De winnaars van de sportieve kunstwedstrijd!" /> De winnaars van de sportieve kunstwedstrijd!" />

Hard//hoofd

Sportieve kunst

Tekst Beeldredactie

In een sportzomer met het EK, de Tour, Wimbledon en de Olympische Spelen, mocht een sportieve kunstwedstrijd natuurlijk niet ontbreken. Met gepaste trots presenteren Kunstbeeld en hard//hoofd de vier winnaars.


In de categorie: Ouderwets Animeren

Bert Scholten


Bert Scholten is de 23-jarige zoon van een muziekleraar en een bibliothecaresse. Hij woont in Groningen en heeft een haat-liefdeverhouding met sport. Van zijn achtste tot zijn achttiende was hij een fanatiek waterpoloër. Al die jaren had hij eigenlijk nooit zin om naar het zwembad te gaan, maar eenmaal in het water, was het meestal toch 'best aardig'. Op de kunstacademie Minerva in Groningen verruilde hij sport definitief voor kunst. Hoewel we Berts waterpolotalent niet willen onderschatten, denken we dat dit een goede keuze is geweest. De lijntekeningen die hij met Oost-Indische inkt maakt, zijn vaak grappig en mooi, en hebben een ironische ondertoon. Dat Bert sport toch niet helemaal kon loslaten, zie je terug in zijn fascinatie voor beweging en bewegende mensen. Bovendien maakte hij, met de Spartaanse discipline van een echte sportman, een animatie over waterpolo. Hij deed dit op de ouderwetse manier: tekening voor tekening. Het resultaat mag er zijn. Naar eigen zeggen heeft Bert Scholten nu trouwens ook een haat-liefdeverhouding met animatie: “Soms is het heel frustrerend, soms is het heerlijk.”


animatiefilm, zonder titel - Bert Scholten
Bert Scholten studeerde deze zomer af van Kunstacademie Minerva in Groningen met een selectie animaties van ‘de spelende mens’


 

In de categorie: Topsport Performance

Ana Menezes


Ana Menezes deed op 8 augustus 2008, tijdens de opening van de Olympische Spelen in Beijing, mee aan een demonstratie tegen de bezetting van Tibet. De situatie zette haar aan het denken. Wat is er nog over van de olympische gedachte dat uitdaging leidt tot verheffing? Ana besloot zichzelf als doel te stellen om als badmintonspeler mee te doen aan de Olympische Spelen 2012 in Londen. Ze nam de levensstijl aan van een topsporter, inclusief de zware trainingen en een extreem dieet. Een gescheurde enkelband was een van de redenen dat Ana deze zomer niet voor Nederland uitkomt. De films en foto's die dit uitputtende proces documenteren, zijn echter zeer de moeite waard. In het werk van Ana blijven de schaduwkanten van topsport zeker niet onbelicht.


IK GA NAAR LONDON 2012 - Ana Menezes
Ana studeerde deze zomer af aan het St. Joost in Den Bosch, haar werk is van 19 augustus - 23 september 2012 te zien bij STOK - KRUITHUIS in Den Bosch)


 

In de categorie: Droogzwemmen

Lisa Ŝebestíková


Lisa Ŝebestíková veranderde de grote expositieruimte in het AKI / ArtEZ-gebouw in Enschede in een zwembad. Hiervoor hoefde ze geen tuinslang in de kelderachtige ruimte te hangen. Lisa spande simpelweg de bekende waterlijnen met kunststof bollen boven de tegeltjes. De suggestie van een zwembad versterkte ze nog eens door de bezoekers vanaf een verhoging naar het werk te laten kijken. Tijdens de expositie probeerden meerdere mensen om met hun voet de temperatuur van het water te voelen. Maar in dit werk gaat het Lisa niet om gezichtsbedrog. Wat ze wil benadrukken is het competitie-element. Anders dan op de academie in Praag, waar ze eerder studeerde, vindt Lisa dat deze strijd in Enschede heel impliciet en onderhuids gestreden wordt. Elke student ploetert in zijn eigen baan, tussen twee lijnen kleurige drijvende bolletjes, maar uiteindelijk zwemmen alle studenten in hetzelfde water.


De zwemmers - Lisa Ŝebestíková
Lisa studeerde deze zomer af aan de ArtEZ Academie voor Art & Design in Enschede.


 

In de categorie: Binnensport

Arek Laskowski


Arek Laskowski bouwde zijn eigen skateramp in een kleine, afgesloten ruimte op de Academie Beeldende Kunst in Maastricht. Hij is zelf BMX-er, maar maakte dit werk niet alleen voor eigen gebruik. De manier waarop beoefenaars van 'extreme sporten' gebruik maken van bijvoorbeeld lege gebouwen of zwembaden in de stad, vindt Arek fascinerend. “Ik zie architectuur als een speeltuin.” Zijn beleving doet denken aan de Urban Explorers waar hard//hoofd eerder over schreef. Juist door de geometrische vormen en lijnen van de Skateramp buiten de originele context te plaatsen, wil hij de schoonheid ervan benadrukken. “Ik wil het perspectief van extreme sporters zichtbaar maken.” aldus Arek Laskowski.


Gravity in the Field of View - Arek Laskowski


Deel op of
b
a
a