Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'
Nausicaa Marbe betuttelt blokkeerfriezen

Nausicaa Marbe betuttelt blokkeerfriezen

Weerwoord

Tekst Julius Koetsier

Julius Koetsier bindt in Weerwoord de strijd aan met de dogma’s en de dooddoeners die hij tegenkomt in de gevestigde opiniesecties. Hij fluit praatjesmakers die uit de bocht vliegen terug en voorziet hun meningen van een ongevraagd weerwoord. Deze week: Nausicaa Marbe maakte zich kortgeleden druk over de gang van zaken in het proces tegen de ‘blokkeerfriezen’. Het bleef in haar column bij druktemakerij.


Sinds de veroordeling van de blokkeerfriezen horen we veel mensen die het ermee oneens zijn dat wetsovetredingen bestraft worden. Om deze zeker binnen conservatieve kringen relatief nieuwe houding te rechtvaardigen, moeten die mensen zich vaak in allerlei bochten wringen. Een van de meeste tekenende voorbeelden is een column van Nausicaa Marbe over het proces, die al voor de veroordeling in de Telegraaf verscheen. Zij schreef:
    “Het proces tegen de ‘blokkeerfriezen’ zou niet over de pietenkleur gaan, maar over de vrijheid van meningsuiting. Welnee. Hoe het Openbaar Ministerie de zaak ook presenteert en hoe bekende mediafiguren zich ook haasten om afstand te nemen van de noorderlingen: dit proces gáát over kleur.”

Het proces ging over het feit dat mensen op levensgevaarlijke wijze een snelweg hebben geblokkeerd, met als doel anderen te belemmeren in hun uitoefening van hun grondrechten. Er werd geen uitspraak gedaan over de kleur van de Pieten.
    “Over de vrijheid van demonstratie kunnen we kort zijn. Het OM verdedigt die vrijheid willekeurig. Ook snelwegblokkades worden selectief aangepakt.”

Om redelijkerwijs te kunnen stellen dat een fenomeen ‘selectief aangepakt’ wordt, moet het met enige regelmaat voorkomen. In de recente geschiedenis is er echter maar één zo’n snelwegblokkade geweest. Het OM heeft dus weinig te selecteren.
    “Koop een partij Turkse vlaggen en ga met duizend man de straat op. Dan laat het OM je met rust: OM noch politie durft hard op te treden tegen allochtoon machtsvertoon op straat.”

‘De straat op’, dat is iets heel anders dan een snelweg blokkeren. En als je toestemming hebt voor een demonstratie lijkt het me een goede zaak dat het OM je met rust laat. Tenzij de boel uit de hand loopt, en in dat geval is de politie absoluut niet bang hard op te treden, zoals mensen die in maart vorig jaar in Amsterdam met Turkse vlaggen de straat op gingen zullen beamen.
    “De blokkeerfriezen zijn risicoloze verdachten die makkelijk kunnen dienen als waarschuwing van de Staat aan de eigengereide burger.”

Gelooft Marbe werkelijk dat rechters zelf bepalen wie de verdachten zijn?

‘Eigengereid’ moet hier gelezen worden als ‘de wet overtredend’. Het klopt inderdaad dat de straffen die de Staat oplegt aan hen die de wet overtreden, onder meer een waarschuwende functie dienen. Marbe beschrijft hier verontwaardigd een goed functionerend rechtssysteem.
    “De acties van ‘witte’ burgers voor het traditionele Sinterklaasfeest liggen onder een vergrootglas. Bij de anti-Zwarte Pietactivisten is het precies andersom: zij hebben de goodwill van het grotendeels linkse establishment dat hen subsidieert.”

Kick Out Zwarte Piet ontvangt geen subsidie. De intocht van Sinterklaas wel.
    “Daarom verschijnen de opruiers van Kick Out Zwarte Piet (vermeld in het dreigingsrapport van de NCTV) nu als ‘slachtoffers’ voor de rechter, en Jenny Douwes (die haar oproepen op internet weghaalde) als verdachte van opruiing. De omgekeerde wereld.”

Eerst even over dat dreigingsrapport: Kick Out Zwarte Piet werd in 2017 genoemd in het rapport van de NCTV als voorbeeld van een actiegroep tegen Zwarte Piet. Het rapport merkte op dat bij protesten tegen Zwarte Piet een risico van geweld bestaat, ook vanwege de extreemrechtse tegenprotesten. Er stond dus niet dat KOZP op zichzelf een risico vormt. In het laatste rapport van NCTV, uit maart 2018, wordt KOZP helemaal niet genoemd – maar de blokkeerfriezen wel.

Marbe stelt dat de blokkeerfriezen als verdachten voor de rechter verschijnen, en de anti-Pietactivisten als slachtoffers, omdat het anti-Pietkamp de goodwill van het establishment heeft. Deze redenering getuigt van wantrouwen jegens de rechterlijke macht, maar meer nog van onbegrip. Gelooft Marbe werkelijk dat rechters zelf bepalen wie in elke zaak de verdachten zijn?

De reden dat de blokkeerfriezen als verdachten voor de rechter stonden, is dat ze de wet overtraden. De reden dat de anti-Pietactivisten niet als verdachten voor de rechter stonden, is dat ze de wet niet overtraden. Overtreders van de wet worden door de Staat behandeld als overtreders van de wet: deze situatie is volgens Marbe “de omgekeerde wereld”.
Haar enige bron is een relschopper, die het weer heeft gehoord van een openlijke neonazi.

Om die redenering te rechtvaardigen richt ze haar pijlen op burgemeester Marga Waanders van Dongeradeel, die toestemming gaf voor de demonstratie van KOZP, omdat ze zich als burgemeester aan de grondwet heeft te houden. Marbe ziet het anders: een burgemeester die een protest toelaat, is een burgemeester die dat protest wíl.
    “Per se wilde zij de intochttoeschouwers confronteren met protest. Volgens andere mediaberichten zou ze ook met de NVU hebben gebeld. Welja, nazi’s erbij. Als het maar knettert.”

Marbe wordt over haar bronnen niet specifieker dan ‘andere mediaberichten’. Het gaat hoogstwaarschijnlijk om een interview met Jenny Douwes uit The Post Offline. Omdat een paar rechtse blogs dat interview aanhalen, kan Marbe over berichten in meervoud spreken. In het interview beweert Douwes dat Constant Kusters, leider van de NVU, in een Facebook-chat met haar bevestigd heeft dat Waanders hem uitnodigde. Waanders zelf zei in Pauw inderdaad contact gemaakt te hebben met de NVU, maar alleen omdat die groepering vaker demonstraties organiseert rondom Zwarte Piet, en ze zich afvroeg of ze ook bij deze intocht aanwezig zouden zijn.

Marbe beweert dus dat een burgermeester antiracistische activisten én neonazi's heeft uitgenodigd bij een feestelijk evenement, in de hoop dat het uitloopt op rellen. Haar enige bron is een relschopper, die het weer heeft gehoord van een openlijke neonazi.
Met haar kleinerende beschrijving van de Friezen maakt Marbe zich schuldig aan het elitarisme dat ze anderen verwijt.

Na haar tegenstanders zwartgemaakt te hebben met selectief brongebruik en roddels, verdedigt Marbe de blokkeerders, door ze te romantiseren als nobele wilden:
    “(...) de gewone man uit het krimpgebied, die op de vrachtwagen rijdt of werkeloos thuis zit (...) Voor die ‘simpele’ Fries is zo’n Sinterklaasintocht een jaarlijks hoogtepunt waarvan hij wil genieten zonder oorlogskreten van haatactivisten. Hij wil vrede op die vrije dag.”

Weet Marbe wel wat een Sinterklaasintocht is? Dat de daarbij aanwezige volwassenen doorgaans niet meer in de Sint geloven? Dat de intocht altijd op zaterdag is, dus sowieso een vrije dag voor de meesten – en dat zij die op zaterdag werken er niet zomaar vrij voor krijgen?

Marbes aanhalingstekens om het woord ‘simpele’ kunnen overigens weggelaten worden: met haar kleinerende beschrijving van de Friezen maakt ze zich schuldig aan het elitarisme dat ze anderen verwijt. Dit is betuttelklassisme. We moeten die arme Friezen vooral niet confronteren met discussies, dat zou ze maar verwarren en kwetsen.
    “Waar zie je anders nog types als de blokkeerfriezen? (…) Folklore zijn ze, een anomalie in het multiculturele landschap. Maar op de snelweg naar Joure ontsnapten ze uit dit keurslijf en pleegden ze burgerlijke ongehoorzaamheid. Omdat ze anders niet worden gehoord.”

Marbe beledigt opnieuw de groep die ze wil verdedigen, door te stellen dat ze alleen iets anders kunnen zijn dan folklore wanneer ze levensgevaarlijke en antidemocratische overtredingen begaan.

Wat betreft de stelling dat mensen als de blokkeerfriezen niet gehoord worden: de stembussen staan open voor iedereen. En gezien de grootte van de PVV en FvD maakt de blokkeerfries daar gebruik van.




Beeld: Elm3r via Flickr


We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Julius Koetsier is Hard//hoofd-redactielid. Studeerde Filmwetenschappen aan de UvA en werkt sindsdien als filmcriticus, scenarist en regisseur. // julius@hardhoofd.com
b
a
a

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun Hard//Hoofd