Asset 14

Pret aan de oppervlakte

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Life is easy: Wat een pret
✩✩✩✩✩
Ron Vaessen

'Heb jij ‘m al gehoord? Stop met gretig knikken, ik bedoel niet de laatste Editors of Kendrick Lamar. Nee, de nieuwe Afterpartees natuurlijk: Life Is Easy. Easy? Wat een ontregelende bewering, in deze moeilijke tijden. Ik krijg er een stijve glimlach van. Het is niet alleen pret op deze geelgeile plaat, met een wellustig geluid van blijmoedige deuntjes die kalm zijn uitgesmeerd over het geluidsspoor. De band zingt ook over bad situations en ziek zijn van de wereld. Maar pret is er. We moeten atoombommen worden, vaders kopen een mansion in Kansas en het is een weird conversation with your girl, when you’re trying to be honest.'

Ali Smith: Krassen in het nu
✩✩✩✩✩
Sarah van Binsbergen

'We leven in een tijd waarin alles draait om de ‘surface’ van de dingen en zijn vergeten wat daaronder huist. Dat zei schrijfster Ali Smith deze week in de Amstelkerk, waar ze geïnterviewd werd over haar nieuwe boek Winter. Je zou ‘surface’ kunnen vertalen met oppervlakte, maar dat dekt de lading niet helemaal: ‘surface’ is materieel, het is iets waar je op kan slaan, waar dingen vanaf glijden, waar je in kan krassen. Dat laatste is wat Smith met haar verhalen doet, ze krast in het nu en toont de verhalen, de beelden en geschiedenissen zien die zich daarachter bevinden. Zoals in het onbeschrijflijk mooie How to be both (2014), een roman met twee parallelle verhalen, een over een meisje in het Londen van nu dat rouwt om haar moeder en een over een renaissanceschilder. Smith bouwde het boek op als een fresco, laag over laag. Welke laag je als bovenste te zien krijgt, hangt van het toeval af: er zijn twee versies in omloop die elk een ander beginpunt hebben. Haar laatste boeken Autumn en Winter liggen nu naast mijn bed om gelezen te worden, ik kan niet wachten.'

Queer eye: Belangrijke trash-tv
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs

'De originele Queer eye for the straight guy, uit het begin van de zeroes, heb ik nooit gezien. Toen ik vorige week de reboot Queer Eye tegenkwam, werd ik dan ook vooral aangetrokken door de oneliners uit de trailer en het mooie lange haar van Jonathan van Ness. Maar het is zoveel meer dan dat. Het is belangrijke trashtelevisie, die troost biedt, en dialoog, en natuurlijk mooie catwalkloopjes. Net als in het origineel geven vijf homoseksuele coaches een stijlloze man die klem zit in het leven een make-over. Ze pakken zijn huis aan, zijn kleding, zijn verzorging en zijn levenskeuzes. Maar er wordt ook gesproken over politiegeweld, religie, homo-acceptatie en rouw. Met een Amerikaans nepsausje, dat wel, maar dat ben je bij aflevering 3 vergeten.'

Beeld: Afterpartees via Wikimedia commons

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer