Hard//hoofd

Zomerboek

Ga naar Preston Palace

Een tip voor verwende, elitaire aanstellers

Tekst Lisanne van Aert

Begin dit jaar ging ik met mijn theatercollectief vier dagen naar Preston Palace. In all-inclusive hotel Preston Palace vind je alles onder één dak; een indoorkermis, een bowlingbaan met mijnwerkers-thema en een subtropisch zwemparadijs, waar als we de allerslechtste recensies moeten geloven ‘diarree ronddrijft’. Wij gingen er niet alleen heen om onbeperkt te genieten, maar ook om alle vooroordelen te toetsen: zijn de hotelgasten echt dik en bezopen, en is de friet echt taai? Of zijn wij, net als iedereen die medelijden met ons had en ons veel succes wenste met deze beproeving, een stelletje verwende, elitaire aanstellers?

Ons verblijf in Preston Palace draaide voornamelijk om eten en drinken. Ik werd op de eerste ochtend wakker met een flinke kater. Op de eerste avond hadden we stevig doorgedronken en gestijldanst op de muziek van ras-entertainer Terry Niks in de Preston Hall. Dat is een danszaal die eruitziet alsof hij rechtstreeks is gekopieerd van een highschool-movie uit de jaren tachtig: een ronde, glanzende dansvloer met tafeltjes eromheen én een showtrap. Het was ’n fantastische avond. De enige negatieve noot was het feit dat iemand een hardgekookt ei tegen ons aangooide.

10:00 - Ontbijtbuffet
Croissant met aardbeienjam en roomboter, wit bolletje met tuinkruidenkaas, wit bolletje met geitenkaas, zachtgekookt ei, krentenwegge

Na het ontbijt zijn we naar het subtropische zwemparadijs gegaan. Dit overtrof al mijn verwachtingen. Er dreef geen diarree. Wat er wel was? Een sterrenhemel! Moessonregen! En misschien nog wel het meest bizarre: in het midden van het zwembad stond een aquarium met daarin levende piranha’s uit het Amazonegebied, waar je omheen kon zwemmen. Helemaal achterin bevond zich een exotisch aandoend hutje waar je gratis raketjes en koffie kon halen, en tegen betaling een frikadelletje of kroketje uit de snackmuur.

11:15 - Subtropisch zwemparadijs
Raketje

Na het zwemmen en het bubbelbad-hoppen was het tijd om te ontspannen, en voor de eerste alcoholische versnaperingen.

11:30 - Koffiecorner
Mokkaroomgebakje, twee keer koffie met Licor 43

12:15 - Bij het haardvuur
Rode port

En toen was het alweer tijd om ons naar het volgende buffet te haasten. We wilden immers geen buffet missen.

13:00 - Soep- en saladebuffet
Drie stokbroodjes met kruidenkaas, vijf kaasblokjes, rodekoolsalade, rode wijn

De angst om iets te missen uitte zich niet alleen in mijn verlangen om van ieder buffet iets mee te pikken. Ik wilde ook alle activiteiten minstens één keer doen. Aangezien we op de eerste dag al naar de indoorkermis waren geweest hebben we ons deze middag vooral op het ruime assortiment aan spellen gestort. We hebben gebowld, gemidgetgolft, gepoold en geyahtzeed, en streken vervolgens weer voldaan neer bij het haardvuur voor een aperitiefje.

17:00 - Bij het haardvuur
Mini-nasischijf, witte port, koffie met Licor 43

Op de eerste avond hadden we ons veel te snel volgeschranst, daarom besloten we het deze keer beter aan te pakken. Er stond een tapas-avond op de planning. Ofwel: vijf keer op en neer naar het buffet, om van zoveel mogelijk te kunnen proeven. Dit resulteerde in een bijzonder eclectisch menu:

18:00 - Avondbuffet
Haring, paling, garnalencocktail, mossel, rivierkreeftje, stokbroodje met kruidenboter, rodekoolsalade, sliptong, gehaktballetje, frietjes, rostirondjes, Griekse salade, pastasalade, romanesco, crème brûlée, chocolademousse met Preston-Palace-chocolaatje, twee keer Herfstbok

Met bomvolle buiken begonnen we aan ons avondprogramma:

20:00 - Bowlingbaan met mijnwerkersthema
Espresso met Licor 43

21:00 – Bij de schiettent op de indoorkermis
Softijs

22:00 - Preston Hall
Berenburg-Rivella met dubbel shot berenburg, Drambuie, Splitje, Martini

22:30 - Karaokebar
Twee Martini

23:30 - Subtropische rokersruimte
Gin-Tonic

00:15 - Pianobar
Pernod

00:58 – Scheepsbar
Gin-Tonic

01:00 - Bar gesloten. Hotelkamer
Glas water



Toen we na vier dagen Preston Palace verlieten was ik twee kilo zwaarder, maar waren we wel een hoop vooroordelen lichter. Er dreef geen diarree, de friet was niet taai. De mensen waren meestal lang niet zo dronken als wij zelf waren. De meesten kwamen zelfs om bij te tanken. Om even onbeperkt, optimaal en, vooral, onbezorgd te genieten. Niet omdat Preston Palace een walhalla is, waar alles lekker en vol van smaak is. Dat is het namelijk niet. Maar het is wel een plek waar iedereen gelijk is, of op z’n minst toegang heeft tot dezelfde faciliteiten. Het maakt niet uit of je bouwvakker, bankier of theatermaker bent, iedereen kan er onbeperkt rivierkreeftjes eten en Martini’s drinken.

Ik vind het gênant dat ik voor mijn bezoek zo hard was. Ik sprak met veel te grote woorden zoals ‘consumptiehel’ en ‘existentiële leegte’, en geloof me: ik was lang niet de enige. Het is makkelijk om mensen en levens te ridiculiseren als je ze nog nooit hebt gezien. Ga naar Preston Palace. Terwijl je karaoke zingt en mixdrankjes drinkt, word je een beetje milder.

Beeld: eigen archief




Deel op of
Lisanne van Aert is schrijfster van ode, pamflet en bouqetreeksroman. lisanne@hardhoofd.com
b
a
a