Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: een zeer tot de verbeelding sprekend muziekstuk. LEES MEER" /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: een zeer tot de verbeelding sprekend muziekstuk. LEES MEER" />

Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'

L'enfant et les sortilèges

TIP

Tekst Melle Kromhout

L'Enfant et les Sortilèges

Mijn zus noemde het ‘de poezenplaat’ en ik vroeg altijd om ‘de huilende bomen,’ maar we bedoelden allebei L'Enfant et les Sortilèges van componist Maurice Ravel, geschreven aan het begin van de jaren '20 van de vorige eeuw. En het was niet voor niets één van onze favoriete platen, de fantasievolle benamingen zeggen het al: het stuk spreekt tot de verbeelding als geen ander. Voor kinderen en volwassenen.

In L'Enfant et les Sortilèges (Het kind en de Betoveringen) krijgt een jongetje straf, omdat hij zijn huiswerk niet maakt. Hij wordt baldadig, trekt de katten aan hun staart, sloopt het servies, maakt de klok kapot, totdat de betovering intreed, de dingen die hij heeft geplaagd tot leven komen en zich bij hem beklagen over wat hij hen heeft aangedaan.

Wat volgt is een op alle fronten fascinerende trip. Ravel is beroemd om zijn buitengewoon geraffineerde arrangementen en experimenten met verschillende muzikale stijlen. In L'Enfant et les Sortilèges wordt de muzikale verbeelding dan ook op alle fronten aangesproken. Het Engelse Servies spreekt in gebroken Engels, samen met de Oosterse klanken van het Chinese theekopje. Het vuur klinkt als vlammen. De (porseleinen) herders en herderinnetjes roepen een landelijke sfeer op. Mijn persoonlijke favorieten zijn de klok die dreigend ‘ding, ding, ding, ding’ roept. Of de katten, wiens gemiauw door het hele orkest wordt ondersteund en de kikkers die, nadat het jongetje de tuin in is gegaan, hem al kwakend toespreken. En natuurlijk de eerder genoemde huilende bomen, die klagelijk en intens treurig “onze wonden, onze wonden” zingen: de kruizen die het jongetje met zijn zakmes in hun bast heeft gekerfd. Ik werd er een beetje bang van, vroeger.

Luister hier op YouTube naar een, visueel beetje suffe, maar muzikaal prima vertolking van het stuk. Bijvoorbeeld naar de scène in de tuin. Beeldender kan muziek haast niet zijn.
We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Melle Kromhout
b
a
a

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun Hard//Hoofd