9 augustus 2012

Huilen met sport

Sport was lang iets dat Joyce’ zondag verpestte. Voetbal hier, wielrennen daar. Om nog maar te zwijgen van het veldcrossen. Tijdens de openingsceremonie van de Spelen in Londen gebeurde er een klein wonder. Tranen met tuiten weende ze, om de delegatie van Syrië.

Een van de dingen die ik zo vreselijk vind aan zondag, behalve dat alle winkels gesloten zijn, dat al je vrienden naar hun schoonouders moeten en dat je preventief baalt omdat je de dag erna weer moet gaan werken, is dat er op die dag enkel sport is op radio en tv.

Ik ben nog een van die dinosauriërs die geen digitale tv heeft, alleen een antenne waarmee je de openbare omroep kunt ontvangen. Tv kijk ik niet zo vaak, maar ik kan geen dag beginnen zonder eerst naar de radio te luisteren. Pas dan voel ik me weer verbonden met de wereld, nadat ik uit de duistere krochten van mijn dromen ben gekropen. Bovendien is er maar één zender die niet op mijn zenuwen werkt en dat is Radio 1. Behalve op zondag dan, dan is het sportdag op de openbare omroep. Wielrennen in de zomer, voetbal in de winter en tussendoor nog updates van allerlei obscure sporten als veldcross. Het is vooral het monotone gejeremieer van de sportcommentator dat mij de kast op jaagt. De bal gaat deze of gene kant op en het gaat eindeloos door, dat opdringerige geratel dat een climax belooft die toch niet komt.

Sport op radio of tv, ik ben er geen fan van. Wat er tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen gebeurde, mag dan ook een openbaring heten. Het is een katerige zaterdagavond, en hangend op de bank gaap ik naar de 205 deelnemende landen die zich komen voorstellen: een vlaggendrager voorop, gevolgd door de glunderende delegatie sporters. Honderden trommelaars zorgen voor een majestueuze sfeer. Afghanistan loopt binnen, dan Algerije, Angola. Daar zijn Bangladesh, België!, Belize. De kleine landjes lopen verwonderd het gigantische stadion binnen. Ik krijg een krop in mijn keel. Guam, Iran, Irak, Kiribati. Kiriwat? De piepkleine delegatie uit het piepkleine land dat praktisch net zo groot is als dit stadion, bestaat.

Soedan: zes deelnemers, een lach van oor tot oor (een van hen zou de dag erop meteen asiel aanvragen). Syrië: met tien zijn ze, geen soldaten, geen vrijheidsstrijders, maar atleten marcheren trots voorwaarts, een beetje beduusd ook. Oorverdovend applaus stijgt op. Nu krijg ik tranen in mijn ogen.

Het hek is van de dam. Nog meer dan honderd delegaties passeren de revue en bij ieder nieuw land komen er nieuwe tranen. Als ook nog eens blijkt dat voor het eerst in de olympische geschiedenis ieder land een vrouw heeft afgevaardigd, krijg ik het helemaal te kwaad. IOC-voorzitter Jaques Rogge deelt het op zijn minzame manier mede. Het is zijn laatste jaar. Ik snik nu hard en snot druipt uit mijn neus.

Het is zaterdagavond en ik lig thuis op de bank. Ik krijg sms’jes om mee op café te gaan, maar ik kan niet begrijpen dat niet iedereen hand in hand, hoofd op elkaars schouder mee opgaat in de olympische gedachte. Wereldharmonie speelt zich live af in mijn huiskamer en het is sport dat ons verbindt. Ik lig thuis op de bank maar ik voel me niet eenzaam, miljarden mensen kijken immers met mij mee.

De afgelopen week is voor mij al een emotionele rollercoaster geweest. Ik kijk met dichtgeknepen keel naar het judo (judo!), wielrennen, zeilen, ik volg atletiek en het karabijnschieten. De Belgen doen het goed, en als ze het niet goed doen, verliezen ze prachtig. Is dit het gevoel dat Hollanders voelen als ze opgaan in hun oranjegekte? Ik weet het niet, en mijn trots en meeleven en het gevoel deel uit te maken van iets groots, heeft trouwens niets met België te maken. Het is het afzien dat mij raakt. Het uren, dagen, jaren trainen. Het solitaire streven naar dat ene doel. Dat wordt mij plots duidelijk. En dat is wat mij raakt.

Het mooie aan de Olympische Spelen is daarenboven dat ieder land, hoe arm ook, een kans krijgt. Dat gebeurt door wildcards die het IOC uitdeelt om ook ontwikkelingslanden te laten deelnemen, ook al hebben ze geen faciliteiten om ooit op olympisch niveau te raken. Op die manier is iedereen een beetje winnaar, zoals bij de miniplaybackshow met Hennie Huisman vroeger. Zo heb je bijvoorbeeld de traagste zwemmer ooit: een jongen uit Equatoriaal Guinea die aan de Spelen in 2000 in Sydney deelnam en die nog nooit eerder een 50-meterzwembad had gezien. Toch vestigde hij een record omdat de andere deelnemers gediskwalificeerd waren. Hoe de man zich door het bad ploetert, onder luid applaus van het publiek, is zowat het mooiste dat ik ooit gezien heb. Zeker als je weet dat hij in het jaar dat volgde mocht meetrainen met de Amerikaanse delegatie en zijn techniek ongelofelijk verbeterde.

Dit jaar deed een roeier uit Niger er dubbel zo lang over als zijn concurrenten. Waarschijnlijk had hij nog nooit met het materiaal geroeid dat hij nu tot zijn beschikking had. Hij ziet verschrikkelijk af. Als hij zich uiteindelijk over de meet sleept, zie je schaamte in zijn ogen. Aandoenlijk.

Sport is ontroerend. Ontroerender dan E.T., ontroerender dan een documentaire over Unicef. Als ik even uit de baan van de emorollercoaster dreig te raken, kijk ik sportfilmpjes en geef ik me schaamteloos over aan commerciële emotie. Ik kijk de bovenstaande, officiële trailer van de Spelen van de BBC: Walt Disney met Britse grootheidswaan. Ik staar naar tearjerkende reclamefilmpjes. Maar de enige echte garantie voor tranen bieden de prachtige afleveringen van Goudkoorts met tennister Justine Henin en mountainbiker Filip Meirhaeghe. Je kunt ze herbekijken op Canvas.


Dit is een bijdrage van Joyce de Badts (1981), ze studeerde taal- en letterkunde in Gent en woont nu in Antwerpen. Ze werkt als eindredacteur voor het dagblad De Morgen.

Columns & Commentaar

lekkernaampje

Column:
Sexy naampie

Laura doet onderzoek naar haar persoonlijke liefdesnamengeschiedenis. Wat is eigenlijk een sexy naam? Frans en Dries winnen het van Dylan, Brandon en Melvin.
18/11/14
Laura van der Haar
the-pleiades-star-cluster-11637_640

Alles vijf sterren:
Films-series-gifjes

Drie films die je van Anna van Leeuwen niet mag missen.
12/11/14
Redactie
Swingdat_Illustratie_HI

Column:
De swingdate

Van pannenkoeken tot je partner: vrienden kunnen toch alles met elkaar delen?
12/11/14
Kasper van Royen
Try Acrobatics2_lowres

Festival:
Try Acrobatics tipt

Try Acrobatics komt 23 november spelen op ons festival, op hard//hoofd vertellen ze alvast over hun muzikale voorbeelden.
10/11/14
Redactie
Gabor Geukes

Column:
Geukes

Laura stopt met suiker eten, en voelt zich weer de monsterlijke puber die ze was toen ze samen met mongolen chocoladepotloden inpakte in een fabriek.
04/11/14
Laura van der Haar
1896_Prof_M_Pupin_ Columbia_University_ radiograph

TIP:
De bottenkraker

Hoewel ze vreselijk bang was, ging Sára toch naar de chiropractor. Verlicht verliet ze de praktijk. Een ode aan de bottenkraker.
31/10/14
Sára Iványi
Google Maps, Ruys de Beerenbrouckstraat

TIP:
Ruys de Beerenbrouckstraat

Op zoek naar een dosis pracht en treurnis? Bezoek het middelste bankje op de Ruys de Beerenbrouckstraat in Amsterdam.
29/10/14
Laura van der Haar
Starsinthesky

Alles vijf sterren:
Audio

De drie albums die volgens Kasper van Royen meer dan vijf sterren waard zijn. (En andere luistertips.)
27/10/14
Redactie
Alleen thuis illustratie

Column:
Alleen thuis

Kasper denkt een lekker griepdagje op de bank door te brengen. Dan spitsen Loeder en Muis tegelijk hun oortjes.
23/10/14
Kasper van Royen
Schermafbeelding 2014-10-20 om 08.32.22

TIP:
Laat jezelf opsluiten

Vijf mensen. Eén uur de tijd. De kamer zit op slot. Een antiek bureau, doktersromannetjes, een typemachine met verwisselde toetsen. Geen ruimte voor individuele identiteit: de groep wordt teruggeworpen op elkaar. En dat is volgens Luuk bijzonder relativerend.
20/10/14
Gastbijdrage
TIPJana

TIP:
De quarterlifecrisis en hoe ermee om te gaan

"Het probleem was vooral dat alles eigenlijk mogelijk was. L’embarras du choix."
17/10/14
Jana Antonissen
de lijst

TIP:
De lijst

“Kwaliteit en kwantiteit spelen geen rol, het gaat hier om nauwkeurigheid.”
16/10/14
Maartje Smits
Hardhoofd Sauna

Vriendschap en verlangen:
Johan

Rutger bezoekt met zijn beste vriend een spa: "Daar stonden we dan, naakt tegenover elkaar. Na vijftien jaar vriendschap."
15/10/14
Rutger Lemm
Paula's improvisatiemaaltijd

TIP:
Waterkoken

"Mijn maag roept honger en dus ga ik naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Onderweg zoek ik op mijn telefoon naar recepten voor een waterkoker."
14/10/14
Paula Lina
Bzzl1qkCMAAdw9z

Hard//talk:
Grootgrutter redt negerslaaf

Over de uitverkoop van wat toch wel het absolute kroonjuweel van onze cultuur is: de als negerslaaf geschminkte buurtvader of overblijfmoeder die zelf bij hoog en bij laag volhoudt dat hij zijn (of zij haar) zwarte kop in de schoorsteen heeft opgelopen.
13/10/14
Jan Postma
Meer Columns & Commentaar laden »

Artistiek

Julie_ik was bijna opgestaan

Ik was bijna opgestaan

"Ik kan op dit moment tien mannen bedenken waarmee ik een leven zou kunnen opbouwen. En dan bedoel ik een klassieke liefdesaffaire met alles erop en eraan. Samen dromen. Probleem is dat die mannen de trivialiteit instinctief aanvoelen en mij daardoor wantrouwen. Niemand is graag één van de tien."
19/11/14
Julie Cafmeyer
ludwig_klein

ZKV:
Engelen

"Ze hadden een bleke, zonloze huid, en omdat ze naakt waren was hun rosse lichaamshaar goed te zien."
17/11/14
A.L. Snijders
BOG. door An-Sofie Kesteleyn

Festival:
BOG. tipt

BOG speelt op ons festival en geeft vijf TIPS die je leven verbeteren.
17/11/14
Redactie
studentenhuis

Waar ik thuiskom:
Studentenhuis

Sytske leest verhalen voor in vreemde huizen. "De vloer plakt, op de tafel liggen losse papieren en drie volle asbakken."
14/11/14
Gastbijdrage
illustratie: Shaheen Hameedah Butt

maak mijn lied een jas

anne becking schreef een liedje voor w.b. yeats, een gedicht. een liedje over een jas.
11/11/14
Gastbijdrage
martkplaatsdieren_merelcremers

Marktplaatsdieren:
Mooie Chihuahua pup puppy reutje

Aangeboden: een ondeugende jongen en de laatste uit een warm nestje.
07/11/14
Gastbijdrage
partner

Waar ik thuiskom:
Mijn partner

Sytske leest verhalen voor in vreemde huizen. '"Lijkt me ook wat leuker, als je voor meer mensen staat dan voor mij en mijn partner."'
07/11/14
Gastbijdrage
Julie 3_A la recherche (2)

À la recherche du temps romantique (2)

Ik kijk haar aan: "Sorry, Julie, ik denk dat ik hier nog niet klaar voor ben."
06/11/14
Julie Cafmeyer
illustratie: Canan Yurdakul

Gedicht:
Hoe ik schrijver werd

Binnenkort verschijnt de eerste bundel van de neerslachtige autodidact en bijna-alles-kunner Marc van der Holst. Voor die tijd vertelt hij hier hoe hij schrijver werd.
03/11/14
Gastbijdrage
gedonder

Waar ik thuiskom:
Gedonder

Sytske leest verhalen voor in vreemde huizen. "Alsof ze niet gelooft dat ik hier alleen sta, alsof ze ervan overtuigd is dat er zo een televisiecrew op haar af komt rennen"
03/11/14
Gastbijdrage
deze zachte witte kamer

Videogedicht:
Deze zachte witte kamer

Plooi terug op jezelf met je hoofd op de lakens. Een videogedicht van SWOON en Runa Svetlikova.
31/10/14
Beeldredactie
White Canvas

MuseAm:
het Instituut voor Onbedoelde Kunst

Is dit kunst? MuseAm maakte een audiotour langs onbedoelde kunstwerken in Amsterdam West.
27/10/14
Redactie
een jong parijs is een - 600

Stiftgedicht:
een jong Parijs

…is een roerig Parijs… is… een nevelig Parijs …
24/10/14
Gastbijdrage
kapiteinshuis

Waar ik thuiskom:
Kapiteinshuis

Sytske leest verhalen voor in vreemde huizen. ‘Moet je schrijven over Auschwitz en depressieve mannen bij die opleiding van je?’
24/10/14
Gastbijdrage
Julie-2

À la recherche du temps romantique

"Het gekwetste vogeltje probeert in de lucht te blijven door gal te spuwen over het Noorse meisje. Hij beweert dat mensen zich aan morele codes moeten houden, dat mensen verplicht zijn om elkaar op een ethische manier te dumpen."
22/10/14
Julie Cafmeyer
Meer Artistiek laden »

Journalistiek

15813009705_600b2f5240_k

Ik wil wat nuance in mijn schoen

"Alsof alle anti-Pieten moreel zuivere wezens zijn en iedereen die Zwarte Piet eigenlijk wel leuk vindt een racist is."
20/11/14
Rutger Lemm
TF1

Festival:
Tender Falcons Tipt

Tender Falcons' Janna Coomans omarmt haar rol als bandleider en vertelt over muzikale invloeden.
19/11/14
Redactie
DSC_0380-2

La Goutte d’Or:
De blik van een ander I

Afrika is een stad in Parijs.
14/11/14
Gastbijdrage
KeretSayed

Post van Keret:
Briefwisseling met Sayed Kashua I

Afgelopen oorlog trok de Arabisch-Israëlische schrijver Sayed Kashua richting het koude Illinois. Kashua brengt verslag uit in een briefwisseling met Etgar Keret.
13/11/14
Redactie
lena d

Anna bezoekt Lena Dunham / Lena Dunham bezoekt Anna

Marlies Dekkers Dekkers belooft Lena dat ze haar lingerie zal geven. “That’ssosweetofyouthankyou”, antwoordt Lena. Dit zal de eerste keer zijn dat tijdens een Opzij-evenement een feminist een andere feminist een bh geeft. Die derde golf is best een dolle boel.
13/11/14
Anna van Leeuwen
Vive_Clemenceau

Het hol van de Tijger

Hij schreeuwde naar de Duitse vijand: zuurkoolvreters, Teutoonse horde; samen krijgen we jullie klein! Zo'n groot man verdient een museum. En in Parijs is het er, zoals in Parijs voor alles een museum is.
11/11/14
Gastbijdrage
bonnieandclyde

Van de plank:
Bonnie and Clyde

"Je leeft met hen mee, je valt voor hun charmes, je hoopt dat ze aan de politie ontkomen; en tóch blijven het misdadigers. Hun wandaden blijven wandaden. Moord blijft moord."
10/11/14
Basje Boer
Schermafbeelding 2014-11-04 om 15.44.33

TIP:
Klik!

Een sponsorTIP waarin wij een tof Animatiefestival sponsoren en onze huisimker laten jureren.
05/11/14
Jan Postma
Schermafbeelding 2014-11-04 om 15.38.21

Interview Brecht Evens:
Misschien wilt dat zeggen dat ik toch gewoon een klein klootzakske ben?

Brecht Evens, wonderboy van de Vlaamse stripgarde, kwam in Parijs op adem en presenteert nu na drie jaar zijn nieuwe album Panter. “De goesting is terug; dat artistieke cliché van de kunstenaar in Parijs klopt wel. Maar mijn snorretje en sik heb ik afgeschoren, dat was me toch iets te bohémien.”
05/11/14
Jana Antonissen
Schermafbeelding 2014-10-28 om 06.59.18

Mark Cohen:
Flarden van mensen en dingen

"Niet alleen hoef je geen doorgewinterde freudiaan te zijn om op het woord ‘penetreren’ te komen wanneer je de relatie tussen Cohens camera en de ‘personal space’ van zijn onderwerpen wil beschrijven, de resultaten zijn ook zo rijk aan texturen – van kleding, van huid – dat ze gemaakt lijken om aan te raken."
28/10/14
Jan Postma
cover

Panda-eiland

De geestelijk vader van de Fiat Panda, Giorgetto Giugiaro (1938), ontwierp naast auto's ook vuurwapens en pasta.
14/10/14
Gastbijdrage
Schermafbeelding 2014-10-13 om 08.03.12

Van de plank:
Heat

"Buiten regent het, binnen wordt het gedurende de honderdzeventig minuten die de film duurt steeds donkerder. Al Pacino method act een rechercheur."
13/10/14
Basje Boer
unnamed

23 geslaagde voorbeelden van retroactief geplaatste reclame in de literatuur:
Nummer 22 zal je in een monsterachtig ongedierte – Rentokil! – veranderen!

“Noem me Kapitein Iglo.”
10/10/14
Jan Postma
zweetweek zweetkamerlucht en verschrompelde piemels

Zweetweek:
Kleedkamerlucht en verschrompelde piemels

Niets zo mooi als een afgetraind hardloperslichaam. Maar op de euforie van de hardloopwedstrijd, volgt de desillusie van de kleedkamer: "Je zit onder het zweet, dus je gaat onder de douche staan tegenover wildvreemden met hun verschrompelde piemels."
03/10/14
Floris Solleveld
hardhoofdzweten

Zweetweek:
Zweet en schaamte

Waarom vinden we balzakzweet minder vies dan de zweetplekken van een enthousiaste professor? Een analyse van onze schaamte.
01/10/14
Emy Koopman
Meer Journalistiek laden »