17 juli 2012

Onbegrijpelijk afstuderen

Juli is de maand van eindexamenexposities. Opeens zijn de kunstacademies schoon, de muren gewit en verfspetters van de vloer geschrobd. Naast elk werk hangt een bordje, een catalogus geeft tekst en uitleg en opeens heeft iedere student een visitekaartje en een website. De redacteuren van hard//hoofd en Kunstbeeld bezochten eindexamenexposities op zoek naar het verhaal achter het meest onbegrijpelijke werk.

Aluminiumfolie

Sophia Zürcher liep er aanvankelijk aan voorbij: het werk van Elise Le Pair op eindexamenexpositie van de AKV | St.Joost in Breda. Maar toen ze de volgende dag thuis een broodje inpakte met aluminiumfolie bedacht ze zich dat ze dit materiaal ergens anders in een heel andere context had gezien.

Hollands licht – Elise Le Pair

In een drukke zaal met schilderijen van mannen, een installatie van objecten die zijn nagemaakt van papier en zelfs een soort iglo waar je met je hoofd in mag, vallen een paar banen aluminiumfolie op de vloer bijna niet op. ‘Hollands Licht’, hoewel groot van formaat, maakt door het herkenbare materiaal een bescheiden indruk. Le Pair werkt graag met verbruiksmaterialen; in Breda zijn ook werken van bakpapier en tape uit videobanden te zien. Toch blijft juist het aluminiumfolie hangen. Het zal niet eenvoudig zijn geweest om het folie met zo min mogelijk kreukels op de grond te plakken. Sophia belt Elise Le Pair om te vragen waarom ze met dit materiaal werkt. Le Pair: “Mijn werk ontstaat vanuit een fascinatie voor materialen en de natuur. Ik vind het belangrijk dat het materiaal kan evolueren, dat het groter kan worden zonder zijn eigenschappen te verliezen. Het aluminiumfolie blijft aluminiumfolie, maar het wordt ook wat anders. Ik doe proefjes met materialen tot het me doet denken aan iets dat ik in de natuur heb gezien.” Het werk doet inderdaad denken aan spiegelend water en dat effect wordt versterkt door de locatie van het werk: aan de muur hangt een schilderij van een man in water. Maar ook schittert het folie door het licht dat door de ramen naar binnen komt. De titel ‘Hollands Licht’ verwijst naar Joseph Beuys, die ooit zei dat het typische Hollandse licht door de inpoldering van het IJsselmeer niet meer bestaat. “Mijn werk is bewust naast de schilderijen van Karina Beumer geplaatst, zodat ik het Hollands Licht als het ware terug kan geven aan de schilderkunst.”

 

Groteske machine

Ergens in de achterkamers van het oude postkantoor in Groningen staat een enorm bouwwerk dat het vijf meter hoge plafond van de ruimte net niet raakt. Het ziet eruit als een oude machine, een gigantisch spinnewiel. Ernaast staat een jongen te draaien aan een wiel dat het hele gevaarte in werking zet. De jongen is Jos Volkers, en het bouwwerk is een draaiorgel. Niet zomaar een draaiorgel. Het werk heet: ‘Interpretator’ (vertolker van een muzikale compositie). Het is een digitaal draaiorgel: een orgelboek van groteske proporties wordt aangedreven door mankracht. Het draait rond een in elkaar gelaste stellage van eveneens onverklaarbare grootte. In het hart van het werk wordt het boek gelezen door een typemachine, omgezet in binaire informatie en doorgestuurd naar een computer die midi-tonen genereert. Uiteindelijk klinkt een digitale versie van Mozart uit de speaker.

‘Interpretator’ – Jos Volkers

Jos vertelt Anna Berkhof, redacteur van hard//hoofd, dat het werk de geschiedenis van de geautomatiseerde muziek symboliseert. De instrumenten in de draaiorgels die je tegenwoordig op straat ziet, worden aangedreven door computers. Jos keert dit systeem om. Hij bespeelt de computer met geperforeerde rollen karton die hij zelf aandrijft. De rol van de computer in de geautomatiseerde muziek vindt Jos een interessant verschijnsel. Met dit werk wil hij zijn publiek hierover laten nadenken.

 

Visuele beeldrijm

In de lichte ruimte staat een wasrek, een vaas en er ligt een kapotte tegel op de vloer. Aan de muur hangt een blauw kleurverloop en een foto van een plantenbak. Het is wat Fenna van den Berg betreft het meest ontoegankelijke werk van de eindexamenexpositie van de opleiding Fine Art en Education van de HKU. De tekst in de eindexamencatalogus, met citaat van SpongeBob Squarepants geeft niet veel duidelijkheid en dus vraagt ze de maker, Jeroen van der Hulst, om opheldering.

‘Synchronism, Diachronism, Anachronism’ – Jeroen van der Hulst

Jeroen wijst erop dat je niet moet zoeken naar een verhaal bij de objecten. De combinatie is onbegrijpelijk. Wanneer Jeroen de woorden ‘visuele beeldrijm’ laat vallen wordt alles duidelijk. Het kleurverloop van de vaas maakt contact met het kleurverloop aan de muur. Het wasrek lijkt te gaan vliegen door de ijle blauwe kleur op de achtergrond. De steen werkt als een spiegel en zijn vorm komt overeen met de zeshoek van de gefotografeerde plantenbak. Wat telt is de visuele informatie.

De wijze waarop wij naar objecten en kleuren kijken fascineert hem. Met interieurontwerpen en kleurwetenschappen denken wij een levenloze ruimte een sfeer te geven. Johann Arens en Heike Jung zijn kunstenaars die hem inspireren. Het wasrek is zelfs letterlijk geïnspireerd op ‘Gymnastics of the Foldables’ van Jung.

Dat wasrek combineert trouwens verrassend goed met de ijzeren raamkozijnen en tijdens ons gesprek wordt het volkomen vanzelfsprekend dat deze voorwerpen hier in deze ruimte staan.
 

Kroketmachine

Op de expositie van ARTez Enschede ziet Tessa Verheul een bijzondere tekening aan de muur hangen. ‘Croquettes Machine’ staat er in sierlijke letters boven. Het blijkt een gebruiksaanwijzing van een enorm apparaat van hout en plastic dat ernaast staat. In vier stappen legt de Italiaanse Giulia Bonora uit hoe de machine gebruikt moet worden: via een ladder klimt iemand naar boven en gooit kroketten via doorzichtige buizen naar beneden. Beneden kan het publiek de kroketten opvangen en opeten. Al met al een wat onsmakelijk idee. Het werk laat zich dan ook direct typeren als een metafoor voor het menselijk lichaam.

‘Croquettes Machine’ – Guilia Bonora

Tijdens haar uitwisselingsperiode in Nederland leerde Bonora de kroket en de ‘krokettenmachine’ kennen. Ze blijkt te verwijzen naar de automatiek uit de snackbar. waar kroketten achter een glazen raampje wachten tot ze worden gekocht en opgegeten. Deze smoezelige eetgewoonte neemt Bonora onder de loep met haar machine, die tijdens de presentatie helaas niet in gebruik is. Maar in deze tijd van zelfreflectie en onderzoek naar de Nederlandse identiteit kan het niet lang duren voordat we deze machine ergens in actie kunnen zien. Sociologie in een notendop, of in een bitterbal.
 

Zure etsen

Sophia Züchers bezocht de Willem de Kooning Academie en zag daar een installatie van Kirsten Peerdeman.

‘Zure regen’ – Kirsten Peerdeman

Er hangen vijftien afdrukken, getiteld ‘Zure Regen’. Het zijn etsen. Onder iedere afdruk staat een nummer: 1, 2, 4, 8, 16 en zo verder tot 16384. De cijfers staan voor het aantal minuten dat het etsplaatje in het zuur heeft gelegen alvorens Peerdeman een afdruk maakte. Na vijftien afdrukken bestond het plaatje niet meer: “Net als veel kunstenaars werk ik onder het motto: kill your darlings. Ik wilde uitproberen hoe ver ik kan gaan met de etstechniek.”
Maar Peerdeman heeft ook een missie: laten zien dat je met grafiek ook moderne, esthetische beelden kan maken.

De series Bij Schering en Inslag I, II en III, draaien niet om de afdrukken, maar om de etsplaatjes. Ze heeft geprobeerd een gaatje in de plaat te etsen en dat blijkt moeilijker dan het lijkt omdat het zuur niet altijd in zo’n klein gaatje blijft zitten. Ze toont microscopische opnames van de plaatjes. Op het eerste plaatje is geen gaatje te zien, maar hoe langer het metaalplaatje in het zuur heeft gehangen, hoe duidelijker het gaatje wordt. Tegelijk wordt duidelijk hoezeer het zuur de plaatjes aantast; van het laatste plaatje is niet veel meer over.
Erosie en verval lijken Peerdeman te fascineren. Maar de titel bevat ook een waarschuwing: zoals Peerdemans tot het uiterste gaat met de technieken, zo gaat de mens tot het uiterste met de natuur.
 

Gescheiden afval

Op de expositie van Fine Arts bij ABK Maastricht valt de installatie van Amber Bus direct op. De ruimte is gevuld met afval dat in verschillende bergen van elkaar is gescheiden. Op de vloer zijn met witte verf cryptische aantekeningen gemaakt. Als bezoeker stap je er wat onzeker doorheen. Het geheel doet denken aan een plaats delict. Wat is hier precies gebeurd? En van wie zijn al die lege blikken bier? Wanneer Tessa Verheul het werk ‘residue’ bekijkt, leidt een jongen een groep door de installatie. ‘Het is vooral belangrijk om zelf te kijken’, zegt hij.

‘residue’ – Amber Bus

Amber Bus vertelt dat ze altijd werkt met haar directe omgeving. Het gaat haar om het tastbaar maken en in kaart brengen van deze ruimte. Het lokaal waar Bus ‘residue’ presenteert werd het afgelopen jaar gebruikt door tweedejaars studenten. Voor de opruimactie aan het einde van het academiejaar kwam Bus langs om hun overgebleven materiaal te verzamelen. Deze objecten werden gegroepeerd. Met tekeningen op de vloer gaf zij de voormalige inrichting aan. Ten slotte werd de muur met houtskool bewerkt. ‘residue’ is een imprint van de gebeurtenissen die het afgelopen jaar in deze ruimte hebben plaatsgevonden. In Bus’ werkwijze is de directe omgeving van cruciaal belang, de vraag is natuurlijk hoe deze strategie zal uitpakken buiten de academiemuren.
 

Familiealbum

De eindexamenexpositie van de Fine Arts afdeling van ArtEZ heet ‘It’s all about us’. Tussen de bombastische installaties, kleurrijke sculpturen en monumentale schilderijen zou je haast voorbijgaan aan het werk van Sanne Zurné.

‘De foto’s van Yvonne Davedina Huberdina de Ridder’ – Sanne Zurné

Op een kleine tafel liggen twee boekjes opengeslagen. Op het eerste gezicht lijken de foto’s – afkomstig uit familiealbums uit de jaren vijftig tot de jaren zeventig – het levensverhaal van Yvonne de Ridder te vertellen. Maar als je langer kijkt, zie je dat er iets vreemds aan de hand is. Simone de Boer, redacteur van hard//hoofd, vroeg Sanne Zurné naar haar werkwijze.

Zurné zocht voor dit project contact met een voor haar onbekende vrouw: Yvonne de Ridder. Middels een brievencorrespondentie kreeg zij toestemming om naar eigen inzicht een aantal foto’s van Yvonnes leven te bewerken. Yvonne maakte een selectie van de foto’s, en Sanne gaf de gebeurtenissen uit het leven van Yvonne een nieuwe context. Ze plaatste ze in een zelfgekozen volgorde en verving de familieleden van Yvonne door stand-ins. Tegen de achtergrond van een jaren vijftig-landschap, lacht een 21e-eeuwse familie je stralend toe. Op deze manier construeerde Sanne een nieuw levensverhaal van Yvonne de Ridder.
 

Papieren bloemen

Alexandra Hunts maakt foto’s van bloemen, vogels en meteorieten, en presenteert die op haar eindexamen van de KABK in drie catalogi. Het is dat ze de foto’s ook groot aan de muur heeft hangen, want anders zou je zo snel niet zien dat het modellen van papier zijn. Floris Solleveld, redacteur van hard//hoofd interpreteert het werk.

‘ImagiNature’ – Alexandra Hunts

Het fotograferen van papiermodellen is natuurlijk eerder gedaan – denk aan Thomas Demands Nationalgalerie – maar het intrigerende aan het werk van Hunts is hoe ze juist de esthetiek van botanische atlassen en modellen verwerkt in een vorm van expanded photography. Haar werk is actueler dan ze zelf beseft: het sluit aan bij de discussie die onder wetenschapsfilosofen is aangezwengeld door het boek Objectivity (2007) van Lorraine Daston en Peter Galison, waarin juist die methoden van wetenschappelijk presenteren centraal staan. Wie die discussie kent kan onmogelijk niet denken aan de ‘Glass Flowers’ in Harvard, de extreem gedetailleerde glasmodellen van bloemen die gedurende meer dan een halve eeuw zijn vervaardigd door vader en zoon Blaschka. Oorspronkelijk voor het onderwijs bedoeld, houden die nu het midden tussen wetenschapshistorische curiosa en edelkitsch. De papieren bloemen van Hunts hebben een zelfde soort breekbaarheid, maar anders dan de glazen bloemen zijn ze geen perfecte illusie, maar een illusie die zichzelf opheft.
 

Betonnen muurtjes

In totaal zijn er dit jaar 27 studenten afgestudeerd aan de richting Autonome Beeldende Kunst van AKV|St.Joost in Breda. Marjolein Blaauwbroek, redacteur van Kunstbeeld sprak met Dganit Kislev over haar werk waarin veel ijzeren hekken en betonnen muurtjes voorkomen.

‘Schuilkelder’ – Dganit Kislev

Het werk van Dganit Kislev trok meteen mijn aandacht, aangezien het niet hoog boven het vloeroppervlak uitsteekt maar toch langgerekt is. Het lijken betonnen muurtjes maar als je het werk van dichtbij bekijkt, blijken er ook stoeltjes te staan en lampen te hangen. Dat maakt het werk spannend. De titel ‘Schuilkelder’ geeft al meer uitleg. Op het bordje staat ook: “Fragmenten van jeugdherinneringen in de schuilkelder.” Heeft de kunstenaar een deel van haar leven in een kelder gewoond? De meest gruwelijke beelden schieten door mijn hoofd.

Dganit Kislev is geboren in het zuiden van Israël. Tijdens haar jeugd heeft ze, door de oorlogssituatie daar, meerdere malen moeten schuilen om in leven te blijven. In haar portfolio is de angst en het verdriet uit die tijd goed terug te zien.
 

Luchtbel

Joyce de Badts bezocht op het St.Lucas in Antwerpen de lezing van Chloé Dierckx over haar kunstproject ‘The story of an airbubble’. De studente creëerde een luchtbel.

‘The story of an air bubble’ – Chloé Dierckx

Dierckx doet uit de doeken waaruit een luchtbel bestaat. Het begint met dit idee: alles heeft een nominale waarde en een reële waarde. Nominale waarde betekent dat iets enkel waarde heeft in de naam die het krijgt, het idee achter iets. De reële waarde is wat er aanwezig is in de ruimte, iets meetbaars. Een luchtbel is bijgevolg iets wat enkel nominale waarde heeft.
Aan de hand van een indrukwekkende batterij figuren en diagrammetjes legt de kunstenares uit dat de luchtbel wordt doorgegeven en almaar groter wordt door middel van communicatie. De luchtbel bestaat alleen maar in het hoofd van iemand, maar hoe vaker het idee verteld, geschreven, doorgebeld of getwitterd wordt, hoe groter de luchtbel wordt.

Het publiek luistert als een kudde voorzichtig opstandige schaapjes. Er wordt wat geschuifeld. Een wat ouder koppel kijkt verontschuldigend naar elkaar: is dit nou kunst? Of er nog vragen zijn, vraagt de kunstenares zelfverzekerd. Eén vrouw waagt het te vragen of die luchtbel nu eigenlijk echt bestaat. Jazeker, hij bestaat, en als bewijs verschijnt er een wereldkaart, met de landen waar de luchtbel gesignaleerd werd geel ingekleurd.

 

Drie koorden en een paar gewichtjes

Eindexamenexposities kunnen een ware uitputtingsslag zijn, aldus hard//hoofd-redacteur Tessa Verheul. Ze ging bij de expositie van de Rietveld-academie op zoek naar het stilste werk.

‘Breathing Space, Moving Time’ – I-Chi Lin

Wie op het verkeerde moment binnenloopt ziet drie koorden hangen in de ruimte met een paar gewichtjes ernaast. Twee keer per dag voert de Taiwanese I-Chi Lin hier de performance ‘Breathing Space, Moving Time’ op. Langzaam en in stilte oefent ze een ritueel van yogabewegingen uit. Tussendoor verplaatst ze de koorden, via een haakje aan het plafond, en de gewichtjes op de vloer, die de structuur van de performance aangeven. Maar niet alleen I-Chi Lin zelf is stil, ook het publiek kijkt geruisloos en geconcentreerd toe. Zodra ze begint met haar performance stoppen mensen met praten en wordt een rinkelende telefoon gegeneerd uitgezet. Nieuwkomers sluiten zich snel aan. Ergens in de verte klinken andere werken maar hier is het stil. De bomen die rond de Rietveld staan, te zien door de vele ramen, vormen een passend decor.

Ik bekijk de performance twee keer. Op de tweede dag is er een uitgebreidere rol weggelegd voor een andere vrouwelijke performer: haar zus, blijkt achteraf. Ik vraag of ze ook kunstenaar is. “Nee, ze woont in Taiwan en is hier speciaal om te helpen met het afstudeerproject.” Spreken ze dan iets van te voren af over de performance? “Nee, het draait hier puur om improvisatie, om de bewegingen van het lichaam in relatie tot de ruimte.”

Columns & Commentaar

Emmanuel Todd

Hard//talk:
Qui est Charlie?

Jules las de reacties op het boek van Emmanuel Todd en maakt zich zorgen om het wij/zij-denken dat het debat overheerst.
12/05/15
Gastbijdrage
Strawberry Cheesecake @ Kimono Koi Crepes

TIP:
Wrap het

"Broodbeleg is veel lekkerder dan de drager waar het voor bedoeld is." Zonde om iedere keer maar één keer te kunnen kiezen wat je op je brood doet. Maartje heeft de oplossing!
11/05/15
Maartje Smits
Shigemitsu-signs-surrender

Column:
Verzet

Van een stiekeme sigaret naar knockout-blowen en comazuipen, van het eerste lesuur missen naar nooit meer op school verschijnen: Laura kijkt naar het verzet in haar eigen leven.
05/05/15
Laura van der Haar
vliegtuigmodus

TIP:
Vliegtuigmodus

Sinds kort woont Paula samen, in een nieuw huis, met een lieve vriend en een poezelige kat. Maar de verbinding verbreken met haar oude huis blijkt moeilijker dan gedacht.
04/05/15
Paula Lina
Robots komen

Nieuws in beeld:
de robots komen eraan

In een tijdperk waarin robots niet alleen lager-, maar ook middelhoog opgeleid werk kunnen doen, zullen werknemers verder mee moeten evolueren om hun toegevoegde waarde te behouden. – XF&M (Xiao Feng & Mathieu) zijn een illustratieduo, afgestudeerd aan Academie Minerva in Groningen. Het liefst werken ze samen aan een illustratie en gebruiken ze een combinatie [...]
02/05/15
Beeldredactie
komen spelen joost dekkers

Column:
Komen spelen

Vandaag komt Elsje spelen, toch?
30/04/15
Kasper van Royen
Koffiedrab

TIP:
Koffiedrab

"Het moment lijkt voorbij als je de laatste slok koffie uit je kopje slurpt en je lippen aflikt. Wat rest ons dan nog?"
27/04/15
Roos Euwe
Lewis Hine

Hard//talk:
Work hard, play not

Ron maakt zich zorgen over serieuze tieners met overvolle en op efficiëntie gerichte levens. Pis toch eens van het balkon!
25/04/15
Gastbijdrage
TIP_Stiekem een Frans begraafplaatsje binnensneaken

TIP:
Stiekem een Frans begraafplaatsje binnensneaken

Doodskisten in pakpapier (anti-ansichtkaarttoerisme).
20/04/15
Maite Karssenberg
eind van een tijdperk

Eind van een tijdperk

Facebook mag best Kaspers foto gebruiken om waterbedden of slijptollen te verkopen. Maar voor zijn oogappel ligt dat anders.
15/04/15
Kasper van Royen
Gunter Grass

Mijn blikken trommel

Olga kreeg op haar derde de blikken trommel van Günter Grass.
14/04/15
Olga Kortz
Verstoppertje-William_Merritt_Chase_-_Hide_and_Seek_-_Google_Art_Project

TIP:
Speel verstoppertje

'Er is geen sprake van tijd. Er is geen sprake van de wereld. In die minuten tussen het begin en het einde van het spel zijn we enkel gezocht, niet zoekende.'
13/04/15
Gastbijdrage
hardhoofd_004_72

Column:
Vakantieveilingen

De verleidingen van Vakantieveiling.nl zijn te groot voor Laura. "Nee Yvette Doormerik, jij gaat godverdomme NIET voor slechts vijftien euro op make-upcursus. IK ga lekker voor ZESTIEN euro."
08/04/15
Laura van der Haar
Olivier van Breugel

TIP:
Verdwalen

In Amsterdam raakt Bien al jaren de weg niet meer kwijt, maar in Australië kon ze weer heerlijk drentelen, treuzelen en slenteren.
06/04/15
Gastbijdrage
Beeld: archief Noor Spanjer

Memory Machine:
Reflex

Noor gaat elke week naar het koffiehuis om herinneringen op te halen en om nieuwe te maken. Maar hoe betrouwbaar zijn die herinneringen?
05/04/15
Noor Spanjer
Meer Columns & Commentaar laden »

Artistiek

Perpetuum Mobile

Hard//Oog:
Perpetuum Mobile

Jeremy De Ryckere en Martijn Payens, Perpetuum Mobile. Perpetuum Mobile is een artistieke human interest documentaire over de ondergrondse levens van een metrobestuurder, een zwerver, een muzikant en een priester.  
10/05/15
video
toekomst verhalen_xf&m-600px

Wij hebben nood aan toekomstverhalen

Niet alleen de wereld verkeert in een crisis, ook onze verbeelding. Pim doet een oproep aan auteurs om toekomstverhalen te schrijven en zo de wereld vorm te geven.
08/05/15
Gastbijdrage
julie's map

I < 3 Amsterdam

"Ik keek door mijn tranen heen naar een onverschillige voorbijganger, die op zijn beurt weer de zoveelste gebeurtenis in zijn leven overschouwde: een huilend meisje in het gras. ‘Och ja, kan gebeuren’, moest hij gedacht hebben."
08/05/15
Julie Cafmeyer
helikopter

Gedicht:
Helikopters

De helikopters hangen in trossen aan de boom.
07/05/15
Laura van der Haar
mollige vrouw

Mollig of dik

Wat is het verhaal achter de mysterieuze briefjes in de supermarkt? ‘Ik wilde een Surinaamse vrouw, dat stond duidelijk in die advertentie. Ik wil best geloven dat je jong en dik bent, maar je klinkt niet Surinaams.’
07/05/15
Anna van Leeuwen
WATERSHED

Hard//Oog:
WATERSHED

Van 3 t/m 9 mei te zien op hard//oog.   Mels van der Mede WATERSHED
02/05/15
video
DeSleutels_01

Kort verhaal:
De sleutels

Buiten zijn in de verte de galgen te zien, aan de middelste hangt nog een lichaam. De horizon trilt. Een zacht briesje dat door de kamer gaat, draagt de geur van verrotting met zich mee en beroert Heleens sluier lichtjes.
02/05/15
Gastbijdrage
opendeur

Gedicht:
de open deur

vanuit de hoogte bekeken/ is de wereld van elke ontmoeting /ontdaan
02/05/15
Gastbijdrage
Stiftgedicht

Stiftgedicht:
kom uit de kast

Geert Simonis ontdoet met een viltstift krantenberichten van onnodige tekst.
01/05/15
Gastbijdrage
Rozen, Maaarten Rots

Hard//oog:
Rozen

Van 26 april t/m 2 mei te zien op hard//oog.   Maarten Rots Rozen
26/04/15
Videoredactie
Verloren-zondernummer

Verpaupering

Als Anneke het briefje van Paula zelf in de buurtsuper ontdekt had, was het misschien nog goed afgelopen. Maar het was de buurtsupermanager zelf die Anneke tijdens de buurtvergadering confronteerde met het blauwe briefje.
24/04/15
Anna van Leeuwen
SelfieHardhoofd

Kort verhaal:
De selfie van Michelientje

'Begin deze week kwam er een negenjarig meisje mijn kantoor binnen huppelen, haar naam was Michelientje. Ze vroeg: "Ben ik hier aan het juiste adres om mijn hartenwens te laten vervullen?"'
24/04/15
Derk Fangman
the-black-sea

Kort verhaal:
De gelukszoeker

Ze verstaat niet alles, maar het is genoeg om te weten dat er iets mis is. Dan voelt ze het zelf ook. Water, aan haar voeten, achter haar.
23/04/15
Gastbijdrage
Hard_hoofd_Werther_Luka_Karssenberg_3

Werther, Goethes zelfhulpboek voor zeveraars

Uit Goethes 'troostboek' voor zwaarmoedigen destilleerde Bas vijf belangrijke adviezen, zoals: 'Andermans geluk is als een magnetronmaaltijd.'
21/04/15
Gastbijdrage
hardoog

Hard//oog:
In Dark Patience I stand

Een donker figuur peddelt over het water in deze korte film.
19/04/15
Videoredactie
Meer Artistiek laden »

Journalistiek

einde papieren krant

Nieuws in beeld:
De laatste krant

De papieren krant heeft het al jaren moeilijk. De oplage loopt terug en adverteerders wijken steeds vaker uit naar andere media. – Gemma Pauwels is freelance illustrator en kunstenaar. Haar illustraties zijn als een bouwwerk: meerdere illustratieve elementen worden samengevoegd om zo een nieuw verhaal te vertellen.
16/05/15
Beeldredactie
Halina Reijn

Hard//talk:
Hoe ok is OK?

Olga ergert zich aan de term 'OK-vrouw' en aan Halina Reijn als twijfelachtig boegbeeld daarvan.
15/05/15
Olga Kortz
koning

Nieuws in beeld:
FUCK! De koning.

‘Of Willem-Alexander zich beledigd voelt, is niet te zeggen. Wel is bekend dat de koning geen problemen heeft met protesten tegen het koningshuis. Naar aanleiding van een activiste die in februari 2013 in Utrecht door de politie werd verwijderd, zei Willem-Alexander: „Dat vind ik absoluut geen probleem.”’ – Niek Pronk, muzikant en illustrator. Wonend en [...]
09/05/15
Beeldredactie
Re: Angst en Kurt Westergaard

Re:
Angst en Kurt Westergaard

Simone bezocht het Festival voor het Vrije Woord met Kurt Westergaard in De Balie. Wat een luxe: we kunnen beschermd protesteren, maar ook besluiten dit niet te doen. Als we maar zorgen dat we niet door angst tot stilstand komen.
06/05/15
Simone Peek
museum_la_BNF

La BnF

In de Parijse Bibliotheque nationale de France denkt Flor aan zijn liefdes. "Tijdens mijn studies tot classicus benutte ik elk moment om met de hulp van boekenwijsheden tegen jongedames aan te schurken."
04/05/15
Gastbijdrage
Robots komen

Nieuws in beeld:
de robots komen eraan

In een tijdperk waarin robots niet alleen lager-, maar ook middelhoog opgeleid werk kunnen doen, zullen werknemers verder mee moeten evolueren om hun toegevoegde waarde te behouden. – XF&M (Xiao Feng & Mathieu) zijn een illustratieduo, afgestudeerd aan Academie Minerva in Groningen. Het liefst werken ze samen aan een illustratie en gebruiken ze een combinatie [...]
02/05/15
Beeldredactie
r-v-raffe-kurt-cobain

Re:
Cobain – Gedachten bij Montage of Heck

Emy ziet de documentaire over Kurt Cobain en is weer even terug in 1995. "Zoals ik de dag daarvoor nog de pandabeer had willen redden, zo wilde ik nu Kurt redden. Rijkelijk laat."
30/04/15
Emy Koopman
FacebookKnutselaar

Tijdlijnterreur (I):
De knutselaar

Ron verwondert zich over de mensen in zijn tijdlijn. "Wat mist op Facebook, is een ferme tik op de vingers. Dat zal ik dan maar moeten doen."
29/04/15
Gastbijdrage
Handen

Nieuws in beeld:
politiegeweld

Het comité van de Verenigde Naties tegen rassendiscriminatie (CERD) heeft politieagenten in de Verenigde Staten het gebruik van buitensporig geweld tegen Etnische minderheden verweten. - Liesbeth de Feyter (1990) studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.
24/04/15
Beeldredactie
bees-235626_1280

Tussen Kunst en Ko:
Bijen in mijn borstkas

Ko ziet in Museum Boijmans van Beuningen een man die verpakt is in bijen, een beeld dat hij niet snel zal vergeten.
23/04/15
Gastbijdrage
Hillary_Low

Nieuws in beeld:
de droom van Hillary Clinton

Hillary Clinton stelt zich kandidaat voor de presidentsverkiezingen in 2016. ‘Gewone Amerikanen hebben een kampioen nodig en ik wil die voor hen zijn’, twitterde ze vanavond. – Merlijn Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.
18/04/15
Beeldredactie
gif1

Oude schildpad, nieuwe blik

Het oude Europa moet Afrika bijbenen, en niet andersom.
17/04/15
Roos Euwe
134348_10203944661918450_5707900527407596209_o

Re:
Louise, rot op.

Het Maagdenhuis is ontruimd en Floris maakt zich kwaad. Wie nu nog denkt dat het College van Bestuur opkomt voor de belangen van de academische gemeenschap, lijdt aan cognitieve dissonantie.
14/04/15
Floris Solleveld
Parijs

De flaneur sleept niet met zijn voeten

Zie me hier lopen, klungelend met de kaart, de pas gehaast, op zoek naar een herkenningspunt in straten die ik nog nooit gezien heb. Flaneren en de facto verdwaald zijn, dat gaat niet samen.
13/04/15
Gastbijdrage
Chiel te Bokkel - nieuws in beeld

Nieuws in beeld:
terug van vakantie

De Nederlandse treinmachinist Sjaak Rijke (54) uit Woerden, die was ontvoerd in Mali, is vrij. Commando’s van het Franse leger hebben de Nederlander gered uit handen van terroristen [..] Rijke was met vakantie in Mali toen hij op 25 november 2011 in de stad Timboektoe werd ontvoerd door terroristen. – Chiel te Bokkel is illustrator, [...]
11/04/15
Beeldredactie
Meer Journalistiek laden »



Geniet je met enige regelmaat van onze artikelen? Ben je fan van hard//hoofds geweldige illustratoren, audiomakers en dichters? Dacht je al jaren: hoe zou ik hard//hoofd kunnen steunen?

Goed nieuws. Je kunt vanaf nu je dank uitdrukken in keiharde euro's en vriend van hard//hoofd worden. Wat je daarvoor terugkrijgt? Ons, alles wat we maken en eeuwige dank.

Word vriend van hard//hoofd