11 september 2012

Interview:
Joost Conijn

Joost Conijn vloog in zijn zelfgebouwde vliegtuig over de Sahara, schreef een boek over de reis en maakte voor de boekpresentatie een voorstelling, die aanstaande donderdag in de Stadsschouwburg Amsterdam zal plaatsvinden. Helena Hoogenkamp en Bart Verbunt gingen bij hem langs op het oude industrieterrein waar hij woont en werkt.

Joost Conijn ontvangt ons op het dak van zijn loods. We mogen alleen stappen op plaatsen waar het hout wordt ondersteund door het gebogen ijzer van de onderliggende golfplaten. Het voormalig industrieterrein waar Conijn woont ligt vlak langs het spoor, treinen die voorbij razen overstemmen af en toe het gesprek. De zon schijnt, hij draagt een zonnebril die nog van de moeder van zijn ex-vriendin is geweest. Beneden in zijn werkplaats hebben we zijn zelfgebouwde vliegtuig gezien en een maquette van de Stadsschouwburg, waarin hij op 13 september zal landen met zijn vliegtuig. Conijn vertelt hoe het plan om een film te maken uitdraaide op een boek en het boek in een voorstelling “die zich afspeelt in het luchtruim boven het podium”.

Illustratie: Gemma Pauwels

Na zijn afstuderen aan het Sandberg Instituut bouwde Conijn een vliegtuig en maakte een film over een zelfgebouwde houten auto waarmee hij door Oost-Europa reed. De auto reed op hout, hij reisde van dorp naar dorp en kreeg vaak hout van de mensen die hij onderweg tegenkwam. Later bouwde hij nog een vliegtuig. Conijn was van plan een film te maken over hoe hij hiermee naar Afrika vloog. “Ik had wel vijftig bandjes bij me en een videocamera. Ik dacht: laat ik het groot aanpakken, ik wilde ook ergens voor schrijven. Uiteindelijk kon dat voor de daklozenkrant. Toen heeft een vriend van mij NRC Handelsblad gemaild. Dat zou ik zelf niet durven.” De redacteur nodigde hem uit voor een gesprek op een terras in Amsterdam en zegde hem een hele pagina in de weekendkrant en een honorarium toe. “Ik vroeg nog: ‘zal ik iets voorlezen?’ ‘Hoezo, hou je van voorlezen?’ ‘Nee maar u heeft nog nooit iets van mij gelezen’”. Conijn las een verhaal voor en de redacteur vond het goed.

De eerste zes weken reisde hij samen met een vriend die hem hielp in de opstartfase van zijn schrijven, daarna moest het alleen. Conijn vond al snel een ritme: “Als ik ergens aankwam zat ik vol verhalen, dan moest ik me afsluiten om te schrijven, soms was het moeilijk concentreren vooral die keer dat ze mijn paspoort hadden afgenomen, ik zat zwaar in de problemen. Ik had een dag nodig om aan te komen en uit te rusten, één of twee dagen om te schrijven. Dan had ik weer vier dagen om te reizen.” Hij landde in de gevaarlijkste stukken van Afrika en steeg een aantal keer op zonder toestemming. Hiervoor zat hij een tijdje in de gevangenis. Zijn blik veranderde door het schrijven: “Je krijgt er een zintuig bij dat de hele tijd zinnetjes opvangt. Het is een soort film waar je in zit.” De film die hij had willen maken kwam er niet: “Ik was veel op militaire vliegvelden, daar mocht ik niet filmen. Je mag ook geen soldaten, politieagenten, en douaniers filmen, en die kom je natuurlijk veel tegen. Je mag niet vanuit de lucht filmen in veel landen… Toen heb ik me volledig op het schrijven gericht.”

Beeld: Joost Conijn

Nooit vastpinnen

Al na twee stukken in de krant toonden verschillende uitgeverijen belangstelling voor een boek over de vliegreis. Conijn koos voor de Bezige Bij en ging aan de slag. Voelt de filmmaker zich nu ook een schrijver? “Ik voel me helemaal niets”, zegt hij, “ik vind het vervelend als ik ergens op wordt vastgepind. Schrijven, filmen of dingen maken lijken op elkaar, je bent bezig met stijl en constructie. Als je met je handen werkt heel letterlijk, als je bijvoorbeeld een vliegtuig bouwt. Schrijven is kijken, film is ook kijken. Ik denk altijd in dingen maken.. Waarom doe ik dat eigenlijk, dingen maken?” Hij denkt even na. “Dat is zo een existentiële vraag, daar heb ik eigenlijk nooit dieper over nagedacht.” Hij lacht en doet er nog een schepje bovenop. “Omdat ik altijd dingen aan het maken ben natuurlijk.”

Het schrijven is Conijn bepaald niet aan komen waaien: “Ik kon pas lezen toen ik negen was.” Hij heeft op meerdere middelbare scholen gezeten en had flinke hiaten in zijn kennis van het Nederlands. “Gelukkig had de leraar Nederlands een zwak voor mij, dus dat was nooit een probleem.” Nog steeds gaat het niet vanzelf. “Het nadeel van schrijven is dat je heel stil moet zitten achter een bureautje, daar word ik neurotisch van. Schrijven is ijsberen. Terwijl iets met je handen maken is heel zen, daar word ik rustig van. Als ik moet opruimen in mijn hoofd ga ik naar mijn werkplaats, iets maken.” Als lievelingsschrijvers noemt hij Maarten Biesheuvel, Gerard Reve en Antoine de Saint-Exupéry, die ook over vliegen heeft geschreven. “Als ik aan het schrijven ben wil ik weten hoe anderen dat doen. Lezen doe ik functioneel.” Ook naar films kijkt hij als een maker. We vragen wat hij ter ontspanning doet. “Wielerwedstrijden rijden.”

Voor het echie

Schrijven heeft Conijn geleerd met het ontstaan van zijn eerste boek: “Ik vind het moeilijk om dingen goed te vangen in woorden, vooral wanneer ik er dicht op sta.” Hij denkt even na. “Ik moet het helemaal uitvinden, doe alles drie keer.” Toch schrijft hij om gepubliceerd te worden. “Voor mij is er geen verschil tussen oefenen en echie. Heb jij wel het gevoel dat je in het leven dingen oefent om ze dan in het echt te doen? Ik denk dat je gelijk in het diepe moet springen. Dat geoefen is eigenlijk een excuus, voor mij dan. En dan leer ik het pas. Zo is het bij mij altijd geweest: gewoon gelijk doen voor het echt. Dat risico maakt ook dat het goed wordt. Door die spanning.”

Toch moet Conijn af en toe nog wel even wennen aan de implicaties van zijn keuzes: “Soms zweef je nog boven je eigen stap terwijl je eigenlijk al lang besloten hebt.” Dit gold ook voor de presentatie van zijn boek in de Stadsschouwburg Amsterdam. Conijn mailde de directeur van de Stadsschouwburg om te vragen of hij daar iets kon doen. De directeur was enthousiast, maar ook streng. “Ontwikkel een idee voor een voorstelling, dan kijken we over een maand of het wat is.” Zo begon Conijn weer aan iets nieuws, daar haalt hij voldoening uit: “Ik hou er niet van om dingen te herhalen. De ervaring van iets voor de eerste keer doen, daar gaat het mij om, de overwinning op iets waarvan je eerst niet wist of het zou lukken. Het ene volgt uit het andere, daar vaar ik op.”

Jong en oud

Als kind deed Conijn al zijn best om zijn leven zo min mogelijk in te perken. “Ik wilde alles worden. Ik deed alle vakken op school, zodat ik nog naar alle universiteiten zou kunnen. Mijn wereld moet zo groot mogelijk blijven.” Uiteindelijk ging hij naar de Gerrit Rietveld Academie. “Ik had een romantisch idee bij kunst. Bij mijn ouders kwamen kunstenaars op bezoek en dat waren de interessantste bezoeken. Die kropen over het kleed, er was altijd iets aan de hand. Het was een andere wereld, waar je eigenlijk niet zo veel grip op had.” Tijdens het derde jaar van zijn studie werd het Sandberg Instituut opgericht en dat wilde Conijn wel proberen, dus stapte hij over. Na de film over zijn reis door Oost-Europa ging het snel met zijn carrière.

We vragen ons af wat iemand die met zo’n vaart leeft vindt van ouder worden. “Voordat ik veertig werd had ik nooit een besef van ouder worden, niet mee bezig”, zegt hij. En na een korte stilte: “Het is meer dat andere mensen steeds jonger worden. Ik heb misschien meer dingen gedaan, maar voor de rest maakt het ook niet veel uit. Leeftijd is voor mij geen categorie, een categorie is meer: mensen met een rijtjeshuis en een auto en twee kinderen of zoiets. Maar misschien vergis ik me wel, ik ga natuurlijk ook veel te veel met jonge mensen om.” Eén vriend van Conijn, schrijver A.L. Snijders, is al in de zeventig. “Die is zo wijs, die weet zo veel, hij is een interessante man”, zegt Conijn over hem. “Ik vind mensen die grote dingen doen interessant.” Door de verhalen van A.L. Snijders zijn we Joost Conijn op het spoor gekomen. Ze kennen elkaar via Snijders’ zoon, die samen met Conijn op het Sandberg zat. De afgelopen jaren waren ze vaak samen te gast bij voorleesmiddagen of radio-interviews. Over hun dynamiek bij zulke gelegenheden zegt Conijn: “Hij hijst me de hele tijd enorm op een schild en dan hoef ik eigenlijk niets meer te doen. Ik ga hem dan een beetje stangen, anders wordt het saai. Dan gaat hij je enorm terugpakken… Hij is superscherp.”

Zonder ballast

De mensen die hij tegenkomt op zijn reizen boeien hem om op een andere manier. “Op reis vind ik het interessant om in dingen verzeild te raken. Dan zie je dat er niet één waarheid bestaat, dat mensen uit allerlei culturen andere ideeën hebben over het leven. Dat maakt de dingen minder absoluut. Ik vind het bevrijdend om van gezichtspunt te veranderen.” Onderweg maakt Conijn “vrienden zonder ballast”: “Je hebt geen verleden met die mensen en je gaat ook niet verder met ze. De vriendschap zit in de gastvrijheid, in de ontmoeting en het contact dat je hebt. Het is heel bijzonder dat als je in een vreemd land bent mensen je uitnodigen.” Maar hij mist ze niet als hij weer terug is. “Ik heb ze in herinnering”, legt hij uit. “Als ik dan loop dan denk ik: ‘Daar is Afrika en daar was ik toen, en daar was die en daar heb ik dat meegemaakt’. De wereld is heel groot omdat je denkt aan al die plekken waar je bent geweest. Hier hebben ze het over buitenlanders, maar ik denk ‘Marokkanen, lieve mensen dat was leuk daar’, terwijl hier vaak het idee is: Buitenlanders, die pikken alles af, die eten alles op. Ik heb daar dan een idee bij omdat ik er ben geweest, omdat het een bijzondere ervaring was.”

Voor we opstaan om van het dak af te klauteren, vragen we nog naar zijn toekomstplannen. Conijn laat weinig los, hij houdt ze voor zichzelf. We wensen hem succes met zijn boek en de presentatie. Conijn zegt dat hij uitkijkt naar 14 september. Bart vraagt “Bedoel je niet de dertiende, de datum van de voorstelling?” “Nee”, antwoordt hij, “vooral de dag erna”.

Columns & Commentaar

vvd4568-64

RE:
Kaartenhuis der Liberalen

"Mijn hemel, het houdt maar niet op." Als je dacht dat de VVD maar één bonnetjesschandaal had, lees dan gauw verder.
26/03/15
Mirko van Pampus
Illustratie Berber Teunissen

Column:
Foetsie

Of ze wil of niet, Laura blijft urenlang grasduinen in een site met ongeïdentificeerde doden. "Bij ieder gezicht - van het jaar 1960 tot 8 maart 2015 - dringt zich onmiddellijk een verhaal op."
25/03/15
Laura van der Haar
Koen_TIP_Woorden

TIP:
Woorden

Iemand gebruikt het woord 'gading'. Dit zet Koen aan het denken over woorden. Stromende woorden, sprekende woorden, uitgewoonde woorden.
23/03/15
Koen Alfons
eerste schooldag

Column:
Eerste schooldag

Over terugblikweigering en tompoezengekraak tussen melktanden.
18/03/15
Kasper van Royen
notwist

Alles vijf sterren:
Muziekalbums

Verhalen voor op een regenachtige dag, vlak voor het slapen gaan of 's middags in de zon. Ilona raadt drie podcasts aan.
17/03/15
Redactie
Maartje_Hommelen

TIP:
Hommelen

Maartje ontdekt hoe fijn 'hommelen' kan zijn. "Als twee lome hommels stapten we in een dubbeldekker, lieten ons, niet geheel expres, de verkeerde kant op rijden, namen de bus weer terug, dronken om 14:00 uur ons eerste glas wijn en lagen om 21:00 uur rozig in bed."
16/03/15
Maartje Smits
GW-Rotterdam-DSC_0218

Hard//talk:
Wilders’ besmettelijkheid

Jules mist het vuur van Wilders. "Het was als een woeste tirade van je racistische buurman: de taal is dreigend, maar de man erachter is volstrekt ongevaarlijk."
13/03/15
Gastbijdrage
hardhoofd_002_72

Column:
Slikken of spugen

Laura en haar vriendin Jackie tilden het begrip gezelschapsspel naar een extremer level. Van superlekker via supervies en ziekmakend naar bijna fataal.
11/03/15
Laura van der Haar
Laura_Museum Vrolik_DEF

TIP:
Museum Vrolik

Laura bezocht Museum Vrolik, de plek voor aangeboren afwijkingen op sterk water. "Hersenen met opgespoten bloedvaten, bijvoorbeeld. Of skeletten, waarop de verwoestende effecten van syfilis zich uiterst gedetailleerd aftekenen."
09/03/15
Laura van der Haar
179066848_d2b6420347_z

Hard//talk:
Het nieuwe feminisme

"Waarom las ik niets over situaties waarbij veiligheid, leven en clitoris van de vrouw op het spel staan? Over feminisme hoef je niet eindeloos te ouwehoeren en het is ook geen hobby."
06/03/15
Miriam van Ommeren
Drie oplichters

Column:
Drie oplichters

Het is nooit leuk om opgelicht te worden. Helemaal niet als er een zaal vol mensen op je wacht.
04/03/15
Kasper van Royen
Floris-Le_Serment_du_Jeu_de_paume

RE:
Democratie uitvinden

De bezetting van het Maagdenhuis, het bestuursgebouw van de Universiteit van Amsterdam, was spontaan. Eenmaal binnen rees bij de bezetters de vraag: wat nu? Het was fascinerende televisie, de livestream uit het Maagdenhuis afgelopen woensdag. Niet eens zozeer omdat het Maagdenhuis bezet werd; want zodra je eenmaal binnen bent, bestaat een bezetting vooral uit eindeloos [...]
03/03/15
Floris Solleveld
TIP_Maite_Lonely Monkey

TIP:
Lonely Monkey

Maite vindt troost bij een treurend aapje. "Kiek toch dat gezichtje, dacht ik in mijn moeders Achterhoekse accent. Kiek die knietjes. Dat kleine roze blommeke links van z’n pluizige oortje. Die opgetrokken wenkbrauwtjes en dat pruilende mondje."
02/03/15
Maite Karssenberg
Sanneke Duijf

Memory Machine:
Vertrouwd en o zo vreemd

Jan bekeek de serie van Wim Kayzer uit 1995. Over herinneren en vergeten. Over Thomas Rosenboom, joggend in spijkerbroek.
01/03/15
Jan Postma
Emy boek 2003

Bekentenissen van een mislukt model

Ze was veertien jaar, alto en onzeker en wilde dolgraag mooi gevonden worden. Voor Emy kwam de ultieme pubermeisjesdroom uit: ze werd model.
27/02/15
Emy Koopman
Meer Columns & Commentaar laden »

Artistiek

Keer je FB vrienden niet de rug toe

Keer je Facebookvrienden de rug toe

Het is zonneklaar. Wie niet liket, maakt dat ‘ie wegkomt. Ron is verworden tot een arrogante kluizenaar die niet meedoet aan het sociale spel.
Gisteren
Gastbijdrage
Alexei

Kort verhaal:
Wilma

Het is 1989 en de vader van Koen heeft een nieuwe vriendin. "Ik had zelf verkering. Ik wist wat dat betekende. Het beeld van mijn vaders friemelende vingers en een bh-bandje – nee."
26/03/15
Koen Alfons
een-man-loopt-het-strand-af-10 (gesleept)

Memory Machine:
dagen door webcams de zee

Het is een troostende gedachte dat je de meeste dagen toch weer vergeet, maar daar kun je beter niet te vaak aan denken.
22/03/15
Maartje Smits
op donderdag wandel ik met - 600

Stiftgedicht:
Niks nieuws

Geert Simonis leest de krant met een stift. Op hard//hoofd deelt hij iedere maand een artikel dat hij vakkundig van overbodige woorden heeft ontdaan. De Morgen, zaterdag 31 jan 2015, p. 2.
16/03/15
Gastbijdrage
kijken-waar-ik-niet-kijken-kan.i-do-feel-here

Hard//oog:
Kijken waar ik niet kijken kan

'Kijken waar ik niet kijken kan,' een poging om de psyche van iemand die dichtbij staat te doorgronden, zonder dat dit daadwerkelijk lukt. Korte film van Rachel Heemskerk.
15/03/15
Videoredactie
Memory Machine2

Memory Machine:
Janken geblazen

'Wat huilde ik toen J (de tweede J trouwens uit een fier rijtje J’s) schreef dat hij me nooit meer wilde zien. Én toen hij me direct daarna telefonisch smeekte om toch nog kerst bij zijn ouders te vieren.'
15/03/15
Laura van der Haar
HH2

Memory Machine:
Openbare executie (II)

Tijdens de manifestatie ‘Memory Machine‘ van culturele stichting Castrum Peregrini onderzoeken we de invloed die herinneringen hebben op onze identiteit. Paula vangt in een korte reeks audiocollages de herinneringen van afgenomen meubilair. Illustratie: Wies Paree   Bij een openbare executieverkoop worden spullen verkocht van mensen die failliet zijn gegaan, schulden hebben of om een andere [...]
15/03/15
Paula Lina
inboedel1_DEF

Memory Machine:
Openbare executie (I)

In een korte reeks audioverhalen vangt Paula de herinneringen van afgenomen meubilair.
08/03/15
Paula Lina
youandme

Hard//oog:
Me and you

'Me and you', een korte film van Jurian Strik
07/03/15
Videoredactie
waanzin

De Keldercast:
Waanzin

Nikki, Emy en Miriam bespreken waanzinnige boeken. De boekenpodcast voor wie wil horen wat er zoal te lezen valt en niet bang is om af en toe de diepte in te gaan.
07/03/15
Audioredactie
IMG_5419

AH-verhaal:
Beste Albert Heijn

Ik dool van de afdeling vlees, naar de afdeling kaas. Heb er elke dag zin in, maar telkens weer: helaas.
06/03/15
Anna van Leeuwen
14369385894_5a2e2254a3_o (1)

Taalverwarringen:
Langs

Langslopen betekent in Brabant alles behalve de standaarddefinitie. In Taalverwarringen gaat Paula op zoek naar de betekenis en herkomst van vreemde woorden. Foto: templelogic – P.S. Vond u dit een goed verhaal? Zou u graag willen dat hard//hoofd nog vele jaren bestaat? Steun ons dan, als een échte vriend, in keiharde euro’s.
02/03/15
Paula Lina
Je hoofd vergeten

Memory Machine:
Je hoofd vergeten

- Lasse Wandschneider (1989) is een Berlijnse illustrator en graphic novelist. Deze publicatie is onderdeel van de ‘vergeetzondagen’ in samenwerking met Castrum Peregrini.
01/03/15
Gastbijdrage
Schrijven over J

Schrijven over J.

'Ik kwam van een reis in Spanje met een man die in een bus woont, waardoor ik genoodzaakt was om mijn liefde uit te leven in een ruimte van drie vierkante meter.'
26/02/15
Julie Cafmeyer
Ill_Lasse_MarwinVos

Gedicht:
Tegelijk passeert ze, en keert ze terug

als je begint te lezen verwacht je dat het over geld gaat
24/02/15
Gastbijdrage
Meer Artistiek laden »

Journalistiek

Martijn Moedars Robots

Nieuws in beeld:
de zorgen van Bill Gates

Zelf noemt hij “het probleem van intelligentie groter dan die van de mens”. Zeker iets om bij stil te staan. – Martijn Moedars, straight-up gangster tekenaar en werkt in het circus.. rolt rond in een oranje Volkswagen T3 camper met italo disco op de achtergrond. Hij eet tevens alles.
28/03/15
Beeldredactie
Schermafbeelding 2015-03-22 om 16.37.43

Hard//oog:
De eerste blik (III)

De ontmoeting ligt in het verleden en is zelfs met de geboorten van kinderen bezegeld. De vonk is overgesprongen, maar hoe ging het ook alweer? Voor de vergeetzondagen doken drie stellen in hun herinnering naar het moment van de eerste blik. Ingrid & Hans:
22/03/15
Videoredactie
Schermafbeelding 2015-03-21 om 17.25.59

Hard//oog:
De eerste blik (II)

De ontmoeting ligt in het verleden en is zelfs met de geboorten van kinderen bezegeld. De vonk is overgesprongen, maar hoe ging het ook alweer? Voor de vergeetzondagen doken drie stellen in hun herinnering naar het moment van de eerste samenkomst. Jetske & Maarten  
22/03/15
Videoredactie
Schermafbeelding 2015-03-21 om 17.32.51

Hard//oog:
De eerste blik (I)

De ontmoeting ligt in het verleden en is zelfs met de geboorten van kinderen bezegeld. De vonk is overgesprongen, maar hoe ging het ook alweer? Voor de vergeetzondagen doken drie stellen in hun herinnering naar het moment van de eerste blik. Simon & Meta  
22/03/15
Videoredactie
Gemma Pauwels

Nieuws in beeld:
Mechanische handen

‘Robothanden kunnen moeilijk omgaan met de diverse vormen van groente en fruit. Er ligt een enorme kans voor ondernemers om grijpers te maken die dat wel kunnen.’ – Gemma Pauwels is freelance illustrator en kunstenaar. Haar illustraties zijn als een bouwwerk: meerdere illustratieve elementen worden samengevoegd om zo een nieuw verhaal te vertellen.
21/03/15
Beeldredactie
6924666559_34a6363c72_z

Detroit Detour (III)

Detroit. Ooit de stad van de Amerikaanse auto-industrie, nu een omweg die niemand wil nemen. Detroit is een spookstad geworden, berucht door brandstichting en misdaadcijfers. Maar er lijkt iets te veranderen. Er zijn mensen die koppig vasthouden aan de schoonheid van het kapotte en doelbewust kunst inzetten om Detroit te verbeteren. Katharina Smets dwaalt alleen [...]
20/03/15
Audioredactie
Zaal_Halina_Reijn_Jan_Lievens_Vanitasstilleven_olieverf_op_paneel_CR__collectie_Museum_de_Fundatie_Zwolle__Heino-Wijhe

Tussen Kunst en Ko:
Onverwacht doordraaien in een pop-up museum

Ko van 't Hek bezoekt het DWDD Pop-up Museum. Lyrisch zijn is makkelijk, haten ook. De nuance vinden blijkt lastiger.
20/03/15
Gastbijdrage
ReVerzadiging

RE:
De verzadiging der dingen

"Lichtpuntje is dat de verzadiging van een dubbelhoornige neushoornvogel een uur duurt en de gruweldaden van IS zeven maanden."
19/03/15
Gastbijdrage
10985256_10203780962346063_7727132894598402738_n

Bildung heute?

“Ik moet nodig eens repolitiseren”, schreef Floris aan een bevriende politiek filosoof na de bezetting van het Maagdenhuis. Over hoe we lering kunnen trekken uit de onderwijsrevoluties van toen.
17/03/15
Floris Solleveld
Rokjesdag

Nieuws in Beeld:
Rokjesdag

Illustratie: Liesbeth de Feijter
14/03/15
Beeldredactie
9754169231_11f42331a7_z

Detroit Detour (II)

Detroit, ooit dé stad van de Amerikaanse auto-industrie, nu een omweg die niemand wil nemen. Detroit is een spookstad geworden, berucht door brandstichting en misdaadcijfers. Maar er lijkt iets te veranderen. Er zijn mensen die koppig vasthouden aan de schoonheid van het kapotte en doelbewust kunst inzetten om Detroit te verbeteren. Katharina Smets dwaalt alleen [...]
13/03/15
Audioredactie
3272425292_7c4fa01365_o

RE:
Familiedrama

“Enge man?”, bluf ik. Ik voel mijn wangen rood worden.
12/03/15
Paula Lina
tina_hardhoof

Memory Machine:
Een liefde lang (IV)

In een korte serie vertellen oudere echtparen over hun herinneringen aan de liefde. Deze keer: Tina en Herman. Tina Huybrechts (77) en Herman Oliviers (77) leerden elkaar in 1957 kennen en trouwden in 1961. Hun jongste zoon, Erwin, stierf op 17-jarige leeftijd in een auto-ongeluk. Ze wonen in Hove in het huis waar Herman geboren [...]
08/03/15
Joyce de Badts
Sorry - Merlijn Bijsterveld

Nieuws in beeld:
De gaskraan blijft lopen

“Afgelopen dinsdag heeft VVD Minister Kamp zijn excuses aangeboden aan de bevolking van Groningen. Kamp reageerde met zijn uitspraken op de conclusie van de Onderzoekraad voor Veiligheid (OVV), dat de veiligheid van de bewoners ondergeschikt is geweest aan de opbrengst van de gaswinning. ‘Kamp zegt sorry, maar laat de gaskraan open’” – Merlijn Bijsterveld is [...]
07/03/15
Beeldredactie
5083975322_2a01a77787_z

Detroit Detour (I)

"Een gebied, kaalgeslagen door de mono-industrie" Katharina dwaalt door de spookstad Detroit.
06/03/15
Audioredactie
Meer Journalistiek laden »



Geniet je met enige regelmaat van onze artikelen? Ben je fan van hard//hoofds geweldige illustratoren, audiomakers en dichters? Dacht je al jaren: hoe zou ik hard//hoofd kunnen steunen?

Goed nieuws. Je kunt vanaf nu je dank uitdrukken in keiharde euro's en vriend van hard//hoofd worden. Wat je daarvoor terugkrijgt? Ons, alles wat we maken en eeuwige dank.

Word vriend van hard//hoofd