Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'

Boris Vian

TIP

Tekst Melle Kromhout

Binnenkort verschijnt de nieuwe film van Michael Gondry (Eternal Sunshine of the Spotless Mind, The Science of Sleep), naar het favoriete boek uit mijn tienerjaren: Het Schuim der Dagen (L’Écume des Jours) van de Franse auteur Boris Vian. De in 1959 overleden Vian is inmiddels in Nederland behoorlijk in de vergetelheid geraakt, en dat terwijl hij naast romans ook chansons schreef, trompet speelde, ingenieur, uitvinder en jazzcriticus was, boeken uit het Engels vertaalde en actief was in de 'Patafysica (sic), de wetenschap van de denkbeeldige oplossingen.

De romans van Vian zijn ideaal voor de dromerige geesten van verwarde tieners. Hij beschrijft een wonderlijke fantasiewereld, die alleen aan zijn eigen wetten voldoet: piano’s die cocktails maken op basis van een melodie, een man die in een kat verandert om een vrouw te verleiden, een vreemde machine die je transporteert naar een soort onbewuste droomwereld waar het gras rood is, een gruwelijk apparaat dat ‘de hartenvreter’ wordt genoemd, en een bloem (een lelie nog wel) in de longen van een geliefde, die haar langzaam van binnen opvreet. Dit alles gemengd met scherpe maatschappijkritiek en een baldadig non-conformisme.

Helaas zijn de boeken van Vian in Nederland alleen tweedehands te verkrijgen in nogal sleetse jaren-zeventigvertalingen, die zijn werk geen goed doen. Wel kun je cd’s krijgen met zijn chansons, waarvan het pacifistische ‘Le Deserteur’ uit 1954 de beroemdste is. Het schandaal wat dat nummer veroorzaakte, werd alleen overtroffen door het boek “Ik Zal Spuwen Op Jullie Graf.” Daarin beschrijft Vian, opererend als de vertaler van de fictieve Amerikaanse schrijver Vernon Sullivan, 66 jaar voor Quentin Tarantino een nogal expliciete anti-racistische wraakfantasie. Het werk werd in Frankrijk verboden nadat er een meisje werd vermoord terwijl het boek op het nachtkastje lag.

Vian zelf stierf aan een chronische hartkwaal tijdens de première van de verfilming van “Ik Zal Spuwen Op Jullie Graf.” Volgens zijn vrouw ging hij nog liever dood dan dat hij verder moest kijken naar de rampzalige film die er van zijn boek was gemaakt. Laten we hopen dat Gondry hem eer aandoet.
We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Melle Kromhout
b
a
a

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun Hard//Hoofd