14 september 2012

Anna telt mee

De verkiezingen zijn voorbij, maar nog niet ieders leed is geleden. De stemmen moeten worden geteld. In een te warm stemlokaal fladderen woensdagavond vijf verhitte Tellers met opengevouwen stembiljetten van de stapel van Lijst 2, richting de stapel van Lijst 6 en weer terug naar Lijst 2. Anna telt ook mee en wordt goed in de gaten gehouden: “Nee, nu kijk je bij 11, maar je bent bij 19!”

“Wat is de stand?” Een vrouw in een rood sportbroekje komt het stembureau binnengesprint.
Het is kwart voor negen. “Wat bedoelt u, hoeveel mensen er hier al hebben gestemd?” vraagt een van de mannen aan de andere kant van de tafel.
“Nee… VVD of PvdA?” Ze is buiten adem. Boven haar sportschoenen prijken paarse beenwarmers en afgetrainde bruine benen.
“Dat weten we nog niet, we gaan zo tellen!” Met zijn hoofd knikt hij in onze richting.
Wij zijn de Tellers, wij zitten al klaar.

“Wat heb jij gedaan en heb je al spijt?”

Er mag nog vijftien minuten worden gestemd. De vrouw neemt zuchtend haar stembiljet in ontvangst en schreeuwt even later uit het stemhokje: “Mag ik hier bellen?”. Alles aan de vrouw is luid, ook de stem van haar vriendin door de telefoon. “Wat heb jij gedaan en heb je al spijt?”, wil de vrouw in het rode sportbroekje van haar weten. Even luistert ze, de dames overleggen en dan besluit ze: “Oké, dan doe ik principieel. Ik doe principieel.”

Ondertussen is een kale man met een bril binnengekomen. Zijn dochtertje, dat al in bed had kunnen liggen, komt bij ons zitten. Ze kijkt een paar druiven uit onze handen en maakt aanstalten met de bordjes te spelen. De bordjes 1 t/m 21 die wij straks in dit lokaal zullen uitstallen. Ik geef haar nog een druif, het helpt.
Haar vader roept: “Wil jij voor pappa op de PVV stemmen?” Zijn knappe lange donkere vrouw krijgt haar stembiljet. De ouders verdwijnen in twee hokjes. Het meisje krijgt nog één druif en wordt dan door haar moeder opgetild boven de grijze kliko. De kale man met de bril neemt een foto terwijl het meisje het biljet loslaat. Iedereen in het stembureau kijkt in stilte hoe het landt op het principiële biljet van de vrouw met het rode sportbroekje.

Een paar minuten voor negen komt een Marokkaans meisje met geblondeerde krullen binnen. Ze draagt een bruine jas die op een slaapzak lijkt, een natte slaapzak. “Ja, uhm,” begint ze, “ja, dussuh, mijn neefje heeft mijn stempas verscheurd, maar ik heb gewoon mijn identiteitsbewijs bij me, dus ik kan gewoon stemmen toch?” Dat kan niet. “Maar ik had gelezen…” ze probeert het maar eventjes. Dan vraagt ze: “En, hoe doet de PvdA het? Ik hoop dat ze het goed doen!” “Dat hoop ik ook,” zegt een van de mannen achter de tafel. “Bent u ook voor de PvdA?” De man twijfelt even, en iedereen lacht zonder geluid met hem mee, het zal ongepast zijn politiek kleur te bekennen in het stembureau. “O nee, nee,” zegt het meisje dan, en ze wijst honend, haast flirtend naar hem, “u bent PVV, nou zie ik het al, u bent PVV!” Opgelucht lachen we nu allemaal met geluid. Het meisje roept: “Nou daahaag!” Ze zwaait en is weg. Dan gaan de deuren dicht.

Nu wordt de grijze kliko van het plastic hesje met het wapen van de stad ontdaan.
Er komt een sleutel, die past op het slotje.

Er heeft zich deze dag in dit stembureau tot nu toe één bijzonderheid voorgedaan, heb ik inmiddels gelezen in het proces-verbaal. Er heeft één kiezer bezwaar gemaakt, omdat er een camera in het stemlokaal aanwezig is. Die is vervolgens afgedekt, staat in het proces-verbaal. Met behulp van een gekleurde sok, zie ik nu. Ik vraag me af wiens sok het is.

De kliko wordt omgekeerd en de stembiljetten uitgestort op het blauwe zeil. De voorzitter, Erwin of Edwin heet hij, vraagt twee keer: “Is hij leeg?” En dan nog een keer. Pas die derde keer begrijp ik het. Hij wil niet weten of de stembus leeg is, hij moet horen van ons dát de stembus leeg is. Volgens protocol, maar ook een beetje alsof hij een goocheltruc gaat doen.

We maken stapeltjes van twintig biljetten. Teller E, die naast mij op de grond zit, is een stuk sneller dan ik. Als we uitgeteld zijn heeft zij 220 biljetten, ik kom maar tot 160. Alle stapels samen hebben we er meer dan zevenhonderd.
Vervolgens moeten de stembiljetten worden uitgevouwen en verdeeld.
De voorlopige uitslag moet zo spoedig mogelijk worden doorgebeld aan de wijkambtenaar.

Terwijl we hier op de grond zitten vraag ik me af wat de anderen hebben gestemd. Het heeft iets heel linksigs zo samen in een lokaal, een beetje te warm, een beetje gehaast, we drinken sap uit plastic bekertjes die we angstvallig ver van al het papierwerk vandaan houden, we eten pitloze druiven en we haasten ons.
De taken zijn verdeeld. Twee mensen vouwen, de rest loopt rond. Het lijkt alsof we een illegale krant in elkaar zetten. De deuren op slot, de hoofden gebogen over vellen papier die veel te groot zijn om te hanteren. “Deze is blanco…”, verklaren we allemaal een keer, om na een paar seconden staren te roepen, “o nee, toch niet…” Soms is het rood gemaakte vakje lastig te vinden.

“Ik ben de ene stem voor de Piratenpartij aan het invullen bij de Soeverein Onafhankelijke Pioniers Nederland.”

Terwijl de stapel van Samsom groeit en hij zowel links en rechts (voor de kijker, niet voor de kiezer) Lijst 1 en 3 ver achter zich laat, valt mijn oog op het bordje 4. Na een kwartier tellen zijn we nog geen enkele stem op het CDA tegengekomen. Twee stembiljetten verklaren we ongeldig. Iemand heeft twee hokjes van twee PvdA’ers rood gemaakt, een ander zette een kruis boven Lijst 1.

Als we uitgeteld zijn vraagt Erwin of Edwin: “Van wiens telefoon mag ik gebruik maken?” Weer weet ik niet of het een echte vraag is of een formaliteit. Hij belt de voorlopige uitslag door, ook al klopt het totaal niet helemaal, tien stemmen zijn we in de loop van het tellen kwijtgeraakt.

Na het voorlopige tellen, volgt het echte tellen. En terwijl ik de resultaten van Lijst 11 tot en met 21 mag invullen, met pen op het officiële papier, niet meer in klad, word ik berispt: “Nee, nu kijk je bij 11, maar je bent bij 19!” Verdomme, inderdaad, ik ben de ene stem voor de Piratenpartij aan het invullen bij de Soeverein Onafhankelijke Pioniers Nederland. Het duizelt me.

Even later zit ik op een post-it te turven, terwijl Teller M roept: “2! 7! 5! 4!” maar ook “27! en 45.” Ik heb me nooit gerealiseerd dat een stem op de nummers 2 t/m lijstduwer de Tellers extra werk oplevert. Op mijn post-it komen steeds meer getallen te staan, eventuele Kamerleden met streepjes er achter. Die streepjes zijn de kiezers, 126 stuks kan ik er op één post-it kwijt. Edwin of Erwin wordt steeds roder. “Hadden we Lijst 5 nou al?” In de stapel ‘PvdA overige stemmen’ komen vier vermiste stemmen boven water.

Teller H is inmiddels zo onzeker geworden dat hij samen wil tellen. Letterlijk samen. Teller E zit naast hem en ik hoor hoe ze hardop van één naar veertig tellen. Langzaam, want anders wordt het ‘weer een zooitje’ volgens Teller H. Ik doe mijn best mijn tel niet kwijt te raken. Het lokaal ruikt naar zweet en we vergeten de mini-Marsjes en cake te eten die in een van de stemhokjes zijn uitgestort.

Als de stemmen zijn geteld en het totaal klopt, de tien verdwenen stemmen zijn teruggevonden, juichen we eventjes. Kort. De stembiljetten liggen als bundels vodjes op de grond. Nu zijn er allerlei enveloppen die moeten worden gevuld en verzegeld. De stemmen worden geturfd. Letterlijk. In vakjes die vijf stemmen vertegenwoordigen moeten vijf streepjes worden gezet. Iemand leest voor: “Lijst 6, de lijsttrekker, 52 stemmen” en een ander moet 52 streepjes zetten. We vertalen elke stem dus van stapels naar de voorlopige uitslag, naar bellen, naar opnieuw tellen, naar roepen, naar post-its, naar de uitslag in pen en dan naar turven.

Het proces-verbaal, dat eruit ziet als een belastingaangifte, met kolommen met cijfers die voortdurend moeten worden opgeteld en afgetrokken, wordt verder ingevuld. De biljetten worden in zakken gestopt, verzegeld. Het een en ander wordt in de grijze kliko gestopt, die weer op slot gaat.
We schudden elkaars handen en we mogen naar huis.

Bij de uitgang zie ik dat Teller H het gezelschap van Teller X van het aangrenzende stembureau heeft opgezocht. Daar werd geteld op muziek hoorden we. “Dan was het bij ons ook veel sneller gegaan”, zegt hij tegen haar. Ze knikt, terwijl ze nonchalant tegen de muur leunt.

Het is tegen middernacht. Er hebben zich geen bijzonderheden meer voorgedaan.
Wel heeft iemand een gekleurde sok achtergelaten in het stembureau. En het ziet er naar uit dat Teller H gaat scoren.

Columns & Commentaar

Het creatieve kamp

Column:
Het creatieve kamp

Kasper moet mee naar het creatieve kamp. "Het gaat ontzettend intens worden. Ont-zet-tend intens."
10/09/14
Kasper van Royen
beeld Tip Jan_31aug

TIP:
Beetje uit je raam gluren naar een vrouw met twee pekineesjes

Het maakt eigenlijk niet echt uit waar je uit het raam staart: zolang je even volhoudt, word je beloond.
05/09/14
Jan Postma
Pigeon feeders 2

Column:
Pigeon feeders

Sinds Laura Ian Mc Ewans ‘Saturday’ las, waarin pigeon feeder als scheldwoord voor de mentally deficient'werd gebruikt, is ze ze maar eens goed gaan bestuderen.
03/09/14
Laura van der Haar
Videoband

TIP:
Begrafenisvideo

In de familie van Joris zijn er drie video’s: van een sinterklaasfeest, het 50-jarige huwelijk van opa en oma, en de begrafenis van zijn vader.
02/09/14
Joris Bellwinkel
wk35_TIP_Roman_in_12_vissen_beeld

TIP:
Een roman in 12 vissen

Het harde cynisme in de roman van Richard Flanagan roman werkt verslavend.
27/08/14
Maartje Smits
de laatste kerkjpeg

Naar de kerk VI (slot)

Nikki kijkt terug op haar zondagen van de afgelopen weken. Ze zocht er rust en verdieping, maar leerde dat ze geen gelovige is. "Ik ben een kleine profiteur."
26/08/14
Gastbijdrage
gratis_nrc

Hard//talk:
NRC en de hondenselfie

Terwijl een langzame iPad een NRC-pagina over een hondenselfie laadt, kun je mooi even nadenken over de woorden 'lux et libertas'.
19/08/14
Boy van Dijk
louie-s03e06-robin-williams-at-the-grave

IM:
Robin Williams

Rutger neemt afscheid van Robin Williams: een kleine ode aan een bijzondere acteur.
12/08/14
Rutger Lemm
schedelbureau

TIP:
Een schedel op je bureau

Memento mori, gedenk te sterven. Maar wat dan? Twee keer zo hard werken, of gewoon maar in bed blijven liggen?
06/08/14
Gastbijdrage
Wet_Floor_(3323751294)

TIP:
De dag doorkomen

Je braakte niet tijdens de lunch, je hoestte niet in iemands gezicht, je zei niet per ongeluk ‘kutwijf’, toen alweer die linkercollega, zonder pulserende bloederupties uit haar nek dus, rondkwam met zelfgebakken brownies.
01/08/14
Joyce de Badts
Sausage party

TIP:
Nodig alle vrouwen uit

Voorkom dat je fuif een sausage party wordt. Nodig alle vrouwen uit die je kent, en alle mannen die je leuk vindt.
28/07/14
Rutger Lemm
relatietijd

Column:
Liefdestijd

“Volgens mij willen meisjes het liefst al hun tijd doorbrengen met hun geliefde.” Ik zit met vijf jongens in de auto op weg naar de Parijse tennisvelden van het Bois de Bologne. Sommige van hen lieten een ongelukkige partner thuis achter voor dit vriendenweekend; er was onbegrip rond het feit dat deze dagen – die [...]
23/07/14
Noor Spanjer
zwartvierkant

Hard//talk:
Kennis is onmacht

"'Wie mijn bevelen niet opvolgt, gaat het merken.' Hij wil voorkomen dat ze te dicht bij grote brokstukken komen. Ik heb zin om het beeld in te stappen en die vent opzij te duwen. In plaats daarvan probeer ik mezelf op te vrolijken met wat Youtube-filmpjes."
21/07/14
Rutger Lemm
zwartvierkant

Hard//talk:
Rouw

"Nieuws en boze en verwarde en verontwaardigde en wanhopige en droeve berichten, het is één grote kluwen."
21/07/14
Jan Postma
broek

TIP:
Onderbroek om je nek

Geneigd tot het doen van impulsaankopen op kledinggebied? Koop een mooie onderbroek. Je hoeft er de paskamer niet eens voor in.
16/07/14
Joyce de Badts
Meer Columns & Commentaar laden »

Artistiek

healy

Dermot Healy:
Op zoek naar mijn favoriete schrijver

Willems lievelingsschrijver blijkt overleden. 'Healy op mijn laptopscherm. Hij leest voor, maakt grapjes, lacht, aait zijn hond Tiny. Hij is kalm en levendig tegelijkertijd.'
12/09/14
Willem Claassen
kijkend naar the first people uitsnede

Marlene Dumas:
Enge baby’s, lieve slechteriken

Een van de grootste kunstenaars van dit moment schildert angstaanjagende baby’s, een sensuele Osama Bin Laden en een hautaine Naomi Campbell.
10/09/14
Maartje Smits
joost2

Ontmoetingen op papier VIII

De laatste aflevering van Ontmoetingen op Papier. Over zelfbenoemde hoeders van de zuivere leescultuur en Rik de Kikker.
07/09/14
Gastbijdrage
Tig Notaro width 540

Lachen om kanker

Comedians Tig Notaro en Micha Wertheim maken grappen over kanker. Rutger interviewde hen.
04/09/14
Rutger Lemm
marktplaatsdieren

Marktplaatsdieren:
konijnenhok

"Mooie konijnenhok te koop."
28/08/14
Gastbijdrage
Scan

Ontmoetingen op papier VII

Een boekverkoper die niet van mensen houdt, is reddeloos verloren.
25/08/14
Gastbijdrage
je wil in de essentie - 600 - Bijgewerkt

Stiftgedicht:
je wil in de essentie

… veel kan gebeuren als je droomt.
14/08/14
Gastbijdrage
metronomy

Killing the Radiostar:
Stiften

Een verhaal bij een clipje. 'We bootsten haar taal na en fluisterden vriendelijke woorden tegen de wc.'
12/08/14
Willem Claassen
beroemd

Killing the Radiostar:
Beroemd

Een verhaal bij een clipje. 'Twee middagen hebben we geoefend in een gemaaid weiland waar normaal gesproken koeien liepen.'
05/08/14
Willem Claassen
marnixvanuum_methodIII

Double Sided

Foto/Grafische boeken. Samenwerken is niet gemakkelijk.
31/07/14
Beeldredactie
beroemd

Killing the Radiostar:
Podium

Een verhaal bij een clipje. 'Ik draag verhalen voor en gebruik A4’tjes als wapenschild.'
29/07/14
Willem Claassen
Untitled-1

Ontmoetingen op papier VI

"Wie werkt in een boekhandel, ondervindt wat het betekent dat Engels de lingua franca van deze tijd is."
27/07/14
Gastbijdrage
marktplaatsdier_01

Marktplaatsdieren:
Puppie

Het is zomer, dus de huisdieren gaan weer in de uitverkoop. Merel Cremers verzamelt de grappigste, hartverscheurendste Marktplaatsadvertenties en maakt daar mooie illustraties van.
25/07/14
Gastbijdrage
coely

Killing the Radiostar:
Monteur

Een verhaal bij een clipje. 'Mijn droom is om net als zij te kunnen dansen in een autogarage.'
22/07/14
Willem Claassen
wij zijn klaar voor nog - 600

Stiftgedicht:
wij zijn klaar voor nog

… de aanhoudende dreiging van een…
21/07/14
Gastbijdrage
Meer Artistiek laden »

Journalistiek

3.-uit-het-raam

Reportage:
Bang hart

Blijven en gaan in een psychiatrische instelling.
11/09/14
Gastbijdrage
Paulo Ito

Tikkie terug

De volkssport is het contact met het volk kwijt, maar het is nog niet te laat. Rutger heeft een idee om het moderne voetbal (en de wereld) te redden.
11/09/14
Rutger Lemm
Illustratie Merlijn

Winnaar Scriptieprijs:
De kunst van het tentoonstellen

Marian Cousijn schreef het winnende artikel voor de Scriptieprijs over de machtsstrijd tussen kunstenaars en curatoren.
03/09/14
Gastbijdrage
Scan

Ontmoetingen op papier VII

Een boekverkoper die niet van mensen houdt, is reddeloos verloren.
25/08/14
Gastbijdrage
demonstratie

Ruzie:
ROOD

Joris zoekt mensen die ruzie maken. De jongerenafdeling van de SP maakt vijanden.
18/08/14
Joris Bellwinkel
keret

Post van Keret:
“Let the IDF Win”

Etgar Keret over hoe rechts Israël geen kritiek op het leger duldt. De wie-niet-voor-ons-is-is-tegen-ons-logica regeert.
15/08/14
Gastbijdrage
happn-telecharger-gratuitement-application-iphone-android

HAPPN:
Second chances and new romances

Online daten blijft ongemakkelijk en creepy. Jana onderzoekt of de app Happn - the new kid on the block - daar verandering in brengt.
13/08/14
Jana Antonissen
toergenjev_02

Gastcollege:
De zachtaardige nihilist II

"Dat is de enige gedachte die Toergenjev, geconfronteerd met zijn eigen ongeloof, in staat is te verdedigen. Het idee dat, ook als alle afgodsbeelden zijn stukgeslagen, het zonder illusies nog mogelijk is van de wereld te houden."
11/08/14
Thijs Kleinpaste
toergenjev_01

Gastcollege:
De zachtaardige nihilist I

Over het leven en werk van één van de weinige Russische schrijvers die geniaal was zonder ook gek te zijn: Ivan Toergenjev, ironische beschouwer van zijn tijd. Het is zomer. Lees!
08/08/14
Thijs Kleinpaste
2

Straight outta Tulsa:
Tienerlust

Over Larry Clark in Foam: harde beelden die het zwijgen in het hart van iedere tragedie tonen. "Ik schoot niet veel foto’s, er was te veel drugs. We hadden meer dan we konden gebruiken."
07/08/14
Jan Postma
hardhoofdberlijn4

Op zoek naar schoonheid IV:
De Onttovering

Alle sprookjes komen ten einde. Ook Berlijn.
24/07/14
Rutger Lemm
Naar de kerk V 600dpi 600pix jpeg

Naar de kerk (V)

Na de begeesterde dienst in Soweto denkt Nikki in Utrecht een wat lossere kerk te vinden. Maar daar zit haar toch iets, of eigenlijk iemand, in de weg.
17/07/14
Gastbijdrage
Etgar-keret-photo-by-moti-kikayon-1

Post van Keret:
Give Compromise a Chance

De Israëlische schrijver Etgar Keret vraagt zich af of vrede wel het juiste doel is: "What is it about that elusive peace so many people love to talk about, though no one has managed to bring us even a single millimeter closer to it?"
12/07/14
Gastbijdrage
640px-Dirck_van_Baburen_-_Prometheus_door_Vulcanus_geketend

Aantekeningen bij het Holland Festival:
Een podium in de ruimte

"Het publiek zat om het speelveld, volledig afgesloten door ramen. Als aapjes in een dierentuin of muizen in een laboratorium zaten de acteurs gevangen in die kooi."
10/07/14
Melle Kromhout
-1

De dubbelganger

Wat doet het met je als je ontdekt dat er iemand bestaat die op papier exact dezelfde identiteit heeft als jij? En dat zo iemand dan een crimineel is? Dave H. is… De Dubbelganger.
09/07/14
Redactie
Meer Journalistiek laden »