Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'

Financiële boswandeling

Column

Tekst Iduna Paalman &
Beeld Daphne Prochowski

Sinds ik geaccepteerd heb dat ‘financiële administratie’ niet alleen iets is voor mensen die op zondagmiddag na de boswandeling, het klassieke concert en de kop koffie in de voorkamer (waar het middaglicht zo mooi door het glas-in-loodraam schijnt) tijd over hebben, en zich dan met de voor hen zo kenmerkende ‘lichte tegenzin’ – waarin tegelijkertijd tevredenheid schuilt, zo van: ik heb geen zin, maar mijn zaakjes wél goed geregeld – over hun boekhoudsysteem buigen, nou, sinds ik dus geaccepteerd heb dat financiële administratie niet alleen voor die mensen is weggelegd maar ook voor mij, moet ik regelmatig aan Erik denken.

Erik was lang de accountant van mijn moeder. Als kind bewonderde ik hem, hij was groot en had volle wangen die de kleur hadden van oude koperen centen. ‘Erik komt mijn geld repareren,’ zei mijn moeder, en dan dacht ik echt dat hij een gereedschapskist bij zich had en aan het slijpen en vijlen zou slaan.

Jaren later, ik wist inmiddels wat inflatie was, hielp Erik me met een werkstuk voor economie. Ik had, zoals de opdracht omschreef, de inkomsten en uitgaven van een modaal gezin in kaart gebracht; de familie Netto, met de twee vaders Cor en Mario, en kinderen Klari en Bruto. Erik zei: ‘Leuke verhaaltjes kun je bedenken, maar geld is geen verhaaltje. Geld is waarom deze wereld nog niet in de afgrond is geflikkerd.’ Ik zei dat het ook kon zijn dat de wereld al in de afgrond was geflikkerd, juist vanwege al dat geld. ‘Spannende gedachte,’ zei Erik, ‘leg eens uit?’

Soms droeg Erik voor uit Gedichten van geld, de bloemlezing die hij zelf had samengesteld. Ik herinner me die keer dat hij in de gang stond en mijn kleine broertje vertelde dat hij best eens een muntje door kon slikken. ‘Adriaan Jaeggi schreef het ook,’ zei hij. ‘Luister. “Ze zeiden: geld kun je niet eten. Toch kwam/een dubbeltje er ongeschonden uit. Je slikte/kwartjes, guldens, zelfs rijksdaalders/en alles bleef glanzen.” Zie je wel!’

Toen ik twintig was won Erik – het kon ook niet anders – de loterij. Zes ton, vertelde mijn moeder me aan de telefoon, Erik heeft zeshonderdduizend euro gewonnen. Mijn moeder heeft moeite met getallen en het helpt haar om het woord voor zich te zien. Dus niet € 600.000, maar zeshonderdduizend euro. Erik had het altijd over ‘ruggen’. Ik weet nog dat ik dan bergrichels voor me zag waar briefjes geld op lagen die een beetje dwarrelden in de wind. Erik had zeshonderd ruggen gewonnen, en vertrok met zijn vrouw naar Indonesië.
‘Heeft hij een vrouw?’ vroeg ik verbaasd. Ik was er altijd vanuit gegaan dat Erik met zijn bankrekeningen getrouwd was. Dat hij ’s avonds omgeven door stapels afschriften zijn bord leeg at.
‘Blijkbaar wel, ja,’ zei mijn moeder verdrietig.

Sinds kort is het me duidelijk dat ik niet meer om mijn eigen financiële administratie heen kan, en zoek ik een boekhouder. Eentje die mij een beetje kan helpen met factureren en belastingen, die wellicht ook van klassieke muziek houdt en een glas-in-loodraam in mijn huis wil zetten. En zoals God voor mij altijd het gezicht bleef houden van mijn godsdienstleraar, zo is elke boekhouder Erik. Ik zoek een Erik. Hij hoeft geen koperen wangen te hebben, maar als hij me tijdens een boswandeling op zondag gedichten wil voorlezen of wil praten over de afgrond waar de wereld wel of niet in flikkert, is dat een pré.


We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. // iduna@hardhoofd.com
Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.
b
a
a

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun Hard//Hoofd