Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'

De lat hoog leggen

TIP

Tekst Sophie ter Schure

Ondanks verwoede pogingen via yoga, tuinieren, Alexandertherapie, cognitieve gedragstherapie, wekelijks sporten, meditatie en Celestial Seasonings Tension Tamer, is het mij na zo’n 25 jaar omgaan met mijn eigen bewustzijn nog niet gelukt om kalmte te vinden. Er zijn altijd zo ontzettend veel dingen die ik graag zou willen doen, zoveel dingen die ik moet doen, en zoveel leuke mensen om te zien dat ik tegen bijna alles ‘ja’ zeg en daar bovenop zelf nog veel meer plannen verzin. Meestal gaat dat een tijdje goed, tot mijn lijf ineens met hartkloppingen en te weinig lucht vertelt dat het zo wel even genoeg is.

Ik zag dit altijd als een vorm van zelfoverschatting en te hoge eisen stellen. Na een avond optreden vier uur slapen, ’s ochtends college geven, ’s middags een stagiaire inwerken en tussendoor schrijven aan mijn proefschrift? Natuurlijk kan ik dat (en moet ik dat kunnen). En ik wil als ik thuis ben eerst nog iets lekkers bakken, iets gezonds koken, wat liedjes doorspelen en de kattenbak schoonmaken. Dat moet lukken! Daarna ben ik zeker nog op tijd voor de hard//hoofd-vergadering. Ik schaamde me altijd een beetje voor mijn extreme planning (hoe doen andere mensen dat toch?), maar deze week hoorde ik tot twee keer toe dat deze gang van zaken misschien helemaal zo slecht nog niet is – en daar kreeg ik meteen weer meer lucht van.


De Duitse uitvinder Otto Lilienthal vloog in zijn eigen zweefvliegtuigen.



Onlangs was ik bij een avond over inspiratie (georganiseerd door hard//hoofd) waar onder andere dichter Laura van der Haar vertelde dat één van haar beproefde methodes om geïnspireerd te raken was om zoveel mogelijk dingen te plannen. Als ze kalm voor haar witte scherm zit blijft haar poëziestem angstvallig weg, maar zodra ze iets móet – zoals een praatje verzinnen voor een hard//hoofd-avond over inspiratie – dringt zich daar ineens een dichtregel op.

De tweede openbaring kwam van een vriend, tegen wie ik verzuchtte dat ik me vaak zo’n mislukkeling voel omdat ik mijn gehoopte planning maar zo zelden (lees: nooit) weet te halen. Hij zei dat hij mensen die de lat zo hoog leggen veel leuker vindt, dat ze vuur hebben en verder komen dan mensen die gemakzuchtig zijn. Misschien is dit voor jou een open deur, maar ik werd er heel blij van. Ik lijd niet aan zelfoverschatting, ik ben gewoon vol vuur en vol hoop. Zonde toch als ik ooit die lat bereik, dan gaat mijn vuurtje vast uit.
We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis. Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Sophie ter Schure
b
a
a

Hard//hoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. We hebben voor 8 maart 300 kunstverzamelaars nodig om te kunnen blijven voortbestaan. Word nu kunstverzamelaar en ontvang een gesigneerde Jan Hoek (én een prachtig Hard//hoofd-tasje).

Steun Hard//Hoofd