Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'
Wakker zijn

Wakker zijn

Een tip over de nacht

Tekst Ron Vaessen

Wie jong is, slaapt goed. De nacht toont zich pas later. Eerst tijdens de nachtelijke feestfestijnen in de tiener- en studententijd, later in één- of tweepersoonsbed. De oudere mens die de nacht bewusteloos onder de lakens wil doorkruisen, wordt daarin gestoord. Door hevige dorst, een bezweet lijf, of zomaar. Midden in de nacht knipt het bewustzijn aan. Ben je 35+ en herken je jezelf niet in het voorgaande? Lucky bastard.

Zoals de pas overleden voetbalcoryfee zei: ieder nadeel heb zijn voordeel. Je nachtelijke ontwaken is eenvoudig om te vormen tot iets moois. Wakker zijn is een geschenk, vind ik. Met name als er iemand naast je ligt. Vergeet je nachtrust, zie het moment voor wat het is. Een oase van rust in een onrustig, zorgelijk tijdsgewricht.

Terwijl jij in je luxe Europese kamer slaapdronken in bed ligt te chillen, verkeert de wereld in diepe ellende. Alles wat verkeerd kan gaan, gáát op dat moment verkeerd. Nee, dat is niet de wet van Murphy. Doe je huiswerk en zoek op wat dat wel is.

Goed, een wereld van diepe ellende dus. Het bijzondere van jouw wakker zijn, is dat die wereld niet lijkt te bestaan. En misschien inderdaad niet bestaat, buiten je directe waarneming is er immers niets. Wat je nu waarneemt, is kleiner en onschuldiger dan alles wat je moet verdragen als het hemelsbrede daglicht de wereld beschijnt.

Geniet daarvan. Trek bijvoorbeeld het kokend hete lichaam van je bedpartner naar je toe. Voorzichtig, je wilt geen twee ogen koekeloerend naar deze oase van rust. Dat houdt nooit lang stand. Koester dit moment van werkelijk alleen zijn. Je bent even de baas. Geen geschreeuw, bevelen, ergernissen, niemand die je te lang aankijkt, of je niet aankijkt, geen rijen voor de kassa, geen slimmeriken en idioten. Geen ego’s. Niets. Helemaal niets. Nou ja, behalve jij dan.

Observeer. Dat lichaam dat naast je ligt, overdag net zo bezield als jij, is nu niet meer dan machine. Voel de adem, verdraag de geur, ervaar de cadans van de lucht die onder het vlees deint, strijk door de haren, over armen, neus en lippen. Grinnik om slaapdronken reacties. ‘Hmmm?’, de verspringingen, verschuivingen en wellicht het instinctieve kusje dat wel aan je gegeven wordt, maar waarvan geen herinnering zal worden aangemaakt.

Vergeet niet daarna nog wat te slapen.
We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis. Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Ron Vaessen (1987) is wetenschapsjournalist en zint op een debuutnovelle.
b
a
a

Hard//hoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. We hebben voor 8 maart 300 kunstverzamelaars nodig om te kunnen blijven voortbestaan. Word nu kunstverzamelaar en ontvang een gesigneerde Jan Hoek (én een prachtig Hard//hoofd-tasje).

Steun Hard//Hoofd