Hard//hoofd

Zomerboek

Kannibalisme, glitter en een Japanse dodenlijst

Alles vijf sterren

Tekst Redactie

Het aanbod is overweldigend, maar wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.



Redacteur Ron zocht humor en actie in anime
'Zeg jij ‘Dragon Ball Z, Digimon of Sinbad de Zeeman’, zeg ik ‘Geweldig!’. Zolang ik leef, geniet ik van tekenfilms vol humor en actie. Nu ik serieus werk verricht, serieuze documentaires kijk en dito boeken lees, lijkt dat uit een vorig leven. Maar kijk ik iets dat me herinnert aan vroeger, dan herleeft mijn jongere ik. Zo ontdekte ik laatst met veel genoegen Death Note: een clustering van rauwe Japanse denk- en tekenkunsten en muziek.

Zou de wereld niet een veel betere plek zijn als je alle criminelen vermoordt? Waarschijnlijk wel, denkt de 17-jarige Light Yagami. Met een goddelijk notitieboek van de dood gaat hij aan de slag. Death Note toont een razendsnel kat- en muisspel dat zich tot de laatste aflevering ontvouwt. Eigenlijk is het voorspelbaar en uitleggerig, maar er gebeurt tenminste wat. De held waaraan je je spiegelt is een meesterstrateeg zoals die in de echte wereld niet bestaan. Heerlijk. Negeer de aanstaande Hollywood-verfilming en kijk de anime op YouTube.'



Redacteur Anne genoot van live kannibalisme
'Vol verwachting zat ik te wachten op een van de bankjes die waren opgesteld rondom een
met wit zand bestrooid podiumpje in een rommelige maar witte kunstgalerie. Er schalde harde Braziliaanse feestmuziek door de speakers. Toen acteur Ward Weemhoff (ik ben fan!) het podium betrad om daar gretig zijn eigen ingewanden te gaan opeten, kon ik van de walging mijn lachen niet inhouden. Maar kwam ik niet juist voor kannibalisme?

Het toneelstuk EXOOT – Tropical Healing is een fantastische aaneenschakeling van grote thema’s (kolonialisme, De Ander, macht) doorspekt met intelligente humor en droogkomische vormkeuzes. Zo is actrice Mariana Senne dos Santos van top tot teen oranje geverfd in haar rol als indiaan. Want heeft niet iedereen een banaal beeld van de vreemdeling, tot je oog in oog met hem staat en blijkt dat je niet anders meer kunt dan elkaar met huid en haar te verslinden? Deze voorstelling speelt t/m 22 april in galerie Vriend van Bavink (Geldersekade, Amsterdam).'

Hoofdredacteur Simone ging naar een opera vol vervreemding en glitter
'Ik zag een opera die me nog dagen in zijn sfeer gevangen hield, als een geweldige nachtmerrie. Het was Wozzeck, gespeeld door Nationale Opera & Ballet. Het verhaal gaat over Wozzeck, een barbier en voetsoldaat. Hij wordt waanzinnig, vermoordt zijn geliefde Marietje, verdrinkt vervolgens en laat zijn bastaardzoontje als wees achter. Het plot is tegelijk onvermijdelijk en toeval, van wereldbelang en verwaarloosbaar. Wozzeck is dader en slachtoffer ineen.

Het verhaal is al 200 jaar oud, maar regisseur Krzysztof Warlikowski weet het vervreemdend en met extra glitter op het toneel te brengen. Het doet denken aan Alice in Wonderland en David Lynch. Er stijldansen twintig kinderen (ken je die missverkiezingen voor kleuters? Zoiets, naargeestig en wonderschoon). De muziek is honderd jaar oud en unheimlich. De opera duurt anderhalf uur maar is zo voorbij, een sprong door het hol van de konijn. Ik heb meteen kaartjes gekocht voor een tweede keer.'

Beeld: Still uit Death Note




Deel op of
Redactie
b
a
a