4 januari 2010

Interview:
Githead

De Britse band Githead debuteerde in 2004 met de EP Headgit, maar de vier leden waren destijds allerminst vreemden in de muziekbusiness. Gitarist/zanger Colin Newman is al meer dan dertig jaar één van de drijvende krachten achter de legendarisch band Wire, medegitarist Robin Rimbaud is onder de naam Scanner bekend als elektronicapionier en de ritmesectie Malka Spigel (zang, bas) en Max Franken (drums) speelde in de jaren tachtig in de Nederlands-Israëlische band Minimal Compact. Toch is Githead geen ‘supergroep,’ maar een echte hardwerkende band met een kenmerkend eigen geluid, die vanaf hun debuut keihard aan de weg timmeren om hun reputatie te vestigen. Dat resulteerde tot op heden in drie albums, waarvan het laatste, Landing, in najaar 2009 verscheen.

De bedoeling was dat ik Githead zou spreken voor hun optreden in de Melkweg in Amsterdam, afgelopen november. Maar door gebrekkige communicatie liep dat helaas mis. Mijn vragen zijn daarom per mail opgestuurd, waarna ik enige tijd later een, met een iPhone opgenomen, audiobestand terug kreeg, waarop Newman, Spigel en Rimbaud mijn vragen uitvoerig, onderhoudend en amusant beantwoordden.

Helaas is het hele interview te lang om uitgeschreven op hard//hoofd weer te geven, maar geïnteresseerden kunnen het originele audiobestand met het hele interview in het Engels onderaan de pagina alsnog beluisteren.

- – -

Uit interviews krijg ik de indruk dat Githead draait om het samen spelen, elkaar vinden en creativiteit uitwisselen: er spreekt een zekere ‘vrijheid’ uit. Hoe maak je de overgang van deze ‘vrijheid’ – een ‘intuïtieve’ aanpak – naar weloverwogen besluiten en beperkingen?

Malka – ”Ik denk dat al de ‘vrije’ elementen aan het begin van het proces zitten. Als we samen spelen zeggen we niet ‘laten we dit of dat doen,’ we spelen gewoon en als we denken dat iets goed is besluiten we dat dat het is. In een later stadium, als het gemixt wordt en Colin er mee aan de slag gaat, worden de meer berekende beslissingen genomen.”

Robin – ”Dat is een goed punt: het is volkomen open als we beginnen, het komt uit het niets, het is er plotseling, maar op een bepaald punt moet het natuurlijk ‘beperkt’ worden.”

M – ”Anders gaat het nergens heen.”

R – ”Inderdaad. De band weet ondertussen wat voor stem ze moet vinden. Wij vinden die in gedisciplineerde herhaling en het ‘fine-tunen’ van de partijen.”

M – ”Ik denk dat dat het karakter van Githead bepaalt: een vrijheid aan het begin en structurering vanuit die vrijheid, dat bepaald het Githead-geluid.”

R – ”Het is niet zo dat er een ‘song’ wordt geschreven en wij allemaal onze partijen leren.”

Er ligt een nadruk op herhaling in jullie muziek. Zo’n ‘minimalistische’ aanpak vereist een subtiele balans tussen repetitieve elementen en (momenten van) verandering en overgang. Hoe vinden jullie deze balans?

Colin – ”Voor mij is zo’n minimalistische aanpak vanzelfsprekend. Er ligt een zekere elegantie in een ‘structuur’ die de boodschap overbrengt zonder overbodige ruis. Dat gaat op voor alle vormen van kunst. Het is zaak om strategische punten te vinden waar een overgang het beste de bedoeling uitdrukt. In mijn ervaring is dit niet iets dat mentaal gebeurd, het moet simpelweg aangevoeld worden. Meestal is het heel duidelijk.”

R – ”Ik denk dat je in bepaald opzicht uit ervaring leert hoe je een verhaal kan vertellen met een minimum aan middelen. Wij gebruiken in veel opzichten de meest gelimiteerde middelen om een volledige verhaal te vertellen.”

De muziek van Githead is altijd erg gelaagd en het komt mij voor dat Landing nog gelaagder is dan voorganger Art Pop. Hoe bouw je deze ‘lagen’ op en wat is het nut, de betekenis of de impact van zo’n dichte structuur?

C – ”Voor zover ik mij voor de geest kan halen zijn er nooit meer dan drie gitaarpartijen op hetzelfde moment te horen, meestal twee, en klinkt er verder bijna nooit meer dan bas, drum en stem op het album. Meestal heeft de gelaagdheid te maken met re-ampen [het opnieuw door versterkers en effecten halen van een reeds opgenomen partij. MK] en met meerdere microfoons opnemen in de studio in Rotterdam. Het nummer ‘Lightswimmer’ is een goed voorbeeld: er zijn een boel gitaarsporen, maar niet veel verschillende partijen. Op de één of andere manier klinkt het nummer toch heel groots, qua gitaren.”

M – ”Waarschijnlijk vergelijk je onze muziek met muziek waarin er allerlei losse stukjes zijn en elk instrument zijn losse stukjes speelt, terwijl wij lagen creëren. Ik hou sowieso veel meer van dat soort muziek – ik hou niet van muziek met veel verschillende stukjes, waar iedereen zijn partij speelt en er een boel overgangen zijn.”

R – ”De lagen werken waar ze nodig zijn en anders worden ze als het ware ‘afgepeld.’ Ik heb het gevoel dat gelaagdheid het beste werkt om een dergelijke spanning te leveren. Dit komt naar voren als we live spelen: het levert een grootsheid op. Op het album is dat lastiger; Colin besteed een heleboel tijd aan het in elkaar weven, zoals een handwerksman met een naaisetje.”

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Githead – Lightswimmer (Landing, 2009)

Ik las in een interview dat jullie met dit album Robin aangemoedigd hebben om ‘in Colins gitaar te spelen, omdat dat een interessantere plek is.’ Kunnen jullie daar meer over zeggen? Wat is dat voor plek en wat is er interessant aan?

R – ”Eerlijk gezegd ben ik altijd op zoek naar een plek die niet van Colin is. Ik ben altijd op zoek naar een ‘open’ geluid. Ik ben op zoek naar deze plek ‘in’ Colins partijen, maar tegelijkertijd probeer ik het open te gooien, te ontsluiten. Zoals Harry Potter probeer ik het raadsel te ontsluiten…”

M – ”Ik denk dat het heel interessant is dat je soms niet kan bepalen wie wat speelt en de gitaren bijna één nieuwe partij creëren. Dat slaat ook terug op die gelaagdheid.”

C – ”Dat klopt, het gaat om de gelaagdheid. Het is ook een vraag van ‘rhythm’- of ‘lead’-gitaar. Ik ben altijd een rhythm-gitarist en ik vind dat het goed klinkt als wij allebei rhythm-gitaar spelen, in plaats van één rhythm partij en één lead partij.”

M – “Githead is geen traditionele band met een voor de hand liggende ‘rhythm’- en ‘lead’-gitarist.”

R – [lacht] “Ik doe al de solo’s op mijn eigen soloalbums. Ik bewaar ze allemaal…”

C – “Ik dacht dat je ging zeggen dat je een plaat met alleen gitaarsolo’s ging maken…!”

R – ”Ja, er komt een driedelige boxset uit met alleen maar gitaarsolo’s die eigenlijk op Githead-platen zouden komen.”

C – ”Ja, natuurlijk… met een extra bonusdisc met drumsolo’s.”

R – ”Zeker… maar wel allemaal op de gitaar gespeeld…”

[gelach]

Jullie produceren al jullie platen zelf. Ik ben van mening dat dit nooit slechts een praktische, maar altijd ook een artistieke keuze is. Wat zijn de voor- en nadelen van zelf produceren?

C – ”Als je naar de studiopagina op mijn website gaat kun je zien dat die studio een belangrijk onderdeel is van mijn werkwijze. Het is ook de plaats waar Githead ontstond. Voor mij is het zowel praktisch als artistiek. Het komt voort uit een praktisch aspect. Malka en ik hebben een eigen label en we hebben onze eigen studio. Dat betekent dat we het hele proces samen kunnen doen en kunnen eindigen met iets wat op zijn minst de potentie heeft om zichzelf terug te betalen. Dat is de praktische kant, maar er is ook een artistieke kant, want ik vraag me af of ik zou kunnen werken met iemand anders; een album maken en het dan laten mixen door een derde.”

M – ”Ik denk dat het heel interessant is. Toen ik in Minimal Compact zat schreven we nummers in een oefenruimte, gingen een studio in en daar was dan altijd een engineer en een producer aanwezig. Soms duwt een producer de muziek een andere richting op. Het is interessant om een kant op te gaan waar je zelf nooit aan zou denken, die je plotseling ontdekt. Het kan een probleem zijn, maar het is ook interessant. Het probleem met zelf produceren is dat je alles controleert en je dus de discipline moet hebben om een stap terug te doen en objectief te kijken naar wat je doet.”

R – ”Als we een ongelimiteerd budget zouden hebben en iemand ons zou produceren, dan zouden we dat misschien heel leuk vinden, om te zien wat hij bijdraagt…”

M – ”Ja, maar vanwege onze ervaring zouden we ook heel veel problemen hebben, omdat we het niet eens zijn met wat hij doet.”

R – ”Natuurlijk, maar dat is deels waar het om gaat, niet? Het gaat om het inleveren van verantwoordelijkheid.”

C – ”Ja, maar dan is er ook nog het aspect dat heel veel artiesten goed zijn in dingen beginnen, maar niet in dingen afmaken. Ik heb ervaren dat heel veel mensen met wie ik werk buiten Githead niet in staat zijn dingen af te maken…”

In vergelijking met jullie eerdere albums staan er op Landing minder ‘atmosferische’ elementen (soundscapes, elektronica etc.). Ik krijg de indruk dat de ‘atmosfeer’ meer vanuit de nummers zelf komt. Zijn jullie het daarmee eens en zo ja, is dat een bewuste keuze?

R – ”Volgens mij is het is veel meer een interne taal geworden. In plaats van dat er iets ‘bovenop’ wordt geplaatst, wordt het geïntegreerd.”

C – ”Zoals ik het zie, is het een onderdeel van een ontwikkeling. Van Headgit tot Landing was er een proces van ‘de band vinden.’ Landing lijkt meer op de liveband dan elke andere Githead plaat. Er zijn geen technische redenen waarom we niet elk nummer van het album live zouden kunnen spelen. Het is niet de bedoeling dat het klinkt als een liveband, maar wel dat het klinkt als een band.”

B – ”Dat is waar. We spelen alles zelf.”

C – ”Het is geen hiphop, [lacht] want dat is iets wat ik het afgelopen jaar heb besloten, dat ik geen hiphop platen meer wil maken…”

Landing klinkt meer als de liveband dan zijn voorgangers. Wat is het verschil of de continuïteit tussen opname en optreden? Hoe zijn die twee met elkaar verbonden?

C – “Hebben we dat niet al gezegd?”

M – “Nou, nee… ik denk dat er in het verleden meer in de studio gebeurde dan bij Landing. De basis was minder af. Hadden we meer voltooide songs voor Landing?”

C – “Nee, ik denk dat het te maken heeft met hoe we bij Landing te werk zijn gegaan. We hebben een aantal bewuste methodes toegepast om er zeker van te zijn dat het niet zou gaan klinken als ‘stukjes’ die aan elkaar zijn geplakt. Één methode is dat we op Landing niets deden dat op wat voor manier dan ook op een elektronische beat of loop is gebaseerd. Vroeger gebruikte we heel veel drumloops en het is heel anders om een echte drummer te gebruiken. Zo hebben we een aantal viersporen-opnames gemaakt met een kleine beatbox die uit Malka’s casio kwam. We gebruikten dat doelbewust, zodat we op geen enkele manier aan de drumpartijen vast zouden komen te zitten. De drums kwamen dus pas later, toen Max ze inspeelde.”

Ik las interviews ten tijde van jullie debuut Profile waarin jullie het hadden over jullie ‘sterke band met de hedendaagse kunst, die ons in staat stelt om bepaalde creatieve strategieën in onze projecten te gebruiken’ (2005). In een recent interview met The Quietus stelde Colin dat jullie ‘in principe proberen eigentijdse muziek [contemporary music] te maken.’ Wat is deze relatie tussen Githead en hedendaagse kunst? En wat betekent het om ‘eigentijds muziek’ te maken?”

R – “Jeetje… Je zou het simpel kunnen houden en zeggen dat het een artistiek proces is. Ik zie geen verschil tussen muziek maken met Githead en een foto maken of een sculptuur of wat dan ook. Ik vind die manier van labelen van expressieve momenten tamelijk problematisch. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat wij in staat zijn om over ideeën te praten. Zonder arrogant te willen klinken: als ik interviews met rockbands lees dan zijn die vaak heel banaal; ze praten over hele simpele dingen in de trant van ‘het optreden was tof, de meisjes op de tour waren te gek en we kijken er naar uit om meer optredens te doen’ – niet heel erg uitdagend. Wij praten daarentegen over ideeën, filosofieën en structuren.”

M – “Ja, maar die dingen hebben niet noodzakelijkerwijs direct iets met de muziek te maken. Gedurende de jaren vind ik het steeds lastiger worden om echt over de muziek te praten, in woorden…”

R – “Sommige mensen hebben de gave om dit soort dingen tot uitdrukking te brengen. Één van mijn vaardigheden is dat ik in staat ben over ideeën te praten. Soms zijn die ideeën sterker dan het werk zelf, als ik kritisch naar mijn eigen werk kijk.”

M – “Ja, natuurlijk, maar dat wordt ook aangemoedigd op de kunstacademie. Toen ik op de kunstacademie zat, ontdekte ik dat mensen die over ideeën konden praten het beter deden dan mensen die wellicht dingen creëerden die interessant waren, maar deze niet konden verkopen…”

R – “Jeff Koons is een goed voorbeeld. Jeff Koons kan zijn werk fantastisch verkopen, maar het werk op zichzelf lost die belofte wellicht niet helemaal in.”

C – “Ik zou hieraan willen toevoegen dat wat ik bedoelde met ‘eigentijdse muziek’ in een context staat van de cultuur die wij in dit land, Groot-Brittannië, hebben, in het bijzonder met betrekking op muzikanten die al een tijdje meedraaien. Ikzelf zit in een band [Wire] die beschouwd wordt als een ‘classic’ band; je wordt dan verondersteld om gewoon je bek te houden en het verleden (na) te spelen. Ik hoorde op de radio een recensent van The Observer, Miranda Sawyer, zeggen dat niemand geïnteresseerd is in leden van ‘classic’ bands die eigentijdse muziek maken; mensen zijn alleen geïnteresseerd in het verleden.”

M – “Ze heeft een punt…”

C – “Ja, ze heeft een punt, maar één van de dingen die ik als artiest altijd consequent heb geprobeerd is om te werken met eigentijdse media, om niet iemand te zijn die zijn toevlucht zocht in het verleden. Ik denk dat mensen Wire ook op die manier zien, en Githead zeker. Één van de kwaliteiten van Githead is dan ook dat het eigenlijk heel erg goed is. We zijn goed op het gebied van ideeën, maar ook in wat we doen; er zijn weinig acts die dat hebben. Misschien klinkt dat behoorlijk arrogant, maar er zijn, zoals Robin aangaf, een heleboel mensen die fantastische ideeën hebben, maar geen fantastisch werk produceren en een heleboel mensen die fantastisch werk produceren, maar die er niet echt iets over te melden hebben. Het gegeven van een groep mensen die in staat is iets fantastisch te maken en interessante ideeën daarover heeft is, denk ik, fascinerend en iets dat ons heel aantrekkelijk maakt.”

Het volledige interview met Githead (26 minuten) is hier in het Engels te beluisteren:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

www.githead.com

Columns & Commentaar

vvd4568-64

RE:
Kaartenhuis der Liberalen

"Mijn hemel, het houdt maar niet op." Als je dacht dat de VVD maar één bonnetjesschandaal had, lees dan gauw verder.
26/03/15
Mirko van Pampus
Illustratie Berber Teunissen

Column:
Foetsie

Of ze wil of niet, Laura blijft urenlang grasduinen in een site met ongeïdentificeerde doden. "Bij ieder gezicht - van het jaar 1960 tot 8 maart 2015 - dringt zich onmiddellijk een verhaal op."
25/03/15
Laura van der Haar
Koen_TIP_Woorden

TIP:
Woorden

Iemand gebruikt het woord 'gading'. Dit zet Koen aan het denken over woorden. Stromende woorden, sprekende woorden, uitgewoonde woorden.
23/03/15
Koen Alfons
eerste schooldag

Column:
Eerste schooldag

Over terugblikweigering en tompoezengekraak tussen melktanden.
18/03/15
Kasper van Royen
Maartje_Hommelen

TIP:
Hommelen

Maartje ontdekt hoe fijn 'hommelen' kan zijn. "Als twee lome hommels stapten we in een dubbeldekker, lieten ons, niet geheel expres, de verkeerde kant op rijden, namen de bus weer terug, dronken om 14:00 uur ons eerste glas wijn en lagen om 21:00 uur rozig in bed."
16/03/15
Maartje Smits
GW-Rotterdam-DSC_0218

Hard//talk:
Wilders’ besmettelijkheid

Jules mist het vuur van Wilders. "Het was als een woeste tirade van je racistische buurman: de taal is dreigend, maar de man erachter is volstrekt ongevaarlijk."
13/03/15
Gastbijdrage
hardhoofd_002_72

Column:
Slikken of spugen

Laura en haar vriendin Jackie tilden het begrip gezelschapsspel naar een extremer level. Van superlekker via supervies en ziekmakend naar bijna fataal.
11/03/15
Laura van der Haar
Laura_Museum Vrolik_DEF

TIP:
Museum Vrolik

Laura bezocht Museum Vrolik, de plek voor aangeboren afwijkingen op sterk water. "Hersenen met opgespoten bloedvaten, bijvoorbeeld. Of skeletten, waarop de verwoestende effecten van syfilis zich uiterst gedetailleerd aftekenen."
09/03/15
Laura van der Haar
179066848_d2b6420347_z

Hard//talk:
Het nieuwe feminisme

"Waarom las ik niets over situaties waarbij veiligheid, leven en clitoris van de vrouw op het spel staan? Over feminisme hoef je niet eindeloos te ouwehoeren en het is ook geen hobby."
06/03/15
Miriam van Ommeren
Drie oplichters

Column:
Drie oplichters

Het is nooit leuk om opgelicht te worden. Helemaal niet als er een zaal vol mensen op je wacht.
04/03/15
Kasper van Royen
Floris-Le_Serment_du_Jeu_de_paume

RE:
Democratie uitvinden

De bezetting van het Maagdenhuis, het bestuursgebouw van de Universiteit van Amsterdam, was spontaan. Eenmaal binnen rees bij de bezetters de vraag: wat nu? Het was fascinerende televisie, de livestream uit het Maagdenhuis afgelopen woensdag. Niet eens zozeer omdat het Maagdenhuis bezet werd; want zodra je eenmaal binnen bent, bestaat een bezetting vooral uit eindeloos [...]
03/03/15
Floris Solleveld
TIP_Maite_Lonely Monkey

TIP:
Lonely Monkey

Maite vindt troost bij een treurend aapje. "Kiek toch dat gezichtje, dacht ik in mijn moeders Achterhoekse accent. Kiek die knietjes. Dat kleine roze blommeke links van z’n pluizige oortje. Die opgetrokken wenkbrauwtjes en dat pruilende mondje."
02/03/15
Maite Karssenberg
Sanneke Duijf

Memory Machine:
Vertrouwd en o zo vreemd

Jan bekeek de serie van Wim Kayzer uit 1995. Over herinneren en vergeten. Over Thomas Rosenboom, joggend in spijkerbroek.
01/03/15
Jan Postma
Emy boek 2003

Bekentenissen van een mislukt model

Ze was veertien jaar, alto en onzeker en wilde dolgraag mooi gevonden worden. Voor Emy kwam de ultieme pubermeisjesdroom uit: ze werd model.
27/02/15
Emy Koopman
Joyce_Mantel der liefde

TIP:
Mantel der liefde

Joyce ontdekt de mantel der liefde. 'Ik wist natuurlijk dat hij bestond. Toch wilde ik niet luisteren naar iedereen die hem me probeerde aan te smeren. Het was nochtans hard nodig.'
27/02/15
Joyce de Badts
Meer Columns & Commentaar laden »

Artistiek

Alexei

Kort verhaal:
Wilma

Het is 1989 en de vader van Koen heeft een nieuwe vriendin. "Ik had zelf verkering. Ik wist wat dat betekende. Het beeld van mijn vaders friemelende vingers en een bh-bandje – nee."
26/03/15
Koen Alfons
een-man-loopt-het-strand-af-10 (gesleept)

Memory Machine:
dagen door webcams de zee

Het is een troostende gedachte dat je de meeste dagen toch weer vergeet, maar daar kun je beter niet te vaak aan denken.
22/03/15
Maartje Smits
op donderdag wandel ik met - 600

Stiftgedicht:
Niks nieuws

Geert Simonis leest de krant met een stift. Op hard//hoofd deelt hij iedere maand een artikel dat hij vakkundig van overbodige woorden heeft ontdaan. De Morgen, zaterdag 31 jan 2015, p. 2.
16/03/15
Gastbijdrage
kijken-waar-ik-niet-kijken-kan.i-do-feel-here

Hard//oog:
Kijken waar ik niet kijken kan

'Kijken waar ik niet kijken kan,' een poging om de psyche van iemand die dichtbij staat te doorgronden, zonder dat dit daadwerkelijk lukt. Korte film van Rachel Heemskerk.
15/03/15
Videoredactie
Memory Machine2

Memory Machine:
Janken geblazen

'Wat huilde ik toen J (de tweede J trouwens uit een fier rijtje J’s) schreef dat hij me nooit meer wilde zien. Én toen hij me direct daarna telefonisch smeekte om toch nog kerst bij zijn ouders te vieren.'
15/03/15
Laura van der Haar
HH2

Memory Machine:
Openbare executie (II)

Tijdens de manifestatie ‘Memory Machine‘ van culturele stichting Castrum Peregrini onderzoeken we de invloed die herinneringen hebben op onze identiteit. Paula vangt in een korte reeks audiocollages de herinneringen van afgenomen meubilair. Illustratie: Wies Paree   Bij een openbare executieverkoop worden spullen verkocht van mensen die failliet zijn gegaan, schulden hebben of om een andere [...]
15/03/15
Paula Lina
inboedel1_DEF

Memory Machine:
Openbare executie (I)

In een korte reeks audioverhalen vangt Paula de herinneringen van afgenomen meubilair.
08/03/15
Paula Lina
youandme

Hard//oog:
Me and you

'Me and you', een korte film van Jurian Strik
07/03/15
Videoredactie
waanzin

De Keldercast:
Waanzin

Nikki, Emy en Miriam bespreken waanzinnige boeken. De boekenpodcast voor wie wil horen wat er zoal te lezen valt en niet bang is om af en toe de diepte in te gaan.
07/03/15
Audioredactie
IMG_5419

AH-verhaal:
Beste Albert Heijn

Ik dool van de afdeling vlees, naar de afdeling kaas. Heb er elke dag zin in, maar telkens weer: helaas.
06/03/15
Anna van Leeuwen
14369385894_5a2e2254a3_o (1)

Taalverwarringen:
Langs

Langslopen betekent in Brabant alles behalve de standaarddefinitie. In Taalverwarringen gaat Paula op zoek naar de betekenis en herkomst van vreemde woorden. Foto: templelogic – P.S. Vond u dit een goed verhaal? Zou u graag willen dat hard//hoofd nog vele jaren bestaat? Steun ons dan, als een échte vriend, in keiharde euro’s.
02/03/15
Paula Lina
Je hoofd vergeten

Memory Machine:
Je hoofd vergeten

- Lasse Wandschneider (1989) is een Berlijnse illustrator en graphic novelist. Deze publicatie is onderdeel van de ‘vergeetzondagen’ in samenwerking met Castrum Peregrini.
01/03/15
Gastbijdrage
Schrijven over J

Schrijven over J.

'Ik kwam van een reis in Spanje met een man die in een bus woont, waardoor ik genoodzaakt was om mijn liefde uit te leven in een ruimte van drie vierkante meter.'
26/02/15
Julie Cafmeyer
Ill_Lasse_MarwinVos

Gedicht:
Tegelijk passeert ze, en keert ze terug

als je begint te lezen verwacht je dat het over geld gaat
24/02/15
Gastbijdrage
tekening van Duitse kat[wit]

Memory Machine:
De deserterende kat

Kunstenaar Robin Ferdinand Groot liet een groep ouderen vertellen over hun herinneringen terwijl ze tekenden. Een dementerende vrouw vertelt over een Duitse kat. – Deze publicatie is onderdeel van de ‘vergeetzondagen’ in samenwerking met Castrum Peregrini.
22/02/15
Audioredactie
Meer Artistiek laden »

Journalistiek

Schermafbeelding 2015-03-22 om 16.37.43

Hard//oog:
De eerste blik (III)

De ontmoeting ligt in het verleden en is zelfs met de geboorten van kinderen bezegeld. De vonk is overgesprongen, maar hoe ging het ook alweer? Voor de vergeetzondagen doken drie stellen in hun herinnering naar het moment van de eerste blik. Ingrid & Hans:
22/03/15
Videoredactie
Schermafbeelding 2015-03-21 om 17.25.59

Hard//oog:
De eerste blik (II)

De ontmoeting ligt in het verleden en is zelfs met de geboorten van kinderen bezegeld. De vonk is overgesprongen, maar hoe ging het ook alweer? Voor de vergeetzondagen doken drie stellen in hun herinnering naar het moment van de eerste samenkomst. Jetske & Maarten  
22/03/15
Videoredactie
Schermafbeelding 2015-03-21 om 17.32.51

Hard//oog:
De eerste blik (I)

De ontmoeting ligt in het verleden en is zelfs met de geboorten van kinderen bezegeld. De vonk is overgesprongen, maar hoe ging het ook alweer? Voor de vergeetzondagen doken drie stellen in hun herinnering naar het moment van de eerste blik. Simon & Meta  
22/03/15
Videoredactie
Gemma Pauwels

Nieuws in beeld:
Mechanische handen

‘Robothanden kunnen moeilijk omgaan met de diverse vormen van groente en fruit. Er ligt een enorme kans voor ondernemers om grijpers te maken die dat wel kunnen.’ – Gemma Pauwels is freelance illustrator en kunstenaar. Haar illustraties zijn als een bouwwerk: meerdere illustratieve elementen worden samengevoegd om zo een nieuw verhaal te vertellen.
21/03/15
Beeldredactie
6924666559_34a6363c72_z

Detroit Detour (III)

Detroit. Ooit de stad van de Amerikaanse auto-industrie, nu een omweg die niemand wil nemen. Detroit is een spookstad geworden, berucht door brandstichting en misdaadcijfers. Maar er lijkt iets te veranderen. Er zijn mensen die koppig vasthouden aan de schoonheid van het kapotte en doelbewust kunst inzetten om Detroit te verbeteren. Katharina Smets dwaalt alleen [...]
20/03/15
Audioredactie
Zaal_Halina_Reijn_Jan_Lievens_Vanitasstilleven_olieverf_op_paneel_CR__collectie_Museum_de_Fundatie_Zwolle__Heino-Wijhe

Tussen Kunst en Ko:
Onverwacht doordraaien in een pop-up museum

Ko van 't Hek bezoekt het DWDD Pop-up Museum. Lyrisch zijn is makkelijk, haten ook. De nuance vinden blijkt lastiger.
20/03/15
Gastbijdrage
ReVerzadiging

RE:
De verzadiging der dingen

"Lichtpuntje is dat de verzadiging van een dubbelhoornige neushoornvogel een uur duurt en de gruweldaden van IS zeven maanden."
19/03/15
Gastbijdrage
10985256_10203780962346063_7727132894598402738_n

Bildung heute?

“Ik moet nodig eens repolitiseren”, schreef Floris aan een bevriende politiek filosoof na de bezetting van het Maagdenhuis. Over hoe we lering kunnen trekken uit de onderwijsrevoluties van toen.
17/03/15
Floris Solleveld
Rokjesdag

Nieuws in Beeld:
Rokjesdag

Illustratie: Liesbeth de Feijter
14/03/15
Beeldredactie
9754169231_11f42331a7_z

Detroit Detour (II)

Detroit, ooit dé stad van de Amerikaanse auto-industrie, nu een omweg die niemand wil nemen. Detroit is een spookstad geworden, berucht door brandstichting en misdaadcijfers. Maar er lijkt iets te veranderen. Er zijn mensen die koppig vasthouden aan de schoonheid van het kapotte en doelbewust kunst inzetten om Detroit te verbeteren. Katharina Smets dwaalt alleen [...]
13/03/15
Audioredactie
3272425292_7c4fa01365_o

RE:
Familiedrama

“Enge man?”, bluf ik. Ik voel mijn wangen rood worden.
12/03/15
Paula Lina
tina_hardhoof

Memory Machine:
Een liefde lang (IV)

In een korte serie vertellen oudere echtparen over hun herinneringen aan de liefde. Deze keer: Tina en Herman. Tina Huybrechts (77) en Herman Oliviers (77) leerden elkaar in 1957 kennen en trouwden in 1961. Hun jongste zoon, Erwin, stierf op 17-jarige leeftijd in een auto-ongeluk. Ze wonen in Hove in het huis waar Herman geboren [...]
08/03/15
Joyce de Badts
Sorry - Merlijn Bijsterveld

Nieuws in beeld:
De gaskraan blijft lopen

“Afgelopen dinsdag heeft VVD Minister Kamp zijn excuses aangeboden aan de bevolking van Groningen. Kamp reageerde met zijn uitspraken op de conclusie van de Onderzoekraad voor Veiligheid (OVV), dat de veiligheid van de bewoners ondergeschikt is geweest aan de opbrengst van de gaswinning. ‘Kamp zegt sorry, maar laat de gaskraan open’” – Merlijn Bijsterveld is [...]
07/03/15
Beeldredactie
5083975322_2a01a77787_z

Detroit Detour (I)

"Een gebied, kaalgeslagen door de mono-industrie" Katharina dwaalt door de spookstad Detroit.
06/03/15
Audioredactie
Schermafbeelding 2015-03-03 om 17.56.41

Hard//oog:
Interview Spinvis

Op hard//hoofd festival Het Proces speelde Spinvis een akoestische liveset. Achter de schermen nam Lisa Doeland een interview af met frontman Erik de Jong. Over liedjes schrijven, toeval en fouten maken. Speeltijd: 24 minuten
04/03/15
Videoredactie
Meer Journalistiek laden »



Geniet je met enige regelmaat van onze artikelen? Ben je fan van hard//hoofds geweldige illustratoren, audiomakers en dichters? Dacht je al jaren: hoe zou ik hard//hoofd kunnen steunen?

Goed nieuws. Je kunt vanaf nu je dank uitdrukken in keiharde euro's en vriend van hard//hoofd worden. Wat je daarvoor terugkrijgt? Ons, alles wat we maken en eeuwige dank.

Word vriend van hard//hoofd