Hard//hoofd

Zomerboek!

Regeldrift in het bos

Hard//Talk

Tekst Jules Roosenboom &
Illustratie Friso Blankevoort

Jules Roosenboom vraagt zich af waarom honden eigenlijk niet in het bos mogen poepen.

Het verlangen van de overheid om ieder risico af te dekken breidt zich uit tot diep in het woud. In het bos waar ik regelmatig met mijn hond loop, zijn er drie verschillende zones die betrekking hebben op de wandeling met mijn huisdier. In het eerste gebied moet ik de hond verplicht aan de lijn houden, in het tweede gebied mag de hond uitrennen (zonder lijn dus, maar binnen een hek) en het derde gebied is het losloopgebied (zonder lijn, zonder hek). De hond mag alleen zijn behoefte doen binnen het hek van de uitrenplek. Poept hij daarbuiten, dan moet de eigenaar zijn stront in een boterhamzakje doen en in de dichtstbijzijnde hondenpoepafvalbak doen. (Let op: niet in de normale afvalbak! We zijn geen barbaren.)

Wie zich niet aan de losloop- en poepregels houdt kan rekenen op een flinke boete van een BOA. Een BOA, voor alle duidelijkheid, is een Buitengewoon Opsporingsambtenaar. Dit is overigens een nogal eufemistische titel: de buitengewoonheid waarmee hij zich onderscheidt van een reguliere opsporingsambtenaar (dat is een politieagent, denk ik) is het feit dat hij aanzienlijk minder bevoegdheden heeft. Hij mag alleen boetes uitschrijven en mensen ergens op aanspreken. Arresteren, schieten of knuppelen is voorbehouden aan de echte politie. Daarbij komt nog dat als je door een BOA wordt beboet voor wildkakken of loslopen op verkeerde plekken (de hond dan), je je moet identificeren met je rijbewijs, paspoort of identiteitskaart.

Welk risico dekt de overheid hiermee? Een loslopende hond kan problemen veroorzaken, zeker als het een humeurige pitbull met een grote eetlust is. Maar dit soort honden is zodanig uit de mode geraakt dat dit gevaar verwaarloosbaar is. De Labradors en Schotse Collies die ik dagelijks tegenkom zijn ongevaarlijke domoren die denken dat een prooi iets is dat in een zak onder het aanrecht ligt. En poep? Op de stoep zie ik die ook liever niet. Maar ik zou zeggen: wie door een bos wandelt krijgt vieze schoenen. Wildpoepende konijnen en meeuwen, die zouden eens een boete moeten krijgen. Bovendien zijn er maar weinig hondeneigenaren die hun hond op het pad laten kakken. Mijn eigen hond kent een hoop schaamte en kakt alleen in hoog gras of achter een middelgrote tot grote struik.

Dan nog de kwestie van het identiteitsbewijs. De identificatieplicht heeft de overheid in 2005 ingevoerd om terrorisme te bestrijden. In de bossen in het Limburgs heuvelland komt, voor zover ik weet, weinig terrorisme voor. En meer nog: terroristen wandelen niet met honden, die hebben wel wat anders aan hun hoofd.

Uit anarchisme overweeg ik helemaal niets meer mee te nemen als ik met mijn hond ga wandelen. Identiteitspapieren, hondenriemen, poepzakken en mijn kennis van gebiedsverordeningen laat ik in het vervolg thuis. Sterker nog: ik denk erover ook de hond thuis te laten en zelf te kakken op een plek waar dat niet de bedoeling is.

Schandalige Kunst


Deel op of
Jules Roosenboom woont en werkt in Zuid-Limburg. Hij is bezig met zijn master politieke cultuurwetenschappen en werkt daarnaast als freelance tekstschrijver.
Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.
b
a
a