Hanna van Zanten was lekker aan het dagdromen: “Ik word arts en koop een groot huis met een tuin. Kinderen hoef ik niet, zolang ik maar gelukkig ben.” Ze was alleen even vergeten dat ze in de negentiende eeuw leefde en dat vrouwen nog lang geen rechten hadden.

De oude prostituee wenkte hem: “Zal ik je aftrekken voor een habbekrats?” Hij wilde haar niet kwetsen en stapte aldus met een doodsbange blik haar hokje in.

“…bovendien heb ik je tepelpiercing altijd al verschrikkelijk gevonden,” sprak hij onomwonden.

Nadat de verbannen prins was opgevoed door een roedel wolven, moest hij nog jaren in therapie om over de moeizame relatie met zijn wolvenvader heen te komen.

Nadat hij zijn linkerpink verloren had bij een onnodig ongeluk, ging het snel bergafwaarts met de badmintoncarrière van Rens Vogel.

“Grijp dan toch die gaffel!” staat met afstand op 1 in de top-10 van ‘Zinnen die mensen horen in de seconde voor ze van een zeilboot afgesmeten worden en een tragische verdrinkingsdood sterven’.

“Was ik maar een onkruid,” mijmerde hij hardop, “dan zou ik me zo lekker in een groef tussen twee tuintegels nestelen…” Hij huiverde van geluk bij de gedachte.

Dientengevolge hebben wij geen andere keuze dan een emmer water over uw afgrijselijke hoofd te kieperen. Wij hopen op uw begrip.

Ik sta hier maar te blauwbekken terwijl jij binnen lekkere wijven versiert!”, zei de verkleumde rookster tegen haar niet-roker.

Hij kwam er al snel achter dat haar belabberde BH-smaak niet haar enige euvel was.

Die avond vroeg ze zich af of het niet handig zou zijn als zij en haar man de clubkas eens verdonkeremaanden; dan konden ze dit jaar vast en zeker die paardentrektocht door Polen maken.

Het medicijn niet innemen bij lichte klachten, slechts wanneer u zich allerbelabberdst voelt. Raadpleeg bij twijfel uw huisarts.

Stefan liep gewoon een beetje te flierefluiten door het park toen hij plotseling inzag dat zijn leven leeg en zinloos was. Pardoes wierp hij zich in het veel te ondiepe meertje: de aanwezige eendjes schrokken zich een hoedje.

Theo verkondigde graag en vaak dat hij faliekant tegen racisme was, maar Kuifje in Afrika was en bleef zijn lievelingsstrip.

“Ik sta perplex!” riep Ria toen bleek dat de vriendelijke verkoper van de meubelboulevard eigenlijk haar dood gewaande achterneef uit Noord-Brabant was.

Toen Han langs de kant van de weg het aangevreten kadaver van een bizon zag liggen, werd hij overvallen door een vlaag van emotie, waardoor hij zijn auto moest stoppen en uit moest stappen om een tiental minuten zittend op de vangrail bij te komen.

Hij had het nog zo gezegd: “Geen tierelantijnen!” Maar de andere leden van boogschietvereniging ’t Gespannen Touwtje hadden naar aanleiding van zijn zevenjarig lidmaatschap toch zijn auto en het aanhangwagentje met zelfgemaakte decoraties versierd.

Joost hield niet zo van grappen, maar voor een grol was hij altijd wel te porren.

Ondanks zijn misselijkheid trachtte hij haar een lonkende blik toe te werpen; het resultaat was een weerzinwekkend gezicht.

Het meisje naast wie hij ging zitten schoof ongemakkelijk een paar centimeter richting het raam. “Rustig maar,” dacht hij, “ik bijt niet.” En juist toen, op dat moment, beet hij haar als een uitgehongerd roofdier.