Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'

Jerks

Killing the Radiostar

Tekst Willem Claassen

Voor Willem is radio op zijn retour, hij kijkt graag clipjes. Zijn gedachten waaien dan alle kanten op. Deze keer: oud worden op een heuvel. Klik hier voor de overige delen.





Elk jaar sta ik een dag lang op een heuvel met een stel vrienden. Die heuvel staat midden op een festivalterrein. Zonder het van tevoren te hoeven afspreken, vinden we elkaar steeds weer op die plek. We kijken boven de menigte uit en we drinken en we praten en we voelen ons goed. Dit doen we al meer dan tien jaar.

Ik moet eraan denken door de videoclip van Owen Pallett. Op een gegeven moment komen er vier hanggroepachtige jongens in beeld. "Jerks" worden ze in de aftiteling genoemd. Wij zijn een beetje zo, op die heuvel. We beschimpen alles en iedereen, alleen doen we dat niet in iemands gezicht en zijn we niet agressief.

Een van de jerks in de videoclip, amper in beeld, is de maker van het nummer. Binnen mijn vriendengroep blijf ik ook veelal op de achtergrond en observeer ik mijn maten. De laatste keer dat we op de heuvel stonden, een paar weken geleden, vond ik het saai. Er werd hetzelfde gezegd als het jaar ervoor en het jaar daarvoor. Alleen was het minder scherp geformuleerd. Ik zag ons daar op de heuvel staan en dacht: we worden oud. Het lijkt alsof er niets verandert, we willen dat er niets verandert, maar ondertussen is alles anders.

De hoofdpersoon van de clip wil dat het is als bij de allereerste date met het allereerste meisje. Maar hoe vaak heeft hij niet zo in de metro gezeten, in z’n eentje voor zich uit starend, op weg naar huis? De rit is steeds hetzelfde, maar hij is veranderd. Ik heb eens een date gehad, de zoveelste, waarbij het meisje aan de andere kant van de tafel me leerde schaken. De schaakles stond symbool voor de ontmoeting: berekenend en uitleggerig. Het werd niets tussen dat meisje en mij.

De laatste keer op de heuvel heb ik voorgesteld om ergens anders op het festivalterrein te gaan staan. Mijn vrienden keken me raar aan. Ik ben toen maar een rondje gaan halen. En zo bleven we daar op die heuvel, pratend en drinkend. Volgend jaar weer.
We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis. Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Willem Claassen
b
a
a

Hard//hoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. We hebben voor 8 maart 300 kunstverzamelaars nodig om te kunnen blijven voortbestaan. Word nu kunstverzamelaar en ontvang een gesigneerde Jan Hoek (én een prachtig Hard//hoofd-tasje).

Steun Hard//Hoofd