, maar waar ze niet overheen gaan.’
We gaan abrupt zo’n dertig centimeter vooruit, schudden heftig en worden terug in de rugleuning getorpedeerd.
Denouement is de ontknoping, het een-na-laatste hoofdstuk,’ zeg ik en ik merk dat we nu schuin omlaag hangen, voorovergebogen alsof we bezoekers zijn die gaan braken. Steef, rood en zweterig, pent aan één stuk door.
‘Maar ik zet het ook vaak in als de valse opluchting,’ benadruk ik, ‘De boel lijkt gered, je rijdt langzaam terug, maar deze looping is dan de een-na-laatste, er komt nog één afgrond, één over-de-kopje.’

We vallen omlaag. Na een kort moment van consternatie aan de grond waarbij woorden, noodtelefoontjes en armgebaren worden gewisseld lijken Steef en ik ons tweede rondje in te gaan, terwijl de hesjes de stopknop blijven indrukken. We remmen bij de start en Steef slaat een assisterende arm die hem de achtbaan uit wil helpen weg. Hij veegt zijn ogen af en glimlacht.
‘Ik wil nog een rondje,’ zegt hij tegen de hesjes. ‘Ik wil dat een-na-laatste hoofdstuk herlezen.’ Ik gebaar ze mijn beugel omhoog te doen en stap uit.
‘Heb je mij nog nodig Steef? Anders ga ik weer aan mijn schrijven.’

 

Het leven is een achtbaan, je moet alleen zelf de veiligheidsbeugel vasthouden

Achtbaantester

Mail

Marthe van Bronkhorst schrijft, acteert en werkt als psycholoog. Ze woonde een tijd in Amerika, sloot zich aan bij een kungfuschool, een poëziegroep, ontsnapte aan een rijdend circus en schrijft nu verhalen voor Red Pers, Digressions en El Hizjra. // marthe.van.bronkhorst@hardhoofd.com

Melcher Oosterman is een freelance illustrator uit Rotterdam. Zijn werk bestaat vooral uit tragische en humoristische karakters die stiekem als een soort zelfportret fungeren. Naast commercieel werk houdt Melcher zich bezig met persoonlijke projecten zoals het maken van strips, bedrukken van t-shirts en het brouwen van bier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel